Και τον Marcello Lippi που απέκτησε το παρατσούκλι "Paul Newman" όταν καθόταν στον πάγκο της αλλά και ένα scudetto η κατάκτηση του οποίου ξεκίνησε μέσα στην Cesena... Νεαρός σύλλογος (δημιουργήθηκε μόλις το 1940), η Cesena μοιράζεται με τη Juventus τον... Marcello Lippi που το 1989/90 κατάφερε να σώσει τους ασπρόμαυρους της Emilia Romagna την τελευταία αγωνιστική "νικώντας τη Verona του Bagnoli. Παίζαμε ωραία μπάλα τότε. Αλλά την επόμενη χρονιά με απέλυσαν στα μισά του πρωταθλήματος αλλά η Cesena υποβιβάστηκε έτσι κι αλλιώς και εγώ χρειάστηκε να ξαναρχίσω από την αρχή, από τη Lucchese, στη serie B", έλεγε μερικά χρόνια αργότερα σε μια συνέντευξη εκ βαθέων στον Corriere della Sera o Lippi που από την Cesena διατήρησε ένα παρατσούκλι, αυτό του Paul Newman: "Una cazzata (μια παπαριά), τίποτε το κακό. Άρχισαν να με φωνάζουν έτσι στη Romagna. Έλεγαν: ο Paul Newman της Romagna", θυμάται...
Juve και Cesena έπαιξαν στο ίδιο Κύπελλο Uefa, βρήκαν το Magdeburg που απέκλεισε τους romagnoli και αποκλείσθηκε από τη Juventus που κατέκτησε για πρώτη φορά το τρόπαιο την ώρα που η Cesena επέστρεφε πίσω στη serie B...
Εκτός από το Lippi και τα ασπρόμαυρα χρώματα -επιλογή του κόμη Alberto Rognoni, που ίδρυσε το σύλλογο, για να ταιριάζουν με τα χρώματα του θυρεού της πόλης- Cesena και Juventus δεν έχουν μοιραστεί τίποτε άλλο. Ακόμα και στο γήπεδο έχουν συναντηθεί μόλις 30 φορές, από τις οποίες οι 5 στο Κύπελλο και άλλες 2 στη Β. Για τη Juve: 14 νίκες , 14 ισοπαλίες και μόλις 2 ήττες: μία στο Τορίνο με 2-0, το Νοέμβριο του 1987, και άλλη μια στο δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος 1975/76, με 2-1 στην Cesena. Εκείνη ήταν η καλύτερη χρονιά των romagnoli (το ματς στο Τορίνο έληξε 3-3) οι οποίοι τερμάτισαν μάλιστα στην 6η θέση (η Juve 2η, 2 βαθμούς πίσω από το Torino) και την επόμενη σεζόν έπαιξαν στο Κύπελλο Uefa. Περιττό να επισημανθεί ότι αυτή η νίκη για τους οπαδούς της Cesena καταγράφεται ως "η σημαντικότερη στην ιστορία της ομάδας" τους και μάλιστα "μετά από εκείνη κατά της Inter την προηγούμενη χρονιά στο San Siro" (η Cesena είχε νικήσει 1-0).
Τρία γκολ ο Bettega (το πρώτο με την έναρξη του παιχνιδιού), δυο ο Scirea και ένα ο Fanna.
H Cesena επέστρεψε στη serie A το 1981, μαζί με Milan και Genoa (και αφήνοντας έξω τη Lazio) αλλά η επιστροφή της συνοδεύεται από τη βαρύτερη ήττα που έχει υποστεί από τη Juventus: 6-1... Ήταν η σεζόν του 20ου scudetto αλλά στο δεύτερο γύρο η Juventus έμεινε στην ισοπαλία εκτός έδρας, ένα φτωχό 1-1, και από τότε σαν κάποιο μαγικό να συνέβαινε και η Cesena κατάφερνε, όποτε βρέθηκε στη serie A και οι δυο ομάδες βρισκόταν αντιμέτωπες στο γήπεδό της, και δεν έχανε... Πράγματι, η τελευταία νίκη της Juventus στο Dino Manuzzi, όπως μετονομάστηκε το γήπεδο της πόλης το 1982 προς τιμήν του επενδυτή που συνέδεσε το όνομά του με την ομάδα, χρονολογείται από τις 26 Φεβρουαρίου 1989: 2-1 για τη Juve, που είχε τον Zoff στον πάγκο, με δυο γκολ του Rui Barros -η Juve προερχόταν από 3 ήττες και 3 ισοπαλίες [1] και ο μικρόσωμος Πορτογάλος της έδινε την ανάσα που χρειαζόταν φτάνοντας ταυτόχρονα ο ίδιος στα 9 τέρματα που στο τέλος της σεζόν γινόταν 12... Από τότε η Juve έχει περάσει τέσσερις φορές από το Dino Manuzzi (τη μια τη χρονιά της Β) και έφυγε 4 φορές ισόπαλη... H Cesena στο μεταξύ βρέθηκε στην C και από εκεί κατάφερε μέσα σε δυο χρόνια να ανέβουν δυο κατηγορίες και το 2010 να ξαναβρεθούν μετά από 20 χρόνια στην Α, κάτι που το πανηγύρισαν όπως έπρεπε νικώντας 2-0 τη Milan του Allegri...
50-29 τα γκολ για τη Juve, o Del Piero έχει σταματήσει στα 3...
Για τη Juve, πάντως, υπήρξε και μια πέμπτη επίσκεψη στο Dino Manuzzi όλα αυτά τα χρόνια, τον Αύγουστο 2006 για έναν αγώνα Κυπέλλου: τότε η ομάδα του Deschamps πέρασε νικηφόρα παρ' ότι βρέθηκε πίσω στο σκορ στο 24' με αυτογκόλ του Balzaretti. Ο Bojinov ισοφάρισε στο 45' και τη λύση, στο 74', έδωσε ο capitan Del Piero: ήταν ένα από τα μόλις τρία γκολ που έχει βάλει στους romagnoli οπότε, μάλλον κάτι τους χρωστάει για να σπάσουν τα μάγια και να ανατραπεί, όπως συνέβη τόσες φορές φέτος, άλλη μια κακή παράδοση...
Το 16ο scudetto ξεκίνησε μέσα στην Cesena...
Ένα υπέροχο διαγώνιο σουτ του Causio και η Cesena έχανε στο γήπεδό της...
Άλλωστε, στην προϊστορία των δυο ομάδων υπάρχει ένα άλλο προηγούμενο που συνδέεται ευθέως με την κατάκτηση ενός scudetto, του 16ου το 1974/75: η Juve του Parola είχε ξεκινήσει στραβά, χάνοντας 2-1 στη Bologna, αμέσως μετά νίκησε 2-1 τη Milan, έμεινε στο 0-0 στη Varese (που τελικά υποβιβάστηκε τελευταία), ξανανίκησε (4-0 το Ascoli και 3-1, εκτός έδρας, τη Sampdoria) και έφτασε στην Cesena έχοντας φτάσει στην 1η θέση της βαθμολογίας αλλά παρέα με την εν ενεργεία πρωταθλήτρια Lazio, τη Bologna, τη Fiorentina και τη Napoli. Αήττητη, ακόμα, στην έδρα της, η Cesena δυσκόλεψε τη Juventus που είχε δοκάρι με τον Damiani αλλά δεν κατάφερνε να σκοράρει... Την ίδια ώρα Napoli-Lazio αλληλοεξουδετερώνονταν (1-1) ενώ η Fiorentina έχανε στο Τορίνο από τους granata με 2-1. Η Bologna, όμως, έβαζε γκολ στο 84' μέσα στο γήπεδο της L.R.Vicenza... Ένα λεπτό μετά ο Causio αναλάμβανε να δώσει την απάντηση στέλνοντας τη μπάλα στα δίχτυα και υπογράφοντας μια νίκη που επέτρεπε στη Juve να μείνει μόνη στην κορυφή με τη Bologna που την επόμενη αγωνιστική έχανε εντός έδρας από το Torino με 3-1! Η Juve νικούσε 1-0 τη Roma και κατακτούσε μια μοναχική κορυφή που δεν θα άφηνε πια ως το τέλος του πρωταθλήματος. Μάλιστα, αμέσως μετά θα νικούσε τον Ajax με 1-0 για το Κύπελλο Uefa [2], την Inter στο Μιλάνο (πάλι 1-0) και μετά από ένα 0-0 στο derby, το Δεκέμβριο θα νικούσε με 6-2 μέσα στο San Paolo τη Napoli που θα συνερχόταν και θα διεκδικούσε ως το τέλος το πρωτάθλημα... Ένα γκολ του Altafini (αυτό που έβγαλε το περίφημο "core 'ngrato") θα έδινε bianconeri τη νίκη με 2-1 στο Juventus-Napoli και θα επέτρεπε στη Vecchia Signora να σηκώσει το τρόπαιο με 2 βαθμούς διαφορά από τη Napoli: 43 έναντι 41... Η Cesena τερμάτιζε 11η με 25 βαθμούς, 5 λιγότερους από την 9η Inter... [1] Μετά από μια νίκη μέσα στη Ρώμη επί της Roma με 3-1, η Juve έχασε στη Φλωρεντία από τη Fiorentina 2-1, εντός έδρας από την Atalanta 1-0, μετά έφερε 0-0 με τη Lazio στη Ρώμη, 1-1 εντός έδρας με την Pescara, έχασε 2-0 στη Verona και έφερε 0-0 με το Como εντός έδρας... [2] Η Juve θα απέκλειε τον Ajax και στη συνέχεια το Hamburg (2-0 στο Τορίνο, 0-0 στο Αμβούργο) αλλά θα αποκλειόταν στα ημιτελικά από την Twente χάνοντας 3-1 στην Ολλανδία και 1-0 στην Ιταλία. Η Twente θα έχανε τελικά το Κύπελλο από τη Monchengladbach: 0-0 στην Ολλανδία και ήττα με 5-1 στο επαναληπτικό παιχνίδι στη Γερμανία...
Πηγές: Corriere della Sera, JuWorld.net, Cesena, blackwhitesskin.com, Uefa, Juventus.com
Πέθανε στη Florida σήμερα, στα 65 του, ένας από τους μεγάλους του ιταλικού ποδοσφαίρου και άξιος αντίπαλος: ο Giorgio Chinaglia, σέντερ φορ της Lazio που πήρε το πρώτο scudetto στην ιστορία της, το 1973/74 αφήνοντας 2 βαθμούς πίσω της στη 2η θέση τη Juve... Πρωταγωνιστής εκείνης της Lazio ο πρώτος σκόρερ της σεζόν στο campionato, Chinaglia που στο αποφαστικό παιχνίδι του δευτέρου γύρου, στη Ρώμη, έβαλε δυο από τα 3 γκολ των γηπεδούχων: το 2-0 στο 27' (το πρώτο γκολ το είχε βάλει ο Garlaschelli) και το 3-1 στο 66' με πέναλτυ. Για τη Juve είχε μειώσει ο Anastasi στο 55' με πέναλτυ ενώ άλλο ένα είχε χάσει ο Cuccureddu στο 49'.
Αποχαιρετούμε το Giorgio Chinaglia με στιγμιότυπα από το 3-1 υπέρ της Juventus στον πρώτο γύρο, στις 28 Οκτωβρίου 1973: ο Chinaglia έδωσε το προβάδισμα στη Lazio στο 45' αλλά ο Altafini στο 50' ισοφάρισε και Bettega (62'), Cuccureddu (86') έδωσαν τη νίκη στη Juve του Vycpalek.
Μέσα στη Βουδαπέστη η Juve έγραψε μια από τις ενδοξότερες σελίδες του ιταλικού ποδοσφαίρου ανατρέποντας ένα 0-2 που είχε διαμορφωθεί μετά από 13'... Βουδαπέστη, στις όχθες του Δούναβη, του ποταμού που χαρίζει στην πόλη μια νότα ρομαντισμού και πάθους, του ποταμού που ενέπνευσε το μεγάλο μαγυάρο ποιητή Petofi Sàndor. Ο ναός Matjias, η Βουλή, η Βιβλιοθήκη, η γέφυρα Margit και εκείνη των Αλυσίδων, οι σιωπηλοί λόφοι της Βούδας με το Βασιλικό Ανάκτορο, το όρος Gellert. Και εκεί, στη μέση του μεγάλου ποταμού, η νήσος Μαργαρίτα, το διαμάντι του Δούναβη, με τους υπέροχους κήπους της.
