Από τότε, που όμως είχε Del Piero, Inzaghi, Zidane, είχε να βάλει τόσα γκολ η Juventus... Κάτι θα σημαίνει για τον τρόπο ανάπτυξης και στησίματος της ομάδας
Υπέροχη άσιστ του Vidal, εξαιρετική εκτέλεση Matri
Με την ολοκλήρωση της 23ης αγωνιστικής, η Juve βρίσκεται στην 1η θέση με 52 βαθμούς (3 περισσότερους από πέρυσι όταν είχε διαφορά τερμάτων 36-14), έχοντας την καλύτερη άμυνα του πρωταθληματος (16 γκολ) και την καλύτερη επίθεση με 48 τέρματα (εντάξει είναι και τα 49 της Roma zemaniana αλλά με 42 τέρματα παθητικό).
Η Juve είχε να βάλει τόσα πολλά γκολ από το 1997/98 (49-19 η διαφορά τερμάτων τότε, πάντα μετά την 23η αγωνιστική: 51 βαθμοί) όταν ο Lippi είχε στην ομάδα τον Del Piero (είχε σημειώσει στο πρωτάθλημα 21 από τα 32 συνολικά του), τον Inzaghi (18), τον Zidane (7), τον Conte (4), τον Davids (1), τον Deschamps, τον Fonseca (4) και τον Amoruso (2).
Μπορεί η στατιστική να μην λέει όλη την αλήθεια αλλά όλο και κάτι σημαίνει. Φέτος μπορεί να μην έχουμε εκείνους τους επιθετικούς -και συνολικά, εκείνη την ομάδα που έβλεπε στις τάξεις της και κάποιους... Montero, Ferrara (1), Peruzzi, Di Livio, Iuliano (1), Tacchinardi (1), Torricelli, Zalayeta (1)- αλλά η Juve καταφέρνει να βρίσκεται στα επίπεδα σκοραρίσματος εκείνης της ομάδας -χαραμίζοντας πάμπολλες ευκαιρίες, έχοντας την ανάγκη να δημιουργεί μια βιομηχανική ποσότητα ευκαιριών για να σκοράρει [1]... Αυτό κάτι σημαίνει για τον τρόπο παιχνιδιού, τον τρόπο ανάπτυξης. Κάτι που, αν και όταν βρεθεί ο ψύχραιμος γκολτζής -που μπορεί να σημαίνει, μέχρι κάποιο σημείο, να ξεμπλοκαριστεί σταθερά κάποιος από τους επιθετικούς μας, όπως έκανε σήμερα ο Matri- αυτή η ομάδα έχει τις βάσεις για να φτάσει πολύ ψηλά.
[1] Στο πρωτάθλημα, μετά από 23 αγωνιστικές, έχουν σκοράρει 12 παίχτες: Quagliarella (7), Giovinco (6), Matri (5), Pirlo (5), Vidal (5), Vucinic (5), Marchisio (4), Pogba (4), Lichtsteiner (3), Asamoah (2), Caceres (1), Giaccherini (1). Αν προσθέσουμε στους σκόρερ Bonucci, Peluso -από ένα γκολ ο καθένας, ο πρώτος στην Ευρώπη, ο δεύτερος στο Κύπελλο- έχουμε τον πλήρη κατάλογο των 14 παιχτών που έχουν δει το τέρμα.
Μεγάλη γιορτή των αστεριών της ετοιμάζει η Juventus για την Κυριακή: πριν ξεκινήσει το παιχνίδι με την Cesena οι φίλαθλοι θα ξαναδούν κάποιους από τους παίχτες που το όνομά τους θα μπει σε ένα από τα 50 αστέρια του γηπέδου. Θα είναι εκεί Peruzzi και Tacconi, Anastasi, Causio, Cuccureddu, Boniperti, Ravanelli ενώ αναμένονται και άλλοι -ο Platini παρέλαβε ένα αντίγραφο του αστεριού του σήμερα από τον Andrea Agnelli, πριν από το ματς... Τους παίχτες που θα παραλάβουν αντίγραφο του αστεριού τους θα τιμήσουν φίλαθλοι που ήδη έχουν αρχίσει να αγοράζουν αστέρια στο γήπεδο, στο πλαίσιο του προγράμματος "Accendi una stella". Kαλή πρωτοβουλία, το θέμα είναι κατά πόσο οι τραυματισμοί θα επιτρέψουν στην ομάδα να κατέβει και να παίξει ως Juve (και μάλιστα όχι Primavera) κατά της Cesena.
Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος ο Gianluigi Buffon αναδεικνύεται ως ο καλύτερος τερματοφύλακας στον κόσμο στην ειδική λίστα με τους 50 καλύτερους τερματοφύλακες από το 1987 της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου IFFHS. Και μάλιστα, με αυξημένη βαθμολογία: πέρυσι είχε 78 βαθμούς, φέτος έχει 87. Δεύτερος ανέβηκε ο Casillas. Αναλυτικά, η πρώτη δεκάδα:
Gianluigi Buffon, 87 βαθμούς
Iker Casillas, 73 βαθμούς
Peter Schmeichel, 69 βαθμούς
Oliver Kahn, 62 βαθμούς
Edwin van der Sar, 60 βαθμούς
Jose' Luis Felix Chilavert, 58 βαθμούς
Walter Zenga, 55 βαθμούς
Petr Cech, 50 βαθμούς
Michel Preud'homme, 43 βαθμούς
Claudio Andrea Taffarel, 40 βαθμούς
Στην 35η θέση εμφανίζεται ο Angelo Peruzzi Με 11 βαθμούς.
Σε λίγες μέρες ο Nedved θα ξαναβρεθεί στον αγωνιστικό χώρο του "Olimpico" για ένα φιλικό ματς κατά του ρατσισμού -παρέα με τον Chiellini και τον Zidane και υπό τις τεχνικές οδηγίες του Lippi! Την Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου, στις 21:30 (ώρα Ελλάδας), μια μέρα μετά την 17η αγωνιστική με την οποία θα πέσει η ποδοσφαιρική αυλαία του 2009, το "Olimpico" θα φιλοξενήσει την πρωτοβουλία "Idolo Cup All Stars Teams Say No To Racism" για μια αναμέτρηση Ευρώπης-Αφρικής.
Nedved, Zidane, Chiellini, Legrottaglie με την Ευρώπη και προπονητές: Lippi, Beretta
Η ευρωπαϊκή ομάδα, με αρχηγούς τους Chiellini και Nedved, έχει επιστρατεύσει τους τερματοφύλακες Marco Amelia (Genoa) και Angelo Peruzzi, τους αμυντικούς Giorgio Chiellini, Andrea Coda (Udinese), Nicola Legrottaglie, Federico Balzaretti (Palermo), τους μέσους Daniele Mannini (Sampdoria, Marco Donadel (Fiorentina), Manuele Blasi (Palermo), Pavel Nedved, Cristian Brocchi (Lazio), Andrea Gasbarroni (Torino), Alberto Aquilani (Liverpool) και τους επιθετικούς: Antonio Di Natale (Udinese), Zinedine Zidane, Mauro Zarate (Lazio). Προπονητές, ο ομοσπονδιακός τεχνικός των azzurri Marcello Lippi και ο τεχνικός της Torino, Mario Beretta.
Η Αφρική με Drogba, Essien, Malouda, Sissoko, Zebina, Diarra, Adebayor...