Η Juventus, που έχει να αντιμετωπίσει τη ρεβάνς των προημιτελικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1972-73, κατά της Ujpest Dosza, ομάδας της Βουδαπέστης, έχει το γενικό της επιτελείο στο "Grand’Hotel", στο βόρειο άκρο του νησιού, ένα ήσυχο μέρος που σε καλεί σε ηρεμία και περισυλλογή. Σε αυτή την ηρεμία οι bianconeri προετοιμάζουν ένα κατόρθωμα που δεν έχει πολλά προηγούμενα στην ιστορία τους και ούτε σε αυτή πολλών άλλων διάσημων ιταλικών συλλόγων, τουλάχιστον ως εκείνη τη στιγμή. Το 0-0 του πρώτου παιχνιδιού στο Torino, 14 βράδια πριν, δεν δίνει πολλές ελπίδες στα παιδιά του "Cesto" Vycpalek: εκείνη τη βραδιά η Juventus είχε παλέψει, περισσότερο με τους μύες παρά με το μυαλό χωρίς την απαραίτητη βοήθεια της τύχης. Δεν επρόκειτο βέβαια για μια κρίση τεχνικού χαρακτήρα, υπήρχαν ψυχολογικοί λόγοι που συνδεόταν ευθέως με το άτυχο παιχνίδι της Εθνικής στην Κωνσταντινούπολη. Εκείνη τη μέρα ο Valcareggi, ομοσπονδιακός τεχνικός, είχε κρεμαστεί στους bianconeri για να κατακτήσει το ελευθέρας για τα τελικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στη Γερμανία. Οι bianconeri είχαν απαντήσει με σοβαρότητα, ταπεινότητα, με συναίσθηση ότι μπορούσαν, με οποιοδήποτε τρόπο, να κατακτήσουν το στόχο. Η Εθνική είχε νικήσει χάρη σε ένα τέρμα του Anastasi και ο στόχος είχε επιτευχθεί. Επιστρέφοντας στην πατρίδα, οι azzurri της Juventus είχαν διαβάσει, ιδίως σε κάποιες εφημερίδες, ρεπορτάζ που ξεχείλιζαν αντιπάθεια και χλευασμό. Κάποιες κριτικές ήταν βαρύτατες, ανάμεσα στις γραμμές υπήρχε όλο το δηλητήριο που είχε προετοιμαστεί επιστημονικά για να χλευαστούν αυτά τα παιδιά που ήταν ένοχα γιατί νίκησαν χωρίς να προσφέρουν θέαμα, γιατί είχαν βάλει μόνον ένα γκολ χωρίς να ταπεινώσουν τους προλετάριους τούρκους ποδοσφαιριστές. Πολλοί bianconeri, νέοι και εύθικτοι, είχαν βιώσει κατά τρόπο παράλογο τις κριτικές. Το δεύτερο χτύπημα είχε έρθει από το αρνητικό αποτέλεσμα στο derby [1] και αυτή η ήττα είχε χειροτερέψει τη θέση στη βαθμολογία, αυξάνοντας τη διαφορά από την πρωτοπόρο Milan. [2] Πάνω στο κύμα της αμφισβήτησης, η ομάδα είχε προσεγγίσει το πρώτο από τα δυο παιχνίδια με την Ujpest σε όχι καλή ψυχοφυσική κατάσταση. Όμως, με την έναρξη του παιχνιδιού είχε τιναχτεί το ελατήριο της περηφάνιας και για όλο, σχεδόν, το πρώτο μέρος οι bianconeri είχαν φτάσει πολύ κοντά στην επιτυχία. Αν είχαν μπει στα δίχτυα των μαγυάρων εκείνες οι δυο μπαλιές που με πολύ τύχη είχαν αποκρουστεί πάνω στη γραμμή, το ταξίδι στη Βουδαπέστη θα είχε γίνει σε σαφώς καλύτερες συνθήκες.
Ο τεχνικός των "viola", Imre Kovacs, επιδεικνύοντας μια πολύ μεγάλη σιγουριά μιλούσε για την έκβαση του παιχνιδιού με τη Juventus στους δημοσιογράφους προβάλλοντας τη θέση του ότι το αποτέλεσμα ήταν δεδομένο, το πολύ να είχε νόημα συζήτησης αν οι μαγυάροι θα έβαζαν τέσσερα ή πέντε γκολ στην υπέροχη νίκη τους: "όταν η Ujpest βρίσκει το δρόμο της", δήλωνε ο Kovacs, "δεν υπάρχει ομάδα στον κόσμο σε θέση να την αμφισβητήσει, ούτε η Εθνική Βραζιλίας ή η Γερμανία των Netzer και Beckenbauer"... Κατά τη διάρκεια της τελευταίας προπόνησης στο γήπεδο της Ujpest, κάτω από έναν παγωμένο αέρα, έρχεται η απάντηση του Vycpalek: "Καλύτερα έτσι !!! Στο πρώτο στραβοπάτημα, θα βρεθούν σε κρίση. Είναι αναπόφευκτο όταν το minestrone έχει ως καρύκευμα μόνο έπαρση και σιγουριά !!!"
Φτάνει η βραδιά του παιχνιδιού, 21 Μαρτίου 1973. Η Ujpest κατεβαίνει με: Szentmihalyi, Kolar, Duna III, Toth, Harsanyi, Horvath, Fazekas, Juhasz, Bene, Nagy, Zambo ενώ η Juventus έχει στο γήπεδο τους: Zoff, Spinosi, Longobucco, Furino, Morini, Salvadore, Causio, Cuccureddu, Anastasi, Capello, Altafini (Bettega απο το 76'). Το πρώτο στραβοπάτημα, δυστυχώς, το παθαίνει η ασπρόμαυρη ομάδα όταν ο δείκτης του ρολογιού δεν έχει προλάβει καν να κάνει ένα κύκλο ολόκληρο: εικοσιπέντε δευτερόλεπτα από το σφύριγμα της έναρξης του βέλγου διαιτητή Delcourt, ο Zoff είναι αναγκασμένος να μαζέψει τη μπάλα από τα δίχτυα του (το τέρμα είναι του Bene). Η κραυγή των τριών χιλιάδων πιστών bianconeri που είχαν φτάσει με κάθε μέσο στην ουγγρική πρωτεύουσα, πνίγεται μέσα στο λαιμό, οι σημαίες υποστέλλονται στα γρήγορα. Η Juventus ορμάει στην αντεπίθεση, η Ujpest πάλι, στο γήπεδό της δεν παίζει όπως τριάντα χρόνια πριν οι ουγγρικές ομάδες, ακολουθεί ένα ποδόσφαιρο πιο ορθολογικό, συγκεκριμένο και μοντέρνο με τα μπακ να συμμετέχουν στην ανάπτυξη της ομάδας προχωρώντας από τα άκρα και κατεβάζοντας μπαλιές πολύτιμες για τη "δεξιά" σαϊτα του Bene ή το κεφάλι του Nagy και του Toth, που είναι πάντα ακριβείς στο ραντεβού τους, ακόμα και αν έρχονται από τα μετόπισθεν. Είναι ένας πυκνός ιστός αράχνης καμωμένος από πάσες σχεδόν αυτόματες, που διευκολύνονται από την εξαιρετική τεχνική κατάρτιση. Η Juventus υποφέρει αλλά δεν σκύβει δουλοπρεπώς το κεφάλι. Ο αντίπαλος σέντερ φορ Ferenc Bene (8 φορές πρώτος σκόρερ στο ουγγρικό πρωτάθλημα) δεν απολαμβάνει πλέον καμιά ελευθερία κινήσεων, ο Morini του έχει πάρει τα μέτρα, τον προλαβαίνει, τον σταματά, δεν τον αφήνει να πάρει ανάσα. O Longobucco εκπλήσσει ιταλούς και ούγγρους με τα ξεπετάγματα και τα άλματα. Ο Fazekas, με το πέρασμα των λεπτών καταλαβαίνει ότι οι δυσκολίες γι' αυτόν αυξάνουν. Ο Spinosi παλεύει σαν λιοντάρι πάνω στο Nagy, Furino, Capello και Cuccureddu διατρέχουν το γήπεδο προς κάθε κατεύθυνση, ελέχγουν κάθε αντίπαλο που παρουσιάζεται προς την περιοχή bianconera. Αλλά, παρ' όλα αυτά, στο 13' φτάνει η δεύτερη κατραπακιά: μια μπαλιά του Toth, που κατέβηκε από τα αριστερά, χτυπά πάνω στο Salvadore και περνά τη γραμμή του άουτ. Από το σημαιάκι του κόρνερ ο Bene δίνει στο Zambo, σέντρα όχι πολύ ψηλή, αποκρούει ένας αμυντικός juventino αλλά στη μπάλα ορμάει ο Toth, που είχε σταθεί στο άκρο της περιοχής: κοντρολάρει, φέρνει τη μπάλα στο δεξί και πυροβολεί προς την εστία. Η μπάλα χτυπά κάτω από το οριζόντιο δοκάρι και καταλήγει στα δίχτυα του Zoff.
Τρεις χιλιάδες juventini βλέπουν το Zoff να μαζεύει τη μπάλα από τα δίχτυα του δυο φορές μέσα στα πρώτα 13'...
Εκείνη τη στιγμή πολλοί tifosi juventini είδαν να εμφανίζεται το φάντασμα μιας εντυπωσιακής και αξέχαστης κατάρρευσης και στο μυαλό ξανάρθε το 0-7 στη Βιέννη, επίσης στις όχθες του Δούναβη [3]. Αλλά, απρόσμενα γίνεται το θαύμα. Οι bianconeri εξεγείρονται κατά της μοίρας. Κοιτάζονται καταπρόσωπο, οργανώνονται, αποφασίζουν να πεθάνουν από κούραση στο γήπεδο αλλά να σηκωθούν στα μάτια όλων των tifosi τους, εκείνων που στις παγωμένες εξέδρες του σταδίου ή με το αυτί κολλημένο στα ραδιοφωνάκια, παρακολουθούν την εξέλιξη εκείνου του δραματικού παιχνιδιού. Στις εξέδρες, δίπλα στο Janos Kadar, κάθεται ο Giampiero Boniperti -ίσως ακούγοντας τη φωνή του, η Juventus καταλαβαίνει ότι πρέπει να αποδείξει πως η πρωταθλήτρια Ιταλίας δεν είναι κατώτερη της πρωταθλήτριας Ουγγαρίας. Πρωταγωνιστές της ανατροπής είναι δυο, ο "Billy" Salvadore, ο capitano, και ο Josè Altafini, ο πρωταθλητής που στην μακριά του καριέρα έχει κερδίσει τα πάντα. Ο Salvadore στέκεται στο άκρο της περιοχής, απλώνει τα χέρια σαν να λέει: "από εδώ δεν περνάει κανένας". Ο Altafini χώνει το κεφάλι στους ώμους, ζητά από τους μυς τους τα ξεπετάγματα των νεανικών του χρόνων, βγάζει υπέροχες μπαλιές, τρέχει από εδώ και από εκεί αμείλικτος. Και στο μισάωρο του πρώτου ημιχρόνου ο Capello προλαβαίνει μια μπαλιά που ήταν να βγει πλάγιο και τη δίνει στον Anastasi που ορμάει μπροστά, σταματάει απότομα και βγάζει μια σέντρα προκλητική για έναν πρωταθλητή σαν τον Josè. Το άλμα είναι υπέροχο, ο βραζιλιάνος πετάγεται πιο ψηλά απ' όλους, και αλλάζει ελαφρά τη μπάλα προς τα αριστερά του εμβρόντητου μαγυάρου τερματοφύλακα: το παιχνίδι αλλάζει εντελώς πρόσωπο. Η Juventus συνειδητοποιεί ότι ψυχολογικά το χτύπημα ήταν βαρύ για τους αντιπάλους ενώ η Ujpest κατανοεί πως οι bianconeri έχουν στο χέρι τους εκείνη την ισοπαλία που θα τους έδινε την πρόκριση. Είναι η Juventus, παρά τις προσπάθειες των "viola" του Kovacs, που παίρνει την πρωτοβουλία. Το κοινό, χωρίς να πιστεύει στα μάτια του, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει έναν σπουδαίο Causio, έναν Cuccureddu που έχει μια ταχύτητα παραπάνω, έναν Capello που με δύναμη αναλαμβάβει τη διεύθυνση, έναν Furino που γίνεται αφεντικό της μεσαίας γραμμής. Μπροστά, δυο παίχτες άπιαστοι, Altafini και Anastasi, βέλη στα πλευρά της μαγυάρικης άμυνας που είναι πλέον φανερό ότι δυσκολεύεται. Στις αρχές της επανάληψης η Ujpest έχει μια στιγμή υπερηφάνειας αλλά η Juventus βγαίνει στην επίθεση, πετάει προς την αντίπαλη περιοχή σαν τον καλό καιρό της περασμένης σεζόν. Ο Altafini "καίει" στο σπριντ παιδιά δέκα χρόνια νεότερά του, ο Anastasi δημιουργεί τεράστιους χώρους, ο Causio ταπεινώνει με ντρίμπλες και τούνελ τους επηρμένους ανθρώπους του Kovacs. Αναπόφευκτα, φτάνει η ισοπαλία: είναι ο Causio αυτός που βγάζει μια μπαλιά για τον Capello που δίνει στον Anastasi. Ο "Pietruzzo" πετάγεται και πιάνει ένα σουτ που ξυρίζει το έδαφος. Το πόδι του Kolar σηκώνει τη μπάλα, ο Pietro μοιάζει με τίγρη, ορμάει με βουτιά και το δέρμα πετάει στην πλάτη του ούγγρου τερματοφύλακα (είναι το 56'). Εκεί, στο βάθος του τέρματος, βρίσκεται η πρόκριση της Juventus στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Είκοσι λεπτά μετά ο Altafini παραχωρεί τη θέση του στο Bettega. Η Ujpest αντιδρά οργισμένα, ορμάει προς το ασπρόμαυρο τέρμα αλλά χτυπά το κεφάλι της σε ένα ανθρώπινο τείχος: Morini, Salvadore, Spinosi, Longobucco, Furino, Capello, ένα αξεπέραστο φράγμα. Αλλά μια μπαλιά περνά, ένα σουτ δολοφονικό, γεμάτο κινδύνους: ο Zoff, τερματοφύλακας azzurro, πετάει, αγγίζει με το χέρι, βγάζει κόρνερ. Μετά, το τελικό σφύριγμα του Delcourt και ο θρίαμβος bianconero στη μέση του γηπέδου. Οι άνθρωποι του πάγκου έχουν δάκρια στα μάτια και αγκαλιάζουν τους συμπαίκτες τους που έφεραν σε πέρας αυτό το κατόρθωμα. Βαθιά μέσα στη νύχτα, σε ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου, ο Boniperti και κάποιοι φίλοι ξαναζούν τη μαγική στιγμή της "Vecchia Signora", ήδη μιλάνε για τη Derby County. Το πώς θα καταλήξει είναι γνωστή ιστορία. Οι εγγλέζοι θα αποκλεισθούν χωρίς να μας βγει η ψυχή [4] και μετά ήρθε ο άτυχος τελικός στο Βελιγράδι κατά του αήττητου θωρηκτού του Johann Cruijff. Όμως, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι εκείνο το Κύπελλο Πρωταθλητριών 1972-73, υπήρξε μια ενθουσιώδης και συγκινητική καβαλαρία για να τη θυμόμαστε εκ των υστέρων παρά τον άτυχο επίλογο.
Τι έγραψαν οι εφημερίδες της εποχής
TUTTOSPORT: H Juventus έγραψε μια από τις εξαιρετικότερες σελίδες της νεαρής της ιστορίας. CORRIERE DELLO SPORT: Αυτό ήταν ένα από τα πιο συγκινητικά και ενθουσιώδη παιχνίδια που ζήσαμε ποτέ με μια ιταλική ομάδα στο εξωτερικό, στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. (...) Η Juventus μπήκε από απόψε με προπέτεια ανάμεσα στις μεγαλύτερες αξίες του διεθνούς ποδοσφαίρου. STAMPA SERA: Υποδεχτείτε τη με πολλά χειροκροτήματα αυτή τη Juventus. Τα αξίζει. (...) Μη μεταδίδοντας απευθείας, η TV χθες βράδυ χαράμισε χωρίς νόημα μια μεγάλη ευκαιρία, στέρησε τους ιταλούς φιλάθλους από τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ένα σπουδαίο θέαμα και παρείχε ταυτόχρονα μια χείριστη υπηρεσία στο ποδόσφαιρο. LA STAMPA: Με τρομερή ρωμαλεότητα, αυτή την απαραίτητη στο Κύπελλο, η Juventus πέρασε ένα γύρο που θα κρινόταν απαγορευτικός μετά από μόλις 13 λεπτά παιχνιδιού. GAZZETTA DEL POPOLO: Είναι γιορτή απόψε, στη Βουδαπέστη, για τη Juventus που φτάνει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Πάνω από δυο χιλιάδες ιταλοί τη σφίγγουν ιδεατά με μια αγκαλιά αγάπης, ευγνώμονες για το ποδοσφαιρικό θέαμα και το δείγμα περηφάνιας, ωριμότητας και ευθύνης που τους χάρισε. Και θα έπρεπε να αναρωτηθούμε, αν μας επιτρέπεται, ποιός άλλος θα σηκωνόταν από το βάραθρο του 0-2 εκτός έδρας μετά από μόλις δεκατρία λεπτά αγώνα. Τα κατάφερε η Juventus, κυρίως με το παιχνίδι της, με την τακτική ευφυϊα, με μια αργή και ακαταμάχητη αντίδραση που την οδήγησε σε μια κάτι παραπάνω από πανάξια επιτυχία και την έκανε απόψε έναν πανάξιο σημαιοφόρο του ιταλικού αθλητισμού. [1] Τρεις μέρες πριν τον πρώτον προημιτελικό η Juventus είχε χάσει 2-0, ως γηπεδούχος μάλιστα, από το Torino (σε εκείνο το παιχνίδι είχε αποβληθεί και ο Causio). Το πρώτο από τα δυο γκολ το σημείωσε ο Pulici που στο τέλος της σεζόν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ, μαζί με τον Rivera και τον Savoldi. [2] Η Juve κέρδισε τελικά εκείνο το scudetto, το 15ο, την τελευταία αγωνιστική στην οποία έφτασε έχοντας 43 βαθμούς (μαζί με τη Lazio) έναντι 44 της Milan. H Milan έχασε 5-3 στη Verona, η Lazio έχασε 1-0 στη Napoli ενώ η Juve, που βρέθηκε να χάνει στο 29', ισοφάρισε με τον Altafini στο 61' και πήρε τη νίκη με 2-1, που την ανέβασε στους 45 βαθμούς και της έδωσε το πρωτάθλημα, με γκολ του Cuccureddu στο 87'... Εκείνη τη σεζόν ο Zoff πέτυχε το δικό του μοναδικό ρεκόρ: 903' χωρίς να δεχτεί γκολ.
H νίκη της Juve μέσα στη Roma που χάρισε το 15ο scudetto.
[3] Πρόκειται για το 7-0 με το οποίο η Juventus έχασε την 1η Οκτωβρίου 1958 στη φάση των "32" του Κυπέλλου Πρωταθλητριών από τη Wiener Sport Klub και, βέβαια, αποκλείστηκε (όποιος έχει κουράγιο μπορεί να δει εδώ πόσα γκολ γλυτώσαμε...). [4] Στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, στις 11 Απριλίου 1973, η Juventus νίκησε τη Derby County της οποίας ο προπονητής ήταν βέβαιος για τη νίκη... Το πρώτο παιχνίδι παίχτηκε απόγευμα λόγω ενός τεχνικού προβλήματος με το φωτισμού του Comunale και έληξε 3-1: Altafini στο 27', ισοφάριση στο 29' από τον Hector, 2-1 από τον Causio στο 65' και 3-1 από τον Altafini στο 84'). Η πρόκριση στον τελικό κατοχυρώθηκε με έναν 0-0 στην Αγγλία στις 25 Απριλίου.
Πηγές: Il pallone racconta, MyJuve.it, JuWorld.net, "Juventus Record, campioni e imprese della Vecchia Signora" (επιμέλεια: Federica Furino, Paolo Rossi)
To κομμάτι που ακολουθεί είναι από το "Μην πείτε στη μαμά μου ότι είμαι αθλητικός συντάκτης (νομίζει ότι κλέβω γριούλες)" του δημοσιογράφου Gian Paolo Ormezzano (εκδόσεις Limina, 2010) και αναδημοσιεύτηκε στη σημερινή "Stampa", τιμής ένεκεν του μεγάλου Enzo Bearzot που έφυγε χθες.
Ήμουν στο Buenos Aires για την κλήρωση του Μουντιάλ 1978 στη Αργεντινή [1]. Βρισκόμουν στο ίδιο ξενοδοχείο με τον Bearzot. Τηλεφώνησα στο Sivori για ένα γειά και αν ήταν για καμιά συνάντηση, του είπα για τον Bearzot, μου πρότεινε να τον καλέσω σε δείπνο: "στα ντέρμπυ στο Τορίνο (σ.σ. ο Bearzot έπαιζε με το Torino) δεν με είδε ποτέ, έτσι επιτέλους θα μπορεί να με δει καλά". Το ανέφερα στον Enzo, γέλασε ευχαριστημένος, το δείπνο κανονίστηκε αμέσως στο εστιατόριο ενός oriundo ιταλού (σ.σ. αργεντίνου ιταλικής καταγωγής). Ήταν και ο Nestor Rossi, άσος της μεγάλης ιστορίας του μεγάλου αργεντίνικου ποδοσφαίρου. [...] Κάποια στιγμή η συζήτηση περιστράφηκε στο θέμα της δικτατορίας των αργεντίνων στρατηγών, των desaparecidos (εξαφανισμένων) εκείνος είπε: "Ω, οι μαλακίες που γράφετε στη Ιταλία για την στρατιωτική καταστολή". Του απάντησα: "Ακριβώς σήμερα ένας ιταλός δημοσιογράφος, φίλςο μου που δουλεύει εδώ, μου έδειξε τα αυτοκίνητα χωρίς πινακίδες της αστυνομίας του Videla (σ.σ. στρατηγός, δικτάτορας της Αργεντινής). Ήταν χειμώνας ζεστός, του νότιου ημισφαιρίου. Το αφεντικό του εστιατορίου μας πρότεινε ένα ιταλικό παγωτό σε ένα μέρος όχι μακριά. Πραγματικά πολύ ζέστη και όλοι άφησαν τα σακάκια στο εστιατόριο, εγώ όχι γιατί δεν είχα. Παρκάραμε και σε λίγα δευτερόλεπτα έφτασε σπινιάροντας ένα αυτοκίνητο χωρίς πινακίδες. Ένα βίαιο φρενάρισμα και κατέβηκαν κάτι τύποι, ο καθένας με ένα πολυβόλο να μας σημαδεύει. "Ταυτότητες, χαρτιά". Μόνο εγώ τα είχα μαζί μου, οι άλλοι τα είχαν αφήσει στα σακάκια, στο εστιατόριο. Ο Sivori, σε κρίση μετά από αυτό που μου είχε πει για την ανυπαρξία κάθε καταστολής, σχεδόν επιτέθηκε στους αστυνομικούς: "Εγώ είμαι ο Sivori, υπήρξα διάσημος ποδοσφαιριστής, έπαιξα και για την Αργεντινή μας, μέχρι πριν λίγο καιρό ήμουν ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής, αδύνατον να μην με γνωρίζετε. Αυτός είναι ο Nestor Rossi, είδωλο των πατεράδων σας. Αυτός είναι ο Bearzot, οδηγεί την ποδοσφαιρική Ιταλία, η φωτογραφία του σήμερα είναι στις εφημερίδες". Ούρλιαζε. Ο Bearzot μου ψιθύριζε: "Εσύ μιλάς περισσότερο μαζί του απόμένα, προσπάθησε να τον καλμάρεις γιατί θα ξεσπάσει και θα μας σκοτώσουν όλους". Μιλάω ισπανικά, τα καταλάβαινα όλα, φοβόμουν, ο ιταλός συνάδελφος μου είχε πει για κόσμο που τον σκοτώνουν νυχτιάτικα από τη μυστική αστυνομία. Εμείς είμασταν με τα χέρια ακουμπισμένα στο αυτοκίνητα, κάτω από μια λάμπα, οι αστινομικοί πίσω μας, οι κάνες των πυροβόλων σχεδόν ακουμπάγαν τις πλάτες μας. "Γιατί παρκάρατε εδώ;". Και ο Sivori πάντα πιο έξαλλος: "Γιατί υπήρχε θέση". Και αυτοί: "Δεν είμαστε ηλίθιοι. Γιατί;". Ένας αρχηγός των τύπων μίλησε σε ένα γουόκι τόκι, δεν πέρασε ούτε ένα λεπτό και έφτασε ένα άλλο αυτοκίνητο, πάντα χωρίς πινακίδα. Και άλλοι οπλισμένοι τύποι, ένα είδος συμβουλίου χαμηλόφωνα, μετά σχεδόν ουρλιάζοντας η διαταγή: "Φύγετε γρήγορα από εδώ". Είχαν αναγνωρίσει το Sivori και τον Rossi, τους έδειχναν ο ένας στον άλλον. Αλλά ο Omar ήθελε εξηγήσεις, ένιωθε άσχημα με μας που είχαμε έρθει από την Ιταλία, φώναζε το δίκιο του. Τον τραβήξαμε, ο Bearzot και εγώ, τον ρίξαμε στο αυτοκίνητο. Τόσο ο Omar όσο και ο Enzo μου ζήτησαν να μη γράψω τίποτα: υπήρχε η κλήρωση, έφτανε το Μουντιαλ, επικίνδυνο και ακατάλληλο να δημιουργηθεί φασαρία. Δέχτηκα, ακόμα το μετανιώνω. Την επόμενη μέρα πήγα σε εκείνο το συνάδελφο: "Είναι τύχη που δεν σας σκότωσαν πυροβολώντας σας από μακριά. Είναι ο δρόμος με τις βίλες όπου μένουν οι στρατηγοί του καθεστώτος. Το δικό σας θα μπορούσε να είναι ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο". Πιστεύω ότι δεν έφτασα ποτέ τόσο κοντά στο θάνατο όσο εκείνο το βράδυ.
[1] Μια υπέροχη Ιταλία, κατά τα 9/11 juventina ήρθε 4η σε εκείνο το Μουντιάλ. Ήταν η μόνη ομάδα που κέρδισε τη γηπεδούχο Αργεντινή (1-0 με γκολ του Roberto Bettega). Στους azzurri του Bearzot αγωνιζόταν από τη Juve: Zoff, Cuccureddu, Cabrini, Gentile, Scirea, Benetti, Tardelli, Causio, Bettega. Ο Causio θυμάται πως εκείνη η Ιταλία αποκλείστηκε από τον τελικό από την Ολλανδία, την οποία νικούσε 1-0 στο ημίχρονο με αυτογκόλ του Brandts στο 18' καθώς είχαν πειστεί ότι είχαν προκριθεί και το μυαλό τους ήταν ήδη στον τελικό με αποτέλεσμα ο Bearzot να βγάλει τον Causio στο δεύτερο ημίχρονο...