Για την Αφρική, που θα έχει ως ηγέτες τους Drogba και Diao, ως τώρα έχουν δηλώσει τη συμμετοχή-συμπαράσταση οι: Pascal Chimbouda (Blackburn Rovers), Abdoulaye Faye (Stoke City), Jonathan Zebina, Habib Beye (Aston Villa), Michael Essien (Chelsea), Jon Obi Mikel (Chelsea), Salomon Kalou (Chelsea), Florent Malouda (Chelsea), Patrick Vieira (Inter), Mohamed Lamine Sissoko, Salif Diao (Stoke City), Amdy Faye (Stoke City), Sebastien Basong (Tottenham),Wilson Palacios (Tottenham), Mahamadou Diarra (Real Madrid), Kolo Toure (Manchester City), John Carew (Aston Villa), El Hadji Diouf (Blackburn Rovers), Didier Drogba (Chelsea), Mamady Sidibe (Stoke City), Henri Camora (Sheffield United), Emanuel Adebayor (Manchester City), Pape Bouba Diop (Portsmouth). Προπονητής θα είναι ο Tony Pulis της Stoke City.
Αποφασιστικές ώρες στη Juventus για την επιλογή του προπονητή: ο διευθύνων σύμβουλος του συλλόγου Jean Claude Blanc έχει ξεκινήσει ένα γύρο τηλεφωνικών συνεννοήσεων με τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και έχοντας ως δεδομένο ότι ο Spalletti μένει στη Roma (και ο Conte στη Bari) θεωρείται δεδομένο ότι τους εισηγείται τον Ciro Ferrara aλλά ίσως και κάποιον άλλο, "νέο και Ιταλό" -θα μπορούσαν να είναι ο Giampaolo, που ακούγεται για την Palermo (update 2)όπου όμως το μεσημέρι υπέγραψε ξαφνικά ο Zenga, ή ο Ballardini, που ακούγεται για τη Lazio;
Συμβόλαιο 1+2 ετών;
Στη Juventus, πάντως, αναγνωρίζουν πως το ποσοστό του Ferrara, από 33% έχει ανέβει "στο 55%" έχοντας πείσει την ιδιοκτησία ότι η 15ετής παρουσία του στο σύλλογο εγγυάται τη συνέχεια. Οι πληροφορίες στην καλά ενημερωμένη "Stampa" κάνουν λόγο για μονοετές συμβόλαιο με option άλλων δυο ετών. Η ανακοίνωση θα μπορούσε να γίνει τις επόμενες ώρες ή αύριο (ο Lippi είχε πει ότι θα άφηνε τον, βοηθό του ακόμα, Ciro Ferrara ελεύθερο το Σάββατο το βράδυ, μετά το φιλικό της Squadra Azzurra και πριν την αναχώρηση για το Cobfederation's Cup στη Νότια Αφρική). Κάποιοι λένε ότι η ανακοίνωση θα μπορούσε να γίνει τη Δευτέρα. Πάντως, όλα τα πρωτοσέλιδα εμφανίζουν τον Ciro Ferrara ως σχεδόν βέβαιο προπονητή της Juventus και επισημαίνουν πως μόνον μια απρόβλεπτη κίνηση, σαν εκείνη που είχε φέρει τον Capello στη Juve, θα μπορούσε να αλλάξει το σκηνικό...
Σχεδόν έτοιμο το τεχνικό staff με παλιούς γνωστούς
Πάντως, ο Capello (και ο Lippi), υπό μια έννοια "επιστρέφουν" αφού η απόφαση της Juventus να χτίσει ένα τεχνικό επιτελείο που θα θέτει στην υπηρεσία του προπονητή, υλοποιείται με ανθρώπους που σε κάποιο βαθμό βρέθηκαν δίπλα του: την αθλητική προετοιμασία θεωρείται βέβαιο ότι θα αναλάβει ο Massimo Neri, συνεργάτης του. Αν ο Rampulla επιλέξει να πάει στη θέση του Ferrara ως υπεύθυνος των νεανικών τμημάτων, την προετοιμασία των τερματοφυλάκων αναμένεται να αναλάβει ο Peruzzi ή ο Alessandro Nista, παλιός τερματοφύλακας της Pisa, της Ancona, της Torino και της Leeds United, ο οποίος γνωρίζεται καλά με τον Buffon από όταν έπαιζαν στην Parma. Ακούγεται επίσης ότι θα επιτρέψει ο Giancarlo Corradini, βοηθός προπονητή του Capello με τον οποίο κατέκτησε τα δυο πρωταθλήματα που ανακλήθηκαν λόγω calciopoli και ο οποίος έμεινε ως βοηθός και με τον Deschamps τον οποίο αντικατέστησε όταν παραιτήθηκε.