H τύχη το ήθελε την ίδια ημερομηνία να έχει σβήσει και ο Vittorio Pozzo, o τεχνικός των δυο πρώτων Παγκόσμιων τίτλων... H ομάδα του '82 σήκωσε το φέρετρο Στα 83 του έσβησε ο Enzo Bearzot, ο άνθρωπος που μας χάρισε το όνειρο το 1982 σε εκείνο το απίστευτο Μουντιάλ της Ισπανίας. Θα τον ευχαριστούμε πάντα! H τύχη το ήθελε την ίδια ημερομηνία (21 Dekembr;ioy 1968) να έχει σβήσει και ο Vittorio Pozzo, o τεχνικός των δυο πρώτων Παγκόσμιων τίτλων τον οποίο ο Bearzot είχε προσπεράσει στο ρεκόρ στον πάγκο της Ιταλίας: 104 φορές οδήγησε την ομάδα ο Enzo, 97 ο Pozzo...
Juventus: ημέρα θλίψης
(Update 2) "Είναι μια μέρα θλίψης για όλη την αθλητική Ιταλία", ξεκινά το επίσημο συλλυπητήριο σχόλιο της Juventus που δημοσιεύτηκε στο site του συλλόγου θυμίζοντας ότι το 1982 στην ομάδα την οποία ο Bearzot οδήγησε στο θρίαμβο "η Juventus συνεβαλε τόσο δίνοντας στο grupp azzurro τόσους πρωταγωνιστές". Τη "βαθιά θλίψη" του εξέφρασε και ο Luigi Del Neri που είχε γνωρίσει τον Bearzot ως προπονητή της αντιπροσωπευτικής ομάδας της Serie C.
ItalJuve το 1982
Ως παίχτης, μεσοαμυντικός, πέρασε από την Inter και το Torino (του οποίου υπήρξε και capitano) αλλά το όνομά του πέρασε στην ιστορία συνδεδεμένο με τη Juventus αφού η ραχοκοκαλιά της σπουδαιότερης Squadra Azzurra των τελευταίων δεκαετιών, αυτής που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του '82 νικώντας μια μεγάλη Βραζιλία, την Αργεντινή του Maradona, μια δυνατή Πολωνία και μια σπουδαία Γερμανία, ήταν η Juventus του δεύετρου αστεριού με μερικούς ακόμα ποδοσφαιριστές: Dino Zoff, Antonio Cabrini, Gaetano Scirea, Claudio Gentile, Marco Tardelli, Paolo Rossi πλαισιώθηκαν από τον Fulvio Collovati (Milan), τους Giuseppe Bergomi και Gabriele Oriali (Inter), Bruno Conti (Roma), Alessandro Altobelli (Inter αλλά και Juventus μερικά χρόνια μετά) και τον μεγάλο Giancarlo Antognoni (Fiorentina). Και βέβαια, να μην ξεχάσουμε τον μεγάλο Franco Causio που μετά από χρόνια δόξας στη Juve αγωνιζόταν στην Udinese. Grazie mille, Enzo!
Giancarlo Abete: ηθική αξία
(Update) "Για τον Enzo Bearzot θέλουμε να υπογραμμίσουμε και να μνημονεύσουμε κυρίως τις ανθρώπινες και ηθικές αρετές, τον επαγγελματισμό του και ένα στυλ ζωής που παραμένει υπόδειγμα για το ποδόσφαιρο όλου του κόσμου. Ο Enzo Bearzot κατάφερε να εκπροσωπήσει και αν μεταδωσει τις μεγάλες αξίες του ανθρώπου και του αθλήματος", δήλωσε ο πρόεδρος της Ιταλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, Giancarlo Abete αναφερόμενος στον Bearzot που εδώ και χρόνια είχε απομακρυνθεί από το ποδόσφαιρο δηλώνοντας πως δεν αναγνώριζε πια τον εαυτό του στην εμπορική εξέλιξη του αθλήματος...
To ιστορικό scopone με τον Πρόεδρο
(Update 3) Ιστορική έχει μείνει η φωτογραφία από το προεδρικό αεροσκάφος κατά την επιστροφή από την Ισπανία: Dino Zoff, Sandro Pertini (ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που πανηγύρισε σαν παιδί και στον τελικό) από τη μια και Εnzo Bearzot, Franco Causio από την άλλη. Ο "Barone" (Causio) θυμάται πως έριξε ένα εφτάρι ("παρ' ότι δεν είχα άλλο"), ο Πρόεδρος το άφησε να περάσει και ο Βearzot το πήρε κάνοντας settebello με αποτέλεσμα το ζευγάρι να κερδίσει κάνονατς τον Pertini να ξεσπάσει... Ο συνηθισμένος Barone: εφτάρι, προσποίηση, γκολ! Paolo Rossi: Ήταν σαν πατέρας μου Dibo Zoff: πρόσωπο κρυστάλλινης εντιμότητας Θλίψη Lippi και Conti
Με λυγμούς υποδέχθηκε το νέο ο Paolo Rossi: "για μένα ήταν σαν πατέρας, του οφείλω τα πάντα, χωρίς αυτόν δεν θα είχαν κάνει ό,τι έκανα", είπε στην Ansa o Pablito στον οποίο ο "Vecio" έδειξε εμπιστσούνη τότε που οι ιταλικές εφημερίδες είχαν πέσει πάνω στην ομάδα -και ο Paolo Rossi δικαίωσε την επιμονή του Enzo αναδεικνυόμενος πρώτος σκόρερ του Μουντιάλ. (Update) "Είμαι πραγματικά συγκινημένος και λυπημένος. Η απώλεια ενός προσώπου αυτού του ηθικού επιπέδου είναι πραγματικά άσχημο πράγμα. Ένας με μια κρυστάλλινη εντιμότητα σε αυτόν τον κόσμο που έγινε πραγματικά περίεργος", σχολίασε ο μεγάλος Dino Zoff: "οι μνήμες; Αυτές θα επανέλθουν στο νου και είναι πολλές και όμορφες. Τώρα είναι πιο δυνατός ο πονος και, λυπάμαι, παραπάνω δεν μπορώ να πω".
"Μεγάλη θλίψη και στεναχώρια" ένιωσε ο Marcello Lippi που ακουγόταν συχνά με τον Bearzot και θυμάται πως ήταν πάντα δίπλα στην Εθνική, με αγάπη. "Σαν πατέρα" τον θυμάται και ο Bruno Conti που εξέφρασε τη θλίψη του που ο Bearzot έφυγε "κάπως παραμελημένος". Ο τότε παίχτης και σήμερα παράγοντας της Roma θυμάται ότι ο Βearzot μιλούσε με όλους τους παίχτες αλλά κυρίως με όσους έπαιζαν λιγότερο και δεν ξεχνά πως όταν είχε τραυματιστεί πριν το Μουντιάλ του '82 πήγε και τον είδε για να τον ενθαρρύνει: "Bruno, να επανέλεθεις με ηρεμία, εκείνη η θέησ είναι δική σου, δεν στην παίρνει κανείς, μου είπε. Ένιωσα ανακουφισμένος και του το ξεπλήρωσα με το Μουντιάλ".
Οι Βραζιλιάνοι θυμούνται το "δολοφόνο της Βραζιλίας '82"
(Update 22/12) "Πέθανε ο τεχνικός της Εθνικής Ιταλίας που κέρδισε τη Βραζιλία στην τραγωδία του Sarrià", ήταν ο τίτλος της Folha de Sao Paulo, της μεγαλύτερης εφημερίδας της Βραζιλίας θυμίζοντας ότι οι azzurri "νίκησαν τη Βραζιλία των Zico, Socrates και Falcao σε εκείνο το επεισόδιο που τελικά έγινε διάσημο ως τραγωδία του Sarrià, από το όνομα του γηπέδου όπου έγινε το παιχνίδι στη Βαρκελώνη". Η Rete Globo έδωσε την είδηση αποκαλώντας τον Bearzot "δολοφόνο της Βραζιλίας '82".
Η ομάδα του '82 σήκωσε το φέρετρο
(Update 23/12) Υπό βροχή, όλη η ομάδα του '82, με πρώτο τον capitano Dino Zoff βρέθηκε στην κηδεία του Enzo Bearzot και σήκωσε το φέρετρό του συνοδεύοντάς τον στην τελευταία του κατοικία. "Υπήρξε δάσκαλος ζωής και από πολλές απόψεις προηγήθηκε του σύχγρονου ποδοσφαίροθ" σχολίασε ο Fulvio Collovati επισημαίνοντας ότι η Ιταλία θα έπρεπε να τον είχε τιμήσει περισσότερο...
Πηγές: Tuttosport, Figc, uefa.com, Presidenza della Repubblica (οι φωτογραφίες με τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Sandro Pertini), Gazzetta dello Sport, La Stampa
Εντάξει οι εξετάσεις για F.Melo αλλά θα φυλαχθεί για να παίξει με τη Roma Επιτέλους, καλά νέα για τον Del Neri: στο οικογενειακό διπλό ενόψει του ματς με τη Brescia την Τετάρτη το βράδυ, με την ομάδα έπαιξαν ο Giorgio Chiellini και ο Armand Traorè ενώ επανέκαμψε στις προπονήσεις και ο Amauri. Αντίθετα, αναμένονται νεότερα από τους γιατρούς για τον F.Melo αλλά το Tuttosport μεταφέρει την εκτίμηση ότι ο προπονητής θα κρατήσει πρποληπτικά τον Βραζιλιάνο ώστε να τον έχει έτοιμο για το παιχνίδι με τη Roma, το Σάββατο.
Κανένα μυϊκό τραύμα για τον F.Melo
(Update) Mε απογευματινή ανακοίνωσή της στο site του συλλόγου, η Juventus γνωστοποιεί ότι ο F.Melo υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία από τον καθηγητή Faletti στο Cto του Τορίνο που δνε διέγνωσε κανένα τραύμα στο μυ του δεξιού μηρού. Αντίστοιχα ανακοινώθηκε πως οι εργαλειακές εξετάσεις στις οποιίες υποβλήθηκε ο Traorè επιβεβαίωσαν την πλήρη αποθεραπεία του από το μυΙκό του πρόβλημα.
Buffon: τόσα χρόνια ακούγεται για τη Manchester αλλά εγώ είμαι εδώ...
"Έχω συνηθίσει να ζω με αυτές τις φήμες. Είναι έξι χρόνια που γίνεται λόγος για τη Manchester United αλλά δεν μου φαίνεται να έγινε ποτέ τιποτα", απάντησε ο Buffon σε όσους τον ρώτησαν για το ενδεχόμενο να πάει στην Αγγλία βλέποντας τον χθες να εμφανίζεται στο γήπεδο για τη γιορτή των αστεριών και στη συνέχεια να παρακολουθεί το ματς, να υποφέρει όταν η Juve βρέθηκε να χάνει και να πανηγυρίζει μετά για τα γκολ των συμπαικτών του: "γεννιέται μια δυνατή ομάδα", είπε στους δημοσιογράφους πριν φύγει για το σπίτι χωρίς να περάσει από τα αποδυτήρια, γεγονός που αποδραματοποίησε ο Iaquinta: "δεν πέρασε αλλά η σχέση μας είναι πάντα εξαιρετική". "Του είπα αστειευόμενος να μην κάνει αστειάκια και μου απάντησε ότι το μόνο που σκέφεται είναι να αποθεραπευτεί και να επιστρέψει στο γήπεδο", αποκάλυψε ο Franco Causio μιλώντας και αυτός στους δημοσιογράφους μετά τη γιορτή των αστεριών. Πότε επιστρέφει; Ο ίδιος ο Buffon είπε πως "όλα πάνε σύμφωνα με το πρόγραμμα. Θα επιστρέψω στους προκαθορισμένους χρόνους. Επομένως, τον Ιανουάριο".
Μεγάλη γιορτή των αστεριών της ετοιμάζει η Juventus για την Κυριακή: πριν ξεκινήσει το παιχνίδι με την Cesena οι φίλαθλοι θα ξαναδούν κάποιους από τους παίχτες που το όνομά τους θα μπει σε ένα από τα 50 αστέρια του γηπέδου. Θα είναι εκεί Peruzzi και Tacconi, Anastasi, Causio, Cuccureddu, Boniperti, Ravanelli ενώ αναμένονται και άλλοι -ο Platini παρέλαβε ένα αντίγραφο του αστεριού του σήμερα από τον Andrea Agnelli, πριν από το ματς... Τους παίχτες που θα παραλάβουν αντίγραφο του αστεριού τους θα τιμήσουν φίλαθλοι που ήδη έχουν αρχίσει να αγοράζουν αστέρια στο γήπεδο, στο πλαίσιο του προγράμματος "Accendi una stella". Kαλή πρωτοβουλία, το θέμα είναι κατά πόσο οι τραυματισμοί θα επιτρέψουν στην ομάδα να κατέβει και να παίξει ως Juve (και μάλιστα όχι Primavera) κατά της Cesena.