Επικρατέστερος για γενικός διευθυντής ο Marotta
Η σημαντικότερη προσθήκη, πάντως, θεωρείται ότι θα είναι αυτή ενός γενικού διευθυντή, θέση που χηρεύει από την απομάκρυνση του Moggi και καλύπτεται, τυπικά, από τον Blanc. Στο σύλλογο έγινε κατανοητό ότι ένα από τα λάθη την εποχή του Ranieri ήταν ακριβώς το ότι δεν υπήρχε γενικός διευθυντής. Μετά τη χθεσινοβραδινή συνάντησή του Blanc μαζί του στο Μιλάνο, για αυτή τη θέση θεωρείται όλο και επικρατέστερος ο Beppe Marotta της Sampdoria που θεωρείται ένας από τους ικανότερους Ιταλούς επαγγελματίες του χώρου.
Ranieri: θα αξιολογούσα μια πρόταση της Palermo αλλά αφού λύσω τη διαφορά μου με τη Juventus...
Το "πράσινο φως" που άναψε χθες ο Lippi για τον Ferrara στη Juventus (αναλυτικά εδώ) οδηγεί την εφημερίδα των Agnelli "La Stampa" να επιμένει ακόμα πιο έντονα από ότι χθες ότι ο Ciro οδεύει προς τον πάγκο της ομάδας. Συμμετέχοντας χθες στην προπόνηση της Squadra Azzurra, ο βοηθός του Lippi κράτησε κλειστά τα χαρτιά του. Καθώς μάλιστα έπαιξε στο οικογενειακό διπλό (και έβγαλε καλύτερη άμυνα από διάφορους εν ενεργεία παίχτες της Juve στο καταστροφικό δίμηνο), αστειεύτηκε: "θα πρέπει να αποφασίσω αν θα κάνω τον προπονητή ή τον παίχτη" αλλά οι φωνές που ακούγονται από τα γραφεία των bianconeri δείχνουν ότι μάλλον αυξάνονται οι πιθανότητές του να οδηγήσει τη Juventus από τον πάγκο. Άλλωστε, ο Lippi μιλάει ήδη για το ρόλο του στην Εθνική σε παρελθόντα χρόνο...
Cobolli Gigli: η Roma δείχνει να κρατά τον Spalletti και εμείς σεβόμαστε τις σκέψεις της Rosella Sensi... Ferrara; Ναι, αλλά υπάρχουν και άλλα ονόματα...
(Update) Προσερχόμενος στη συνεδρίαση της Lega, ο πρόεδρος της Juventus Giovanni Cobolli Gigli ρωτήθηκε για το θέμα του προπονητή και από τις δηλώσεις του φαίνεται να κλείνει το κεφάλαιο Spalletti, αν η απάντησή του δεν ήταν απλώς διπλωματική: "ο Spalletti είναι προπονητής της Roma και φαίνεται πως η Roma θέλει να τον κρατήσει και εμείς σεβόμαστε εκείνες που είναι οι σκέψεις της dottoressa Sensi", είπε. Σε αυτό το σημείο, με βάση το κλίμα που έχει δημιουργηθεί θα έπρεπε να ανακοινώσει τον Ferrara αλλά αυτό είναι έτσι κι αλλιώς πρόωρο. Η απάντησή του, λοιπόν: "τα ονόματα δεν αποφασίστηκαν ακόμα. Και ο Ferrara παραμένει ένας αξιόλογος υποψήφιος αλλά υπάρχουν και άλλα ονόματα και ο Blanc σκοπεύει να φτάσει στην απόφαση τις επόμενες μέρες", είπε. Ενώ, στην παρατήρηση ότι οι παίχτες δείχνουν να επιλέγουν Ferrara απάντησε διπλωματικά: "«φαίνεται... γιατί είναι πάντα πολυσύνθετο να κατανοήσεις ποιές είναι οι σκέψεις των άλλων", συμπλήρωσε...