Παλιοί άσοι αλλά και ο Moggi επικρίνουν την αναγόρευση της εισόδου στην τετράδα ως επίσημου στόχου της ομάδας. Ο Del Neri επανέρχεται και θυμίζει ότι είχε πει επίσης "να μην βάλουμε όρια"... H δήλωση του Del Neri μετά το 3-3 με τη Sampdoria ότι "το scudetto διεκδικούν άλλες ομάδες", το γεγονός ότι ως επίσημος στόχος διακηρύχθηκε η είσοδος στην τετράδα που οδηγεί στο Champions League, προκάλεσε αντιδράσεις επιφανών bianconeri, από τον Bettega στον Moggi με κοινή συνισταμένη το ότι αυτά τα πράγματα δεν λέγονται (και μάλιστα μετά από δυο μέρες), οτι είναι εκτός φιλοσοφίας Juve και ότι μειώνουν τα κίνητρα των παιχτών...
Ο Del Neri δεν βάζει όρια σε πρωτάθλημα και Ευρώπη και ο Bonucci θέλει να φτάσει μακριά
(Update 2) Με αφορμή το ματς με τη Lech Poznan, o Del Neri επανήλθε και στη συνέντευξη τύπου σήμερα θύμισε ότι μετά το ματς με τη Samp είχε πει επίσης, αμέσως μετά την επίμαχη φράση περί scudetto: "είμαστε μια ομάδα που πρέπει να δουλέψει, ας μην βάλουμε όρια αλλά πρέπει να δουλέψουμε και να βελτιωθούμε πολύ από άποψη έντασης και θέλησης". Σε αυτό το πνεύμα επανέλαβε: "είχα πει απλώς αυτό, ότι δεν μας βάζουμε όρια γιατί μπορούμε μόνο να βελτιωθούμε. Και όπως και να έχει, την Κυριακή στο δεύτερο μέρος είδα μια εξαιρετική Juve", είπε και την ίδια απάντηση έδωσε και όσον αφορά στο Europa League: "είχα πει ότι παίζουμε για να προκριθούμε στον επόμενο γύρο, η Juve μπορεί να παλέψει σε αυτή τη διοργάνωση με συλλόγους του αναστήματος τηε Manchester City. Επαναλαμβάνω τη φράση, η Juve δεν θέτει όρια στον εαυτό της, πρέπει να βελτιβθούμε αλλά ο δρόμος που πήραμε είναι ο σωστός". Αντίστοιχα από την πελυρά του ο Bonucci είπε: "το κλίμα είναι ήρεμο, είμαστε πεισμένοι ότι θέλουμε να κάνουμε μια καλή εμφάνιση. Η αρχή της περιπέτειας στην πραγματικότητα ηταν στο Δουβλίνο. Η ομάδα είναι ήρεμη, μπορούμε να ανταγωνιστούμε με οποιονδήποτε σε μια διοργάνωση την οποία η Juve υπολογίζει πολύ για να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται". Αναφερόμενος στην άμυνα -στη βελτίωση της οποίας αφιέρωσε τις τελευταίες προπονήσεις ο Del Neri- ο Bonycci είπε ότι "υπάρχει η δυνατότητα βελτίωσης σε κάθε τομέα και αυτό μετράει και για την άμυνα, σιγά σιγά οι αυτοματισμοί έρχονται. Με τον Giorgio (Chiellini) υπάρχει ήδη μια εξαιρετική συνεννόηση που σίγουρα πρέπει να βελτιωθεί".
Marotta: παντρέψαμε ανάγκες αθλητικές και ισολογισμού αλλά δεν μειώσαμε τις φιλοδοξίες μας
Υπενθυμίζεται ότι μετά τις δηλώσεις Del Neri, ο Marotta έκανε λόγο για ρεαλισμό: "η Juventus κατεβαίνει στο γήπεδο για να νικά και να πετύχει το μάξιμουμ, αλλά είμαστε ρεαλιστές και σεβόμαστε τους φιλάθλους. Το καλοκαίρι προχωρήσαμε σε μια μεγάλη ανανέωση, όχι σε μια επανάσταση. Χθες (σ.σ. με τη Sampdoria) 6 στους 11 ήταν νέοι και επομένως χρειάζεται χρόνο. Αυτή τη στιγμή θα ήταν ουτοπικό να κάνουμε εξαγγελίες, ο Del Neri έχει τη σωστή ταπεινότητα, δεν θέλει να θίξει το σεβασμό των φιλάθλων και το dna νικητή της Juventus", είπε και εξήγησε ότι "φέτος το καλοκαίρι χρειάστηκε να παντρέψουμε τις αθλητικές απαιτήσεις με εκείνες του ισολογισμού. Ακολουθήσαμε τις κατευθύνσεις του συλλόγου, κατεβάζοντας το μέσο όρο ηλικίας και το μισθολογικό πλαφόν, στην κατεύθυνση του χρηματοδοτικού fair play που θέλει ο Platini. Η απουσία μας το Champions League έφερε λιγότερα έσοδα και επομένως έχουμε λιγότερες δυνατότητες για να επέμβουμε στρατολογώνατς άσους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Juventus δεν φιλοδοξεί να πετύχει σπουδαία αποτελέσματα. Δεν ισχύει το αξίωμα "περισσότερο ξοδεύεις και περισσότερο κερδίζεις", εμάς μας ενδιαφέρει να δημιουργήσουμε ένα πνελυμα νικητή στο γκρουπ μας. Τα πρωταθλήματα δεν κερδίζονυαι μόνο με τους άσους αλλά και με το πνεύμα της συμμετοχής".
Bettega, Causio, Ravanelli, Furino, Mauro: ποτέ πριν και μάλιστα από τη 2η αγωνιστική
Bettega: "ως juventino δεν αποδέχομαι τη συζήτηση ότι η Juve αγωνίζεται για την τέταρτη θέση. Δεν είναι στο dna του συλλόγου και πιστεύω ότι δεν ήταν στους καλοκαιρινούς στόχους", είπε επισημαίνοντας ότι "στην ομάδα σχεδόν όλοι είναι διεθνείς" και ότι "καμιά από τις ανταγωνίστριες δεν ξεκίνησε καλά, όλες έχουν δυσκολίες. Δεν μπορώνα δεχθώ να σκεφτόμαστε μόνο την τέταρτη θέση στη δεύτερη αγωνιστική". Causio: "δεν είναι επιπέδου Juve να λες μετά από δυο αγωνιστικές ότι το scudetto δεν είναι υπόθεση που μας αφορά: καμία αμφιβολία επ' αυτού". Ravanelli: "ο φίλαθλος δεν θα το εκτίμησε. Θα μπορούσε (σ.σ. ο Del Neri) να το είχε αποφύγει, αλλά θα είχε τους καλούς λόγους του. Στους φιλάθλους θα έπεσε λίγο ο ουρανός στο κεφάλι τους". Furino: "πρέπει να δούμε τι πιστεύει ο Andrea Agnelli για ό,τι είπε ο Del Neri. Οι στόχοι της Juventus δεν μπορεί να κάνει ένα πρωτάθλημα μέσης βαθμολογίας: ίσως έβαλε τα χέρια μπροστάαλλά σίγουρα το να προπονείς της Juve είναι δύσκολο. Και αυτές οι πρώτες δυο αγωνιστικές το αποδεικνύουν". Massimo Mauro: "δεν είχε συμβεί ποτέ η Juve να αυτοεξαιρεθεί από τη μάχη για το scudetto μετά από δυο αγωνιστικές".
Moggi: δεν λέγονται δημόσια αυτά τα πράγματα Αντί για 11 παίχτες έπρεπε να αγοραστούν δυο καλοί
Σε ανάλογο μήκος κύματος βγήκε και ο Moggi που, με την ευκαιρία απάντησε ότι ευχαρίστως θα επέστρεφε αλλά δεν το βλέπει με αυτή την διαχείριση και ιδιοκτησία, όπως ειπε τονίζοντας ότι εξαιρεί τον Andrea Agnelli... O πρώην γενικός διευθυντής του συλλόγου χαρακτήρισε "πολύ βαρύ" αυτό που είπε ο προπονητής εκτιμώντας ότι οι παίχτες θα το διαβάσουν ως: "μας εκτιμούν λίγο. Εγώ δεν θα τις έκανα αυτές τις δηλώσεις. Αλλά από εκεί και πέρα υπάρχουν πλευρές που πρέπει να αναλυθούν καλά. Κατάλαβαν ότι δεν είναι ανταγωνιστικοί σε επίπεδο κατάκτησης πρωταθλήματος. Αλλά απ' ατό το σημείο μέχρι να το πεις δημόσια, υπάρχει απόσταση. Εγώ προσπαθώ να δημιουργώ κίνητρα σε μια ομάδα, όχι το αντίθετο", είπε και απάντησε ότι Juve για scudetto θα υπάρξει όταν γίνουν αγορές πρταθλητών. Με αυτό το σκεπτικό επέκρινε τις μεταγραφές: "δεν γίνεται να αγοράζεις 11 παίχτες γιατί γίνεται μεγάλο μπέρδεμα. Στη Juventus υπάρχει μεγάλη ποσότητα αλλά όχι ποιότητα. Οι μεγάλες ομάδες χτίζονται αγοράζοντας δυο τρεις μεγάλους παίχτες τη φορά", πρόσθεσε και παρ' ότι απέφυγε να επικρίνει ευθέως τον Marotta, αναγνωρίζοντας και την οικονομική προσπάθεια που έπρεπε να καταβληθεί, σχολίασε αρνητικά το ότι δίπλα στον Chiellini μπήκε ένας "παρόμοιος παίχτης" όπως ο Bonucci ή ότι παραχωρήθηκε ο Giovinco.
Οι παίχτες ζητάνε υπομονή
Υπενθυμίζεται ότι ήταν κάποιοι παίχτες, με πρώτο τον Chiellini που αναγνώρισαν πρώτοι, πριν καν ξεκινήσει το πρωτάθλημα, ότι οι ομάδες του Μιλάνο είναι ισχυρότερες ενώ πληθαίνουν τις τελευταίες μέρες όσοι (Quagliarella, Iaquinta) ζητούν "υπομονή από τους φιλάθλους" υποσχόμενοι ταυτόχρονα ότι έχουν κατά νου "να κερδίσουν κάτι", με πρώτο το Europa League...
O διάλογος αφορά όλους μας: στα blog του Gruppo Greco ξεκίνησε με απόψεις μέσα από τις νέες στήλες: Momentus (εδώ), Il Greco (εδώ), V for Vecchia Signora (εδώ).
(Update) Επί 16.003 χρηστών του site του Tuttosport, το 77,3% απάντησε "ναι" στο ερώτημα: "έχει δίκαιο ο Del Neri; Το scudetto θα το παίξουν οι άλλοι και όχι η Juventus;". Φυσικά, "ναι" θα απαντούσαν και οι μη bianconeri. Πηγές: ju29ro.com, La Stampa, Juventus.com
Σαν σήμερα, η Juve νικούσε 7-0 τη Lechia Danzica. Δυο φορές η Juve έφτασε σε τελικό έχοντας βρει Πολωνούς αντιπάλους... Με τους Πολωνούς της Lech Poznan δεν υπάρχει κανένα προηγούμενο αλλά με τις πολωνικές ομάδες γενικά υπάρχει και είναι θετικό αφού η Juventus αποκλείστηκε μόνον μια φορά και αυτή στα πέναλτυ χάρη στο πόδι του, αντιπάλου τότε, Zibì Boniek...
Μια ιστορική εφτάρα και ο ...διπλός ρόλος του Boniek
Με αντίπαλους πολωνούς, οι bianconeri έχουν σημειώσει μια από τις ευρύτερες νίκες τους: 7-0 επί της Lechia Danzica. Ήταν 14 Σεπτεμβρίου 1983 και οι Platini (2), Penzo (4) και Paolo Rossi (που έχασε και ένα πέναλτυ), μετατρέπουν σε τυπική υποχρέωση της ρεβάνς (η Juve νίκησε 3-2 με Vignola, Tavola, Boniek) και την πρόκριση που θα αποτελέσει το πρώτο βήμα για την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1983/84 σε βάρος της Porto. Τότε ο Boniek έπαιζε στη Juventus αλλά τρία χρόνια πριν ήταν αντίπαλος μας: 1980/81, η Juventus συνατούσε την Widzew Lodz στο Uefa. Η ομάδα του Trapattoni έχανε 3-1 στην Πολωνία (o Bettega είχε γράψει το 1-1 του ημιχρόνου), νικούσε με το ίδιο σκορ στο Τορίνο (με γκολ των Tardelli, Furino, Brady) αλλά αποκλειόταν νωρίς νωρίς στα πέναλτυ: Causio, Cabrini αποτύγχαναν (μόνον ο Brady σκόραρε) σε αντίθεση με τον Zibi...