Και ο Peruzzi προπονητής των τερματοφυλάκων;
Για τυπικούς λόγους, πάντως, ενδέχεται η επισημοποίηση να καθυστερήσει μερικές μέρες και, όπως γράφει η "Stampa", να γίνει την επόμενη βδομάδα. Στο μεταξύ, η εφημερίδα γράφει ότι από το τιμ του Lippi μπορεί να έρθει και άλλος ένας: ο Peruzzi ως προπονητής των τερματοφυλάκων ώστε ο Rampulla να πάρει τη θέση του Ciro ως υπεύθυνου των νεανικών ομάδων του συλλόγου αφού ο Nedved δεν φαίνεται να λέει "ναι"... (update) Στο δικό της ρεπορτάζ, η "Tuttosport" αναφέρει επίσης ότι για βοηθός προπονητής του Ferrara αναμένεται να επιβεβαιωθεί ο Maddaloni, προπονητής της Primavera που βρέθηκε στον πάγκο της πρώτης ομάδας ως βοηθός στα δυο τελευταία ματς της σεζόν. Στο μεταξύ, σήμερα αναμένεται η συνάντηση του Spalletti με τη Roma...
Ο Gaetano D' Agostino επιβεβαιώνει τις επαφές της Juventus με συνέντευξη στην "Tuttosport" όπου εκδηλώνει τη juventinita' της οικόγενειάς του, αποκαλύπτει ότι ως παιδί είχε επιλεγεί από τη Juventus αλλά κατέληξε στη Roma γιατί ήταν πιο κοντά στην πόλη του, το Παλέρμο, και διαμηνύει το όνειρό του να παίξει με τον Del Piero... O D' Agostino περνά μια χρυσή περίοδο: τη Δευτέρα γεννήθηκε ο γιός του ο Giuseppe και ο ίδιος πια βρίσκεται στο "Coverciano" με την Εθνική του Lippi όπου σήμερα θα γιορτάσει τα 27α γενέθλιά του! "Τι γίνεται με τη Juventus;", τον ρωτάνε και εκείνος απαντά ευθέως: "και μόνο το γεγονός ότι συζητείται, είναι λόγος ικανοποίησης. Εγώ στους Pozzo (σ.σ. ιδιοκτήτες της Udinese) είπα ότι θα άφηνα την Udinese μόνο για έναν πολύ μεγάλο σύλλογο και η Juve ανταποκρίνεται σε αυτή την απαίτηση. Επιπλέον, είμαι πραγματικός juventino".
Οικογενειακά είμασταν juventini. Στα 9 μου, με είχε δεχτεί η Juve αλλά κατέληξα στη Roma γιατί ήταν πιο κοντά στο Παλέρμο: "Δεν ήταν η σωστή στιγμή τότε ενώ τώρα..."
"Καλά, αυτό το λένε όλοι", του επισημαίνεται οπότε αποκαλύπτει το οικογενειακό παρελθόν: "στην οικογένεια είμασταν όλοι juventini. Δυστυχώς, όταν ήμουν παιδί η Palermo έπαιζε στην Γ' κατηγορία οπότε ευκαιρίες να δω τα είδωλά μου δεν υπήρχαν. Θυμάμαι ακόμα όταν ο πατέρας μου πήγε να δει Napoli-Juve. Τον ζήλεψα πάρα πολύ. Αλλά πήρα το αίμα μου πίσω, χρόνια μετά, με τη φανέλα του Del Piero". "Τις ανταλλάξατε;". "Όχι, καθόλου. Όταν έπαιζα στη Roma έβαλα να μου τη στείλει ο Peruzzi μέσω του Bruno Conti. Αυτό αποδεικνύει τη juventinita' μου. Θαυμάζω τον Del Piero απλούστατα γιατί τον θεωρώ έναν από τους καλύτερους ιταλούς παίχτες στην ιστορία", λέει και αποκαλύπτει ότι στα 9 του δοκιμάστηκε από τη Juve: "θυμάμαι, είχε έρθει να μας δει ο Cestmir Vycpalek. Πέρασα το τεστ αλλά τελικά κατέληξα στη Roma για τον απλό λόγο ότι ήταν πιο κοντά στο Παλέρμο... Δεν ήταν η σωστή στιγμή ενώ τώρα..."...