Ένας κερδισμένος ημιτελικός και ένα Κύπελλο αφιερωμένο στο Scirea
Μετά, ο Boniek πέρασε στη Juventus και μαζί του ξανασυναντήσαμε τους συμπατριώτες του στο 1982/83 στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, στα ημιτελικά: Juventus-Widzew Lodz 2-0 (Bettega και ένα αυτογκολ), Widzew Lodz-Juventus 2-2 (άνοιξε το σκορ ο Paolo Rossi, οι πολωνοί προηγήθηκαν με αυτογκόλ του μεγάλου Scirea και ο Platini ισοφάρισε με πέναλτυ): πρόκριση στον τελικό της Αθήνας και ήττα έκπληξη (που καίει ακόμα, φιλάθλους, παίχτες και Trap) από το Αμβούργο. Αν το αυτογκόλ δεν επηρέασε σε τίποτε τη ζωή του Scirea και τη δική μας, η κλήρωσή μας με την Gornik Zebrze το 1989 θα μας σημαδέψει για πάντα: ο Gai θα πάει στην Πολωνία να παρακολουθήσει τους άσμους αντιπάλους μας ως βοηθός προπονητής και θα βρει το θάνατο σε εκείνο το μοιραίο τροχαίο... Η Gornik Zebrze μπήκε στην ιστορία κατά τον πιο αρνητικό τρόπο. Ποδοσδφαιρικά, αποδείχθηκε αδύναμη: νίκη της Juve με 1-0 στην Πολωνία (με γκολ του Zavarov), νίκη με 4-2 στο Τορίνο (δυο γκολ ο Schillaci, από ένα Fortunato, Marocchi ως το 26' και μετά ξεκούραση και δυο γκολ παθητικό). Ο δρόμος για τον διπλό τελικό με την Fiorentina και την κατάκτηση του Κυπέλλου Uefa 1989/90 είχε ανοίξει. H αναμέτρηση με τηn πρωταθλήτρια Πολωνίας Lech Poznan (ήταν το 6ο της πρωτάθλημα), θα είναι η 9η συνάντηση της Juventus με πολωνικές ομάδες και βέβαια, το γεγονός ότι δυο φορές μετά από συναντήσεις με πολωνούς φτάσαμε στον τελικό, μόνον καλός οιωνός μπορεί να είναι -αρκεί η ομάδα να συνεχίσει να βελτιώνεται...
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός τον αποκάλεσε killer, αυτόν που έχει αποβληθεί μόνο μια φορά για χέρι ενώ ο Maradona, στο Μουντιάλ του '82 όπου ο Gentile τον έσβησε, αποβλήθηκε για κλωτσιά σε στυλ καράτε... "Μετά απ' αυτό που είπε χθες βράδυ, οφείλω να συνχταχθώ με την άποψη του Pelè και του Platini. O Maradona είναι περισσότερο τσαρλατάνος παρά προπονητής": πρόκειται για έναν Gentile έξαλλο με τον ομοσπονδιακό τεχνικό της Αργεντινής που, προκειμένου να καλύψει το γκολ οφσάιντ του Tevez, γύρισε την κουβέντα και επικαλέσθηκε μια αποβολή που δεν δόθηκε, όπως είπε, σε έναν αμυντικό του Mexico που μάρκαρε τον Messi: "δεν γυρίσαμε δα στην επχοή των αμυντικών-killer όπως ο Gentile" είπε ο Maradona.
To πρώτο μέρος εκείνου του περίφημου Italia-Argentina του '92 όπου ο Gentile μπλοκάρισε τον Maradona της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας του '78 που πήρε 3 κίτρινες κάρτες (Kempes, Maradona, Ardiles) έναντι 2 της Squadra Azzurra... Ήταν η αρχή της μεγάλης πορείας που θα οδηγούσε στον 3ο Παγκόσμιο τίτλο.
Το δεύτερο ημίχρονο όπου η Italia θα βγει μπροστά, ο Gentile έχει ήδη εκμηδενίσει τον Maradona και, πρώτα ο Tardelli και μετά ο Cabrini (δυο bianconeri...) θα κάνουν το 2-0. Το γκολ του Passarella, 7' λεπτά πριν τη λήξη, σε βάρος του Zoff (που είχε κάνει άλλη μια μεγάλη εμφάνιση) απλώς θα μειώσει το σκορ... O Maradona θα κάνει μόλις 5 ντρίμπλες στον Gentile ο οποίος θα κόψει τον αργεντίνο σε 13 περιπτώσεις καταφεύγοντας 5 φορές στο φάουλ -ο Maradona δεν χώνεψε ποτέ το γεγονός ότι ο Gentile υπήρξε ο ήρωας εκείνου του ματς...
Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του '82 δεν είναι διατεθειμένος να αναχθεί την προσβολή: "εκείνος αποβλήθηκε σε εκείνο το Μουντιάλ για μια κλωτσιά στο Μουντιάλ σε έναν παίχτη της Βραζιλίας (σ.σ. στο 85' του Αργεντινή-Βραζιλία 1-3). Αντίθετα, εγώ δεν αποβλήθηκα ποτέ για επικίνδυνο και βίαιο παιχνίδι. Πήρα μόνο μια κόκκινη κάρτα για ένα χέρι σε ματς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και τέρμα" [1], αντιλέγει ο Gentile και προσθέτει: "είναι ένας τσαρλατάνος. Αυτή είναι η άποψή του αλλά εγώ δεν τον σέβομαι και δεν συμφωνώ, επαναλαμβάνω ότι ήταν εκείνος αυτός που αποβλήθηκε για βίαιη συμπεριφορά". Ο αμυντικός της Juventus του δεύτερου αστεριού επισημαίνει ότι δεν ήρθε ποτέ σε επαφή με τον Maradona αντίθετα με ό,τι έκανε με τον Zico με τον οποίο είναι φίλος: "ο Zico δεν επέτρεψε ποτέ στον εαυτό του να προσβάλει, να πει ό,τι είπε ο Maradona, δέχθηκε την ανωτερότητα της Ιταλίας, ότι αξίζαμε ενώ εκείνος (ο Maradona) δεν ξέρει να χάνει. Όταν μιλά με τέτοιες λέξεις και αποκαλεί killer εμένα που δεν αποβλήθηκα ποτέ για βίαιη συμπεριφορά, δημιουργεί λάθος εντυπώσεις. Εγώ δεν έκανα τίποτε διαφορετικό από το να αγωνιστώ όπως οι συμπατριώτες του Passarella και Gallego. Πριν κάνει κάποιες εκτιμήσεις, πρέπει να δει την καριέρα ενός παίχτη. Υπήρξαν αμυντικοί που λόγω αποβολών έμειναν έξω για 6-7 αγωνιστικές. Εγώ επαναλαμβάνω δεν αποβλήθηκα ποτέ για βίαιη συμπεριφορά και επομένως εξοργίζομαι να ακούω το Maradona να λέει πράγματα που δεν είναι αληθινά", είπε ο Gentile στην εκπομπή για το Μουντιάλ της Raidue.
Στα τελεταία λεπτά του βίντεο (και του ματς), και ενώ η Αργεντινή χάνει 3-0 από τη Βραζιλία, φαίνεται η κλωτσιά του Maradona με άψογο στυλ καράτε...
[1] Η μοναδική αποβολή στην καριέρα του Gentile ήρθε τη σεζόν του 1977/78 στον δεύτερο ημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών: Bruges-Juventus 2-0 (η Juve είχε κερδίσει στο Τορίνο με ένα γκολ του Bettega στο 87'). Οι Βέλγοι ισοφάρισαν το σκορ μόλις στο 4' με τον Bastijns και πήραν την πρόκριση 3' πριν το τέλος της παράτασης με τον Van der Eycken... O Gentile είχε αποβληθεί λίγο πριν με δέυτερη κίτρινη κάρτα.
Εκείνος ο ημιτελικός με τη Βruges όπου η Juve αποκλείσθηκε αφού έχασε ευκαιρίες με τον Causio...
Προηγήθηκε συνάντηση tifosi με Bettega, Del Piero στο αεροδρόμιο Κατά την άφιξή της στο αεροδρόμιο τα ξημερώματα, η αποστολή της Juventus βρήκε μια αντιπροσωπεία των γκρουπ των ultrà να την περιμένει. Οι εκπρόσωποι είχαν συνάντηση ενός τετάρτου με τον Bettega και τον capitano Alessandro Del Piero ζητώντας εξηγήσεις για την κατάσταση της ομάδας αλλά και για τις συμπεριφορές του F.Melo και του Zebina απέναντί τους. (update) Οι ultrà φέρονται να προειδοποίησαν ότι στο "Marassi" της Γένοβας είναι έτοιμοι να αποδοκιμάσουν ξανά την ομάδα ενώ το μεσημέρι, στην προπόνηση στο Vinovo, κάποιοι φίλαθλοι εμφανίστηκαν με ένα πανώ: "δεν αξίζετε την αγάπη μας, ντροπή σας!".
Η ανακοίνωση της Juventus
Αργά το απόγευμα ο σύλλογος εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση με την οποία, χωρίς να τους ονοματίζει ευθέως, αδειάζει Melo και Zebina ενώ προσπαθεί να ρίξει γέφυρες προς τους φιλάθλους: "στο τέλος της σημερινής προπόνησης, ο πρόεδρος και ο γενικός υποδιευθυντής της Juventus επιτίμησαν επίσημα μερικούς παίχτες προκειμένου στο μέλλον να μην επαναληφθούν επεισόδια σαν αυτά που συνέβησαν στα τελευταία παιχνίδια. Η απογοήτευση για ένα πολύ απογοητευτικό αποτέλεσμα δεν δικαιολογεί συμπεριφορές που τροφοδοτούν άχρηστες εντάσεις δημιουργώντας και ζημιά στην εικόνα του συλλόγου. Η ομάδα πρέπει να ξαναγίνει απόλυτα συμπαγής στο γήπεδο και πρέπει να απολαμβάνει της πλήρους υποστήριξης των φιλάθλων της η συνεισφορά των οποίων είναι αποφασιστική για να ξαναβρεί την αναγκαία εμπιστοσύνη στον εαυτό της για να ξεπεράσει τη δυσκολία της στιγμής".
Del Piero: η απογοήτευση των φιλάθλων είναι και δική μας
O Del Piero, ήδη από χθες το βράδυ, μετά το ματς, είχε αναφερθεί στις αποδοκιμασίες και τις ιαχές που καλούσαν τους παίχτες να πάνε να δουλέψουν: "η απογοήτευσή τους είναι και δική μας. Μπορώ μόνο να πω ότι όλα τα παιδιά, οι συμπαίκτες μου, δουλεύουν καθημερινά. Και λυπάμαι που κάποιοι βρίσκονται στο στόχαστρο γιατί οι υπεύθυνοι της κατάστασης είμαστε όλοι εμείς", είπε ο capitano. Και τόνισε πως το μόνο που μένει είναι να ανασκουμπωθούν όλοι τους στο δίμηνο που μένει και να τα δώσουν όλα...
F.Melo, χθες: ας πάρουν παράδειγμα από τους φιλάθλους της Fulham
(Διόρθωση) Ο ίδιος ο F.Melo αναφέρθηκε από χθες βράδυ στις αντιδράσεις: "κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο Felipe Melo δεν έτρεξε", είπε και αφού τόνισε πως "όταν κατεβαίνω στο γήπεδο πληρώνομαι για να υπερασπίζομαι τη φανέλα της Juve και το κάνω", συμπλήρωσε: "ίσως οι tifosi θα έπρεπε να πάρουν ως παράδειγμα εκείνους της Fulham που στήριζαν την ομάδα και όταν έχανε", πρόσθεσε για να συμπληρώσει ότι ο ίδιος ήρθε "για να κερδίσει scudetto και Champions League. Τώρα κυνηγάμε την 4η θέση αλλά το καθήκον μου θα το κάνω"...
Causio: πρέπει να αποδεικνύεις ότι είσαι da Juve και έξω από το γήπεδο. Η απάντηση da juventino στις αποδοκιμασίες μετά από τέτοιες καταστροφές είναι η νίκη στο γήπεδο.
Πριν την έκδοση της επίσημης ανακοίνωσης του συλλόγου, στο "Sky Sport 24" είχε παρέμβει με σκληρό και καίριο τρόπο ο μυθικός Franco Causio: "άκουσα τις δηλώσεις του Del Piero, όταν μιλά για χαμηλωμένα αυτιά και κάποια πράγμα, ως juventino, πρέπει να τα τα πει αμέσως στα αποδυτήρια: εδώ υπάρχει κόσμος που δεν καταλαβαίνει. Δεν είναι ανεκτό να βλέπεις παίχτες που απευθύνονται στους φιλάθλους μετά από τρελά αποτελέσματα όπως εκείνο με τη Fulham: δεν απαντάς έτσι, ποτέ δεν γυρνάς να τα πάρεις με τους φιλάθλους μετά από τέτοιες καταστροφές. Η χειρονομία του Zebina είναι άσχημο πράγμα. Πρέπει να αποδεικνύεις ότι είσαι da Juve όχι μόνον στο γήπεδο αλλά και έξω. Και σε μας, όταν δεν κερδίζαμε, τύχαινε να μας αποδοκιμάσουν αλλά η απάντηση da juventino είναι η νίκη στο γήπεδο, όχι οι χειρονομίες και οι απρεπείς εκφράσεις που κάποιοι χρησιμοποίησαν. Αυτή δυστυχώς είναι μια Juve που έκανε εξ αρχής λάθος, με παίχτες που δεν είναι στο ύψος της. Και η ιδιοκτησία έκανε πολλά λάθη. Δεν βλέπω τον John Elkann με το χάρισμα όποιου, όταν διέταζαν οι Agnelli, διέταζε μια ανατροπή στη Juve. Δυστυχώς". Parole da juventino vero.
Το βίντεο με τις δηλώσεις του capitano
(Update 2) "Να ακούσουμε τις απόψεις του capitano, της σημαίας της Juventus. Ακούσαμε τον Zebina να παραπονιέται για τους φιλάθλους, ακούσαμε τις αποδοκιμασίες σε βάρος κάποιων συμπαικτών σου, ο Zebina είπε, εμείς πάντως μείναμε εδώ, συνεισφέραμε να ξαναφέρουμε τη Juventus σε κάποιο επίπεδο, τι νιώθεις να πεις;", τομ ρώτησε ο δημοσιογράφος. "Ότι είναι δύσκολο να μιλήσεις αυτή τη στιγμή γιατί απόψε αποκλειστήκαμε με έναν τρόπο που δεν είναι da Juventus και επομένως για κάποια θέματα η απογοήτευση των φιλάθλων είναι κατανοητή, για άλλα είναι ιδιαίτερες συζητήσεις, θα είναι πράγματα που θα συζητήσουμε μέσα στη βδομάδα. Είναι σαφές ότι στεναχωρεί που βρίσκονται στο στόχαστρο κάποιοι παίχτες γιατί όπως και να έχει, η ευθύνη δεν είναι μόνο δική τους αλλά όλων μας", λέει ο capitano. "17 χρόνια στη Juve, μπορούμε να πούμε ότι αυτή είναι μια από τις χειρότερες στιγμές, μιλώντας από αθλητική σκοπιά, της εμπειρίας σου;", τον ρωτά στη συνέχεια. "Σίγουρα η αποψινή είναι μια καταστροφική βραδιά, ένα άσχημο επεισόδιο για το οποίο δεν είμαστε καθόλου περήφανοι, από το οποίο θα είναι δύσκολο να συνέλθουμε γιατί μετά την Κυριακή και απόψε φάγαμε δυο τρομερές φάπες. Αλλά έχουμε την ηθική υποχρέωση από κάθε άποψη να βρούμε μια λύση για να τελειώσουμε το πρωτάθλημα, το μόνο πράγμα που μας μένει, αξιοπρεπώς". "Ποιές είναι, κατά την άποψή σου οι αιτίες για αυτή την καταστροφική σεζόν;", ρωτά τέλος ο δημοσιογράφος. "Πολλές αιτίες τις αναφέραμε ήδη μιας και έξω από τις εξωτερικές αιτίες που υπάρχου, τραυματισμοί και άλλα, εμελις πρέπει να κοιτάξουμε εκείνη που είναι η απόδοσή μας. Η απόδοσή μας δεν είναι αυτή τη στιγμή επιπέδου, επομένως, πρώτοι εμείς πρέπει να αντιδράσουμε. Είναι καθαρό πως ότι αφήσαμε στο δρόμο ως τώρα, δεν μας στεναχωρεί μόνο. Τώρα πρέπει να κοιτάξουμε με δύναμη μπροστά, δεν λέω αισιόδοξοι γιατί μας μένουν λίγα, αλλά αυτά τα λίγα που μένουν πρέπει να πάμε να τα πάρουμε, να πάμε να το κερδίσουμε".
Πηγή: Tuttosport, La Stampa, Gazzetta dello Sport, juventusfcnews.com
Σαν σήμερα, 1 Φεβρουαρίου 1949, γεννιόταν στο Lecce o "Barone" Franco Causio, ένας από τους μεγαλύτερους άσους της μεγάλης Juventus της δεκαετίας του '70. Ας απολαύσουμε μερικά από τα ομορφότερα γκολ του.
Με την ευκαιρία, στο blog του "Gruppo Greco" βρίσκεται σε εξέλιξη μια ψηφοφορία που θα μας δυσκολέψει πολύ: η σύνθεση της Magica Juve διαχρονικά, εδώ.
Αναμένοντας τις αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου, σήμερα, που θα επιβεβαιώσει την επάνοδο του Roberto Bettega και έχοντας ως δεδομένη την πέραν κάθε ορίου αντίδραση των οργανωμένων φιλάθλων (χρειάστηκε η αστυνομία για να προστατεύσει τα αποδυτήρια την ώρα της συνάντησης 5 αρχηγών τους με Secco και Trezeguet!), η "Stampa" δίνει το λόγο σε μερικές δόξες του παρελθόντος.
O Tardelli θυμίζει τι είχε πει αποχωρώντας, κρίνει την ανολοκλήρωτη ανανέωση στη διοίκηση και τις μεταγραφικές επιλογές που δεν έδωσαν την απαραίτητη ώθηση στους νέους...
"Δεν το περιμέναμε" είναι η αντίδραση όλων, Zoff και Cabrini, Furino και Ravanelli, Paolo Rossi και Brio. Κάποιοι εμφανίζονται επιφυλακτικοί: "πρέπει να περιμένουμε για να κρίνουμε", λέει ο Cabrini. "Το ποδόσφαιρο είναι φτιαγμένο και από τέτοιες στιγμές, ως φίλαθλος στεναχωριέμαι πολύ", λέει ο Furino. Αντίθετα, ο Tardelli λέει πολύ περισσότερα -και προβάλλεται από την εφημερίδα των Agnelli... Έχοντας στην προσωπική του τροπαιοθήκη πέντε scudetti και όλων των ειδών τα Κύπελλα, ο Tardelli γνώρισε από μέσα το Διοικητικό Συμβούλιο μετά την "υπόθεση calciopoli" από το οποίο αποχώρησε τον Ιούνιο του 2007 χτυπώντας την πόρτα: "τώρα η κριτική είναι εύκολη αλλά εγώ μερικά πράγματα τα είπα εγκαίρως", σημειώνει. Και θυμίζει: "ο σύλλογος διοικείται από κόσμο που δεν έχει σχέση με το ποδόσφαιρο, έφυγα απλά γιατί δεν συμφωνούσα με τίποτα". Και προσθέτει: "το πιο σοβαρό λάθος είναι που δεν εντάχθηκε στη δομή κάποιος που αν κρατά την επαφή με την ομάδα. Η ανανέωση σε σχέση με την προηγούμενη διαχείριση έπρεπε να είναι ολοκληρωτική, αλλά είχα πάντα την αίσθηση ότι δεν θέλησαν να φτάσουν ως το βάθος". Σε αυτό το πλαίσιο ο Tardelli αναφέρεται και στις μεταγραφικές επιλογές, "λανθασμένες από την αρχή: θα είχα παραχωρήσει κάποιους από τους πρωταθλητές που έμειναν, και τώρα είναι αδύνατον να πουληθούν, στοχεύοντας στους νεότερους. Αντίθεται, ο Criscito και ο Palladino, για να φέρω δυο παραδείγματα, παίζουν στη Genoa. Ίσως έτσι να υπήρχαν περισσότεροι πόροι για τις επόμενες σεζόν, αν και για τους Tiago, Almiron, Amauri, Felipe Melo και Diego ξοδεύτηκαν τόσα λεφτά. Μάλλον άσχημα: όποιος έφυγε, σκέφτομαι τους Marchionni και Zanetti, τα πάει πολύ καλά. Η μοναδική επιτυχία ήταν ο Chiellini και λίγο έλειψε να τον διώξουν και αυτόν", λέει αναδεικνύοντας τις ευθύνες του συλλόγου: "πρέπει να είναι ισχυρός αλλά όχι στα λόγια. Ο Ferrara δεν φταίει: τον έβαλαν εκεί εμ τη σκέψη ότι θα μπορούσε να γίνει ό,τι στη Barcelona με τον Guardiola, αλλά το να κερδίζεις τα πάντα είναι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας. Ο Ciro πληρώνει και το γεγονός ότι προπονεί παίχτες με τους οποίους ήταν συμπαίκτης: είναι αναπόφευκτο να επηρεάζεται από την καρδιά του. Επί τη ευκαιρία: βλέποντας τι κάνει ο Ranieri στη Roma, ίσως να μην ήταν και τόσο φοβερή ιδέα να τον διώξουν", καταλήγει ο Tardelli που παραιτήθηκε διαφωνώντας με το χειρισμό απέναντι στον Deschamps και το ρό του Secco...
Ravanelli, Brio, Causio, P.Rossi
Ο Ravanelli, σκόρερ του γκολ του τελευταίου κερδισμένου τελικού στο Champions League, επισημαίνει ότι "κάποιος που να καταλαβαίνει από ποδόσφαιρο θα έκανε καλό σε οποιοδήποτε σύλλογο. Αν ήταν ο Bettega, που ήταν πάντα το ίνδαλμά μου και λόγω των λευκών μαλλιών, θα ήμουν ικανοποιημένος". "Βλέπω παίχτες χωρίς προσωπικότητα, που φοβούνται και κρύβονται", επισημαίνειο ο Sergio Brio, "αλλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτοί και Ferrara έγιναν άχρηστοι. Η Juve έπιασε πάτο αλλά δεν είναι αυτή, θα συνέλθει". Ο Franco Causio, πάλι, λέει: "η Juve το καλοκαίρι άλλαξε πολλά, τρόπο παιχνιδιού και παίχτες, και χρειάζεται χρόνος πρόκειμένου να λειτουργήσει το πράγμα. Ο Platini και ο Zidane τον είχαν: γύρω τους είχαν μια ομάδα πιο δυνατή από αυτή που έχει ο Diego. Οι αποδοκιμασίες; Όλοι αποδοκιμαστήκαμε, όποιος έχει χαρακτήρα, προχωράει". Το αφιέρωμα της "Stampa" κλίνει με τον Paolo Rossi: "δεν αρκεί το όνομα για να μείνεις ψηλά. Η Juve δεν είναι ακόμα στο επίπεδο της Inter και των καλύτερων, τόσο στην Ευρώπη όσο και στο campionato. Το λέει το γήπεδο"...
Απόψεις πιστές στο στυλ Juve
Τόσοι παίχτες, τόσοι άνθρωποι που το ποδόσφαιρο το έζησαν για τα καλά, τόσες προσεγγίσεις, με κοινά στοιχεία και με διαφορές... Απόψεις που κατατίθενται, και δημόσια, με πολιτισμένο τρόπο, συμβατό με το στυλ, την ουσία της Juventus, όχι με αυγά, κραυγές (που θα επιφέρουν νέες ποινές), αποκλεισμούς και φασαρίες... Η άποψή μου; Την έχω γράψει, προσφατα, εδώ.
Οι προπονήσεις ξεκινάνε ξανά στις 28
Εβδομάδα διακοπών για την ομάδα που θα ξαναβρεθεί στο Vinovo στις 28 του μήνα προετοιμάζοντας το τελευταίο φιλικό της χρονιάς, στις 30 του μήνα με την Al Ittihad στην Τζέντα...
O Melo στη Manchester City; Στη γωνία ο Secco, στα υπόψη ο Hiddink; Ακούγονται επίσης: Scolari, Trappatoni αλλά και Gentile, Zoff. Όλοι αν κοπεί ο Lippi...
(Update) Κάθε είδους σενάριο βλέπει το φως της δημοσιότητας: από την άφιξη του Hiddink, με τον οποίο επισήμως διαψεύστηκε ότι υπήρξαν επαφές (και ο ατζέντης του το επιβεβαίωσε διαμηνύοντας, όμως, πόσο ευχαριστήθηκε που οι φίλαθλοι τον θέλουν) μέχρι τον υποβιβασμό του Secco και την μεταγραφή του F.Melo στη Manchester City όπου τον θέλει ο Roberto Mancini που μόλις ανέλαβε την ομάδα... (Update 2) Εκτός από τον Hiddink, ακούγονται και μερικά ονόματα ακόμα: του Scolari (που πρέπει να απελευθερωθεί από την Budyonkor, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα του Ουζμπεκιστάν και έχει συμβόλαιο 18 μηνών από τον Ιούνιο), αλλά και του Trapattoni, που επίσης θα πρέπει να λύσει το συμβόλαιό του με την Ιρλανδία. Ακούγεται, ακόμα, το όνομα του Claudio Gentile αλλά και του Dino Zoff. Υποθέσεις που έχουν να κάνουν με μια απόφαση: η απομάκρυνση του Ferrara θα σημαίνει απομάκρυνση της προοπτικής εισόδου του Lippi στο σύλλογο.