Με τον Diego μπορώ να συνυπάρξω
"Οπότε, η ιδέα να παίξεις με τον Del Piero, τριγυρνάει στο κεφάλι σου;". "Ε, εντάξει λίγο πιο πίσω... Βέβαια, τριγυρνάει στο κεφάλι μου και ας μου είπαν να περιμένων και να είμαι ήσυχος. Πράγμα που κάνω γιατί στην Udinese είμαι μια χαρά"... "Επί τη ευκαιρία, μιας και μιλάμε για πιθανούς συμπαίκτες σου, τον Diego τον είδες από κοντά". "Σίγουρα μπορούμε να συνυπάρξουμε, γιατί εμε΄να μου αρέσει να είμαι το σημείο αναφοράς μπροστά από την άμυνα και αυτός, που του αρέσει να μην εντοπίζεται, θα ήταν ελεύθερος να κινείται μπροστά".
Αν δεν υπήρχε η 29η Μαϊου και το Heysel, η 28η Μαϊου θα ήταν η πιο μαύρη μέρα για τη Juventus αφού μια τέτοια μέρα έχασε: ένα Κύπελλο Εκθέσεων, 2 Champions League και μια πρόκριση στο Uefa...
1971: το 2-2 με τη Leeds οδηγεί στην απώλεια του Uefa
Το κακό ξεκίνησε το 1971: στις 27 Μαϊου πέθαινε στα 36 του ο Armando Picchi [1], προπονητής της ομάδας ως το Φεβρουάριο οπότε, χτυπημένος από ανίατη ασθένεια έδινε τη θέση του στον Vycpalek. Με τον Picchi η Juventus είχε αποκλείσει τη Barcelona (2-1 μέσα-έξω)και την Twente, με τον Vycpalek απέκλειε την Κολωνία και στις 28 Μαϊου είχε τον πρώτο τελικό εναντίον της Leeds United μέσα στο Τορίνο: με τα γκολ του Bettega και του Capello οι bianconeri πήραν δυο φορές το προβάδισμα και άλλες τόσες ισοφαρίστηκαν με αποτέλεσμα στις 3 Ιουνίου στην Αγγλία το γκολ του Anastasi (με το οποίο η Juve ισοφάρισε) να μη φτάσει: το Κύπελλο χάθηκε...
1997: διαιτητής και ατυχία στέρησαν από την καλύτερη Juventus το Champions League απέναντι στη Borussia Dortmund
Η δεύτερη φορά ήταν η πιο φαρμακερή: η καλύτερη Juventus των τελευταίων χρόνων, με το Lippi στο τιμόνι, έφτανε στον τελικό του Champions League ως ακλόνητο φαβορί της 28ης Μαϊου 1997 αφού είχε νικήσει δυο φορές τη Manchester United (από 1-0 την καθεμιά), άλλες τόσες τον Ajax (2-1 εκτός, 4-1 εντός, στα ημιτελικά)... Πρωταθλήτρια Ευρώπης την προηγούμενη χρονιά, η Juventus δεν είχε πια τον Vialli και τον Ravanelli αλλά στις τάξεις της φιγουράριζε ο Zidane, ο Montero, ο Vieri και ένας Del Piero στα καλύτερά του...
Ο Lippi, λες και το φοβόταν, δήλωνε την παραμονή του ματς: "προτιμώ να μη μιλώ για κάτι πριν το κατακτήσω" και η εξέλιξη δικαίωσε το φόβο του -με τη βοήθεια του Ούγγρου διαιτητή Puhl που αγνόησε δυο πέναλτυ υπέρ των bianconeri και ακύρωσε άδικα και ένα γκολ του Vieri... Σα να μην έφταναν αυτά, η Juventus ήταν και άτυχη: είχε δυο δοκάρια (με το Zidane και τον Vieri) και μια Borussia Dortmund (αυτή ήταην η αντίπαλος) που ενισχυμένη με τους πρώην bianconeri Kohler, Reuter, Souda, Moeller και τον Riedle (πρώην της Lazio) που έβαλε δυο γκολ... Το εκπληκτικό τακουνάκι του Del Piero στο 64' δεν έφτασε αφού λίγο μετά ο Ricken με ένα μακρινό σουτ "κρέμαγε" τον Peruzzi και έκανε το τελικό 3-1 -ένα σκορ απίστευτο για όσους είδαν το ματς...
1999: χαμένο το μπαράζ για το Uefa με την Udinese...
Το κακό τρίτωνε στις 28 Μαϊου 1999: η Juventus, που είχε χάσει τον Del Piero με το βαρύ τραυματισμό του στο Ούντινε, είχε αλλάξει προπονητή (ο Lippi παρέδωσε στον Ancelotti), τερμάτιζε 7η και έπαιζε με την Udinese την έξοδο στο Uefa σε αγώνες μπαράζ... Εκείνη τη μέρα ήταν το πρώτο ματς, στο Ούντινε, και έληγε 0-0 με αποτέλεσμα στις 31 Μαϊου να είναι υπεραρκετό στην Udinese ένα γκολ ώστε, με το τελικό 1-1, να κερδίσει εκείνη τη θέση στο Uefa... Βέβαια, πήγε στο Intertoto και το κέρδισε ενώ η Inter (που είχε αλλάξει 3 προπονητές) τερμάτιζε 8η και δνε πήγαινε πουθενά...
2003: τα καταραμένα πέναλτυ στο Μάντσεστερ όπου αντιμετωπίσαμε τη Milan χωρίς το Nedved...
Σαν να μην έφταναν τα τρία κακά, ήρθε και τέταρτο: την 28η Μαϊου 2003 στο Μάντσεστερ η Juventus του Lippi έπαιζε στον τελικό του Champions League κόντρα στη Milan του Ancelotti (πρώτος ιταλοϊταλικός τελικός) χωρίς το μεγάλο της ατού, τον Pavel Nedved που στο 3-1 επί της Real Madrid στα ημιτελικά είχε δει την κίτρινη κάρτα... Αυτή η απουσία αποδείχθηκε καθοριστική και ήταν αρκετή για τη Milan ώστε το ματς να λήξει 0-0, να πάει στην παράταση και από εκεί στα πέναλτυ: οι αποκρούσεις του Buffon στα πέναλτυ των Seedorf και Kaladze δεν ήταν αρκετές αφού o Dida απέκρουσε τα πέναλτυ του Trezeguet, του Zalayeta και του Montero...
Τα καταραμένα πέναλτυ
[1] Ο Armando Picchi υπήρξε "σημαία" της ...Inter με την οποία κατέκτησε 3 πρωταθλήματα, 2 Κύπελλα Πρωταθλητριών και 2 Διηπειρωτικά. Στη Juventus υπήρξε ο νεότερος προπονητής της Serie A, μόλις 35χρονος, και πρόλαβε να αναδείξει παίχτες όπως ο Bettega, o Causio και ο Spinosi.
Πηγές: JuWorld.Net, Gazzetta dello Sport archivio storico
Ένδοξη μέρα η 22α Μαϊου: σαν σήμερα, το 1996 στη Ρώμη, η Juventus σήκωνε το τελευταίο της (ως τώρα) Champions League -στα πέναλτυ αφού το ματς με τον Ajax έμεινε στο 1-1 παρ' ότι άξιζε τη νίκη.
Τα γκολ, οι φάσεις, τα πέναλτυ, οι πανηγυρισμοί!