Moggi: θα έδιωχνα τη διοίκηση
(Update 3) Τη διοίκηση και όχι τον Ferrara ("και επειδή δεν είμαι πεισμένος ότι θα τα πήγαιναν καλύτερα ο Hiddink ή ο Gentile παίρνοντας τώρα την ομάδα") δήλωσε ότι θα έδιωχνε ο Moggi που επανέλαβε την κριτική του για τις μεταγραφές αλλά υποστήριξε ότι δεν θα έδιωχνε τον Secco... Ο Moggi επέκρινε την αγορά του F.Melo, σημείωσε ότι ο Diego "είναι σε κρίση ταυτότητας" και τόνισε ότι όπως και να έχει είναι απλώς ένας καλός παίχτης και υπογράμμισε ότι ήταν λάθος που δεν αγοράστηκαν εξτρέμ. Όσον αφορά την επάνοδο του Bettega, εκτίμησε ότι θα κάνει καλό χωρίς να είναι καθοριστικός και επιτέιηκε στον Blanc: "εμείς θα χτυπάγαμε το χέρι στο τραπέζι, αυτός πήγε χαμογελαστός σε συνέντευξη τύπου"... Τέλος, εκτίμησε ότι η Ιnter θα βγει πρώτη, ότι Milan και Juve θα ανταγωνιστούν για τη 2η θέση και η Roma για την 4η.
Πηγή: La Stampa, Juventus.com, Tuttosport, TMW, Corriere dello Sport
Ένα παλιό γνώριμο θα συναντήσει η Juventus στους "32" του Europa League: τον Ajax με τον οποίο έχει μόνο προκρίσεις (αν εξαιρέσουμε ένα χαμένο τελικό το 1973). Κερδίζοντας την πρόκριση, στο γύρο των "16" η Juventus έχει κληρωθεί να αγωνιστεί με τον νικητή της αναμέτρησης Fulham-Shakhtar. Με τους Άγγλους δεν υπάρχει καμιά προϊστορία ενώ τη Shakhtar, περυσινή νικήτρια του Europa League, η Juve τη συνάντησε μια φορά, πάλι στους "16" του Κυπέλλου Uefa 1976/77 -όταν κέρδισε το Κύπελλο...- οπότε η ομάδα του Trapattoni είχε προκριθεί νικώντας 3-0 στο Τορίνο (γκολ των Bettega, Boninsegna, Tardelli) και χάνοντας 1-0 στην Ουκρανία.
Οι προκρίσεις των bianconeri σε βάρος των oranje
O Zidane καθίζει όλη την άμυνα, και τον τερματοφύλακα, και γράφει το 4-1...
Με τον Ajax η Juventus έχει παίξει 10 παιχνίδια και έχει 5 νίκες, 3 ισοπαλίες και 2 ήττες.
Η πρώτη συνάντηση με τους Ολλανδούς έγινε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1973, την εποχή του πολύ μεγάλου Ajax: η Juve έχασε με 1-0 στις 30 Μαϊου (εδώ, και βίντεο). Το γκολ, ο Rep στο 3'...
Η δεύτερη συνάντηση έγινε τη σεζόν 1974/75, στους "16" του Κυπέλλου Uefa: η Juventus προκρίθηκε νικώντας 1-0 στο Τορίνο (Damiani στο 19') και χάνοντας 2-1 στη ρεβάνς στο Άμστερντάμ. Το χρυσό γκολ της πρόκρισης πάλι από τον Damiani που, με πέναλτυ, έγραψε στο 66' το προσωρινό 1-1 -το δεύτερο γκολ των Ολλανδών μπήκε στο 90'...
Νέα συνάντηση, και πρόκριση, το 1977/78 στα προημιτελικά του Κυπελλου Πρωταθλητριών. Το πρώτο ματς στο Άμεστερντάμ έληξε 1-1 με τον Causio να σημειώνει το χρυσό γκολ στο 90' (είχε ανοίξει το σκορ ο Van Dord στο 86'). Η ρεβάνς στο Τορίνο ξεκίνησε με γκολ του Tardelli στο 21' αλλά οι Ολλανδοί ισοφάρισαν στο 75'. Η Juve προκρίθηκε στα πέναλτυ: 3-0.
Στις 22 Μαϊου 1996, στη Ρώμη, ήρθε η επόμενη συνάντηση: ο περίφημος τελικός του Champions League που έληξε 1-1 και τελικά κέρδισε η Juventus στα πέναλτυ (αναλυτικά και με βίντεο, εδώ).
Στα ημιτελικά του Champions League της σεζόν 1996/97 ξανασυνταντήθηκαν οι δρόμοι των δυο ομάδων: η Juve κέρδισε 2-1 το πρώτο ματς στην Ολλανδία (με γκολ των Amoruso και Vieri) και καθάρισε την πρόκριση στο Τορίνο με ένα πλούσιο 4-1: Lombardo, Vieri, Amoruso και Zidane οι σκόρερ.
Η τελευταία, χρονικά, συνάντηση των δυο ήρθε τη σεζχόν 2004/05 στους Ομίλους του Champions League και σημαδεύτηκε από δυο νίκες της Juventus: 1-0 στην Ολλανδία με τον Nedved, 1-0 και στο Τορίνο με τον Zalayeta.
Φεβρουάριο και Μάρτιο τα ματς
Με τον Ajax, το πρώτο ματς θα γίνει στο Άμστερνταμ στις 18 Φεβρουαρίου και η ρεβάνς στο Τορίνο στις 25 Φερβρουαρίου (οι ημερομηνίες είναι ακόμα ενδεικτικές, αναμένεται η αποσαφήνιση). Η διπλή αναμέτρηση στους "16", με Fulham ή Shakhtar Donetsk, γίνεται τον Μάρτιο (11 και 18).
Secco: ήρεμοι για την κλήρωση, θα αγωνιστούμε με τη θέληση που θα είχαμε στο Champions League Δεν αγοράζουμε παίχτες τον Ιανουάριο
(Update 2) "Αποδεχόμαστε την κλήρωση με ηρεμία", δήλωσε από την Ελβετία, όπου εκπροσώπησε τη Juventus στην κλήρωση ο αθλητικός διευθυντής του συλλόγου Alessio Secco. "Κοιτώντας τον κατάλογο με όλες τις πιθανές αντιπάλους, ήταν δύσκολο να βρούμε ομάδες καλύτερες ή χειρότερες. Υπήρχαν μερικές με σπουδαία παράδοση, άλλες που πήγαν καλά τα τελευταία 2-3 χρόνια. Βγήκε ο Ajax, αποδεχόμαστε με ηρεμία αυτή τη διπλή αναμέτρηση. Με τα σωστά κίνητρα και βάζοντας στον αγωνιστικό χώρο τις αρετές της, η Juventus θα παίξει την τύχη της. Ελπίζουμε ότι και η ευχάριστη ανάμνηση της νίκης του Champions League το 1996 στη Ρώμη θα μπορέσει να μας βοηθήσει. Από παράδοση, ο Ajax ξεφουρνίζει τόσους παίχτες και έχει πολλές εναλλακτικές, γνωρίζουμε την αξία αυτής της ομάδας και το γεγονός ότι θα αγωνιστούμε εναντίον της θα μας κάνει να μεγαλώσουμε τη γνώση μας. Σε κάθε περίπτωση, θα αντιμετωπίσουμε αυτό το Europa League με την ίδια θέληση που θα βάζαμε και στο Champions League", κατέληξε ο Secco. Ο Ajax είναι 3ος στο ολλανδικό πρωτάθλημα, 9 βαθμούς πίσω από την Twente και 7 από την PSV Eindhoven. Προπονητής του ο Martin Jol που αντιμετώπισε προ διετίας στο Emirates Cup τη Juve του Ranieri ως προπονητής του Αμβούργου και κέρδισε 3-0 (εδώ και βίντεο) παρ' ότι οι bianconeri θα άξιζαν την ισοπαλία. Βασικός παίχτης της ομάδας ο Ουρουγουανός Suarez. O αθλητικός διευθυντής της Juventus επανέλαβε την εμπιστοσύνη του συλλόγου στον Ferrara, εξέφρασε τη χαρά του για την εμφάνιση των Agnelli στο Vinovo ("ποτέ δεν μας έλειψαν") και τόνισε ότι ο σύλλογος παραμένει στη θέση που είχε, ότι τον Ιανουάριο δεν θα κάνει αγορές, ίσως απλώς να δώσει κάποιους παίχτες. Σημείωσε μάλιστα ότι αυτό ισχύει και όσον αφορά στον Camoranesi αφού η κατάστασή του είναι πολύ λιγότερο αρνητική απ' όσο φάνηκε αρχικά.
Pessotto: σύλλογος μοντέλο για τους νέους Το Europa League δεν πρέπει να υποτιμηθεί
(Update 3) O Gianluca Pessotto έπαιζε σε εκείνον τον τελικό της 22ας Μαϊου 1996 κατά του Ajax (έβαλε το δεύτερο πέναλτυ, το πρώτο το έβαλε ο Ferrara) και δείχνει το σεβασμό του στον Ajax: "είναι αντίπαλος με κύρος που αγωνίζεται σε ένα σπουδαίο στάδιο. Δουλεέυει για να ξαναγίνει μεγάλος", είπε επισημαίνοντας ότι ο Ajax "ήταν πάντα ένας σύλλογος μοντέλο για τη διαχείριση των νέων. Το Europa League είναι ένας στόχος που η Juventus δεν πρέπει να υποτιμήσει".
Η υπόλοιπη κλήρωση
(Update) Η μοναδική (εκτός από τη Juventus) ιταλική ομάδα που έμεινε στη διοργάνωση, μετά τον αποκλεισμό της Genoa και της Lazio, η Roma, κληρώθηκε με τον Παναθηναϊκό και, προκρινόμενη, στους "16" με τη νικήτρια Standard-Salzburg... Αναλυτικά, για τους "32" κληρώθηκαν:
FC Rubin Kazan (RUS) v Hapoel Tel-Aviv FC (ISR)
Athletic Club (ESP) v RSC Anderlecht (BEL)
FC København (DEN) v Olympique de Marseille (FRA)
Panathinaikos FC (GRE) v AS Roma (ITA)
Club Atlético de Madrid (ESP) v Galatasaray AŞ (TUR)
AFC Ajax (NED) v Juventus (ITA)
Club Brugge KV (BEL) v Valencia CF (ESP)
Fulham FC (ENG) v FC Shakhtar Donetsk (UKR)
Liverpool FC (ENG) v FC Unirea Urziceni (ROU)
Hamburger SV (GER) v PSV Eindhoven (NED)
Villarreal CF (ESP) v VfL Wolfsburg (GER)
R. Standard de Liège (BEL) v FC Salzburg (AUT)
FC Twente (NED) v Werder Bremen (GER)
LOSC Lille Métropole (FRA) v Fenerbahçe SK (TUR)
Everton (ENG) v Sporting Clube de Portugal (POR)
Hertha BSC Berlin (GER) v SL Benfica (POR)
Για τη φάση των "16"
Νικητής του παιχνιδιού 10 v Νικητή του παιχνιδιού 2
Νικητή του παιχνιδιού 1 v Νικητή του παιχνιδιού 11
Νικητή του παιχνιδιού 5 v Νικητή του παιχνιδιού 15
Νικητή του παιχνιδιού 16 v Νικητή του παιχνιδιού 3
Νικητή του παιχνιδιού 4 v Νικητή του παιχνιδιού 12
Νικητή του παιχνιδιού 14 v Νικητή του παιχνιδιού 9
Νικητή του παιχνιδιού 6 v Νικητή του παιχνιδιού 8
Νικητή του παιχνιδιού 7 v Νικητή του παιχνιδιού 13
Η ιστορία της Juventus στο Κύπελλο Εκθέσεων και στο Uefa, που το κατέκτησε 3 φορές, εδώ.
Νεαρός σύλλογος (δημιουργήθηκε μόλις το 1940), η Cesena μοιράζεται με τη Juventus τον... Marcello Lippi που το 1989/90 κατάφερε να σώσει τους ασπρόμαυρους της Emilia Romagna την τελευταία αγωνιστική "νικώντας τη Verona του Bagnoli. Παίζαμε ωραία μπάλα τότε. Αλλά την επόμενη χρονιά με απέλυσαν στα μισά του πρωταθλήματος αλλά η Cesena υποβιβάστηκε έτσι κι αλλιώς και εγώ χρειάστηκε να ξαναρχίσω από την αρχή, από τη Lucchese, στη serie B", έλεγε μερικά χρόνια αργότερα σε μια συνέντευξη εκ βαθέων στον Corriere della Sera o Lippi που από την Cesena διατήρησε ένα παρατσούκλι, αυτό του Paul Newman: "Una cazzata (μια παπαριά), τίποτε το κακό. Άρχισαν να με φωνάζουν έτσι στη Romagna. Έλεγαν: ο Paul Newman της Romagna", θυμάται...Κυπελλούχων: οι γερμανοί νίκησαν 3-0 στο πρώτο παιχνίδι, στον πρώτο γύρο, η Cesena προηγήθηκε 2-0 στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου στη ρεβάνς αλλά τελικά κέρδισε μόνον με 3-1 και αποκλείσθηκε. Για την Cesena ήταν η αρχή του τέλους καθώς η ομάδα τερμάτισε τελευταία και ξανάπεσε στη serie B όπου, μαζί με την C, έχει περάσει τα περισσότερά της χρόνια... Αντίθετα, εκτός του 17ου scudetto που κατακτούσε με 51 βαθμούς έναντι 50 του Toro, η Juventus εκείνη τη σεζόν βρήκε το Magdeburg στα προημιτελικά, νίκησε 3-1 στη Γερμανία και 1-0 στο Τορίνο, και προχώρησε προς τον τελικό και την κατάκτηση του πρώτου Κύπελλο Uefa της ιστορίας της...