Η Juventus του Lippi βγήκε με το ξεκίνημα στην επίθεση αλλά βρήκε μπροστά της τον Van der Sar -μέχρι το 13' όταν ένα διπλό λάθος, του Frank Fe Boer που γύρισε αδύναμα και του Ολλανδού τερματοφύλακα που βγήκε άσχημα, επέτρεψε στον Ravanelli να χωθεί ανάμεσά τους, να πετάξει τη μπάλα μπροστά και από πλάγια, δύσκολη, θέση να ανοίξει το σκορ! Ο Ajax προσπάθησε να απαντήσει αλλά ο Peruzzi έκανε το πρώτο του θαύμα (τα άλλα, στα πέναλτυ). Η Juve θα μπορούσε να 'χε κλείσει το λογαριασμό στο 37' όταν ο Deschamps πήρε τη μπάλα απ' τον Del Piero αλλά τρέχοντας προς την περιοχή έκανε μισό βήμα λιγότερο πριν σουτάρει δίνοντας την ευκαιρία στον Van der Sar να απλωθεί και να διώξει σε κόρνερ... Και σαν να μην έφτανε αυτό, στο 41', μετά από μια εκτέλεση φάουλ, ο Litmanen βρέθηκε δυο βήματα απ' τον Peruzzi και τον "εκτέλεσε": 1-1... Όπως έλεγε ο Lippi μετά το ματς: "σημειώσαμε ένα περίεργο γκολ αλλά ο Ravanelli ήταν πολύ καλός, και άλλο τόσο παράξενο ήταν και το δικό τους (σ.σ. όσον αφορά το εγκώμιο στο Ravanelli, ας μην ξεχνάμε πως όταν ο παίχτης αντικαταστάθηκε, τον έστειλε κανονικά...) Στο δεύτερο μέρος είχαμε τρεις ευκαιρίες και μια μεγάλη ομάδα. Στο τέλος των 90' αξίζαμε τη νίκη, στο τέλος των 120' αξίζαμε τη νίκη. Σε τελική ανάλυση, κέρδισε η ομάδα που το άξιζε περισσότερο"... Πριν φτάσουμε σε αυτή την πανάξια νίκη, όμως, χάσαμε τον Antonio Conte: το χτύπημα από τον Davids αποδείχθηκε σοβαρότατο, του στοίχισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και ένα τρίμηνο... Στο παιχνίδι της ομάδας στοίχισε τη σιγουριά στη μεσαία γραμμή... Παρ' όλα αυτά, η Juve βγήκε μπροστά, έχασε την ευκαιρία να πάρει το προβάδισμα με τον Vialli, μετά με ένα πέναλτυ επί του Del Piero που δεν δόθηκε, μετά πάλι με τον Del Piero, και τον Vialli που βρέθηκε σε αντίστοιχη θέση με του πρώτου γκολ αλλά έστειλε τη μπάλα στην εξωτερική πλευρά των διχτύων... Ίδια εικόνα και στην παράταση και μετά τα πέναλτυ: η ώρα του Angelo Peruzzi που έκοψε τα πόδια στον Ajax αποκρούοντας το πρώτο. Ο Ferrara έβαλε το δικό του, ο Pessotto το ίδιο, όπως και ο Padovano. Ο Peruzzi έκανε το δεύτερο θαύμα του και στον Jugovic έλαχε να χτυπήσει το πέναλτυ που μας έδωσε το Κύπελλο! Η Juventus, με τις μπλε φανέλες με τα κίτρινα αστέρια, ανέβαινε στα ουράνια κάνοντας δικό της για 2η φορά το Πρωταθλητριών! Η βασίλισσα Βεατρίκη, που είχε ζητήσει από την Uefa να καθυστερήσει για μια ώρα το ματς μιας και έπρεπε να παρακολουθήσει μια συναυλία προς τιμήν της στην Ουγγαρία όπου βρισκόταν σε επίσημη επίσκεψη, γλύτωσε το χτυποκάρδι... Τρισευτυχισμένος ο Lippi, αποκάλυπτε ότι το scudetto το είχε νιώσει μόνον δικό του (αυτοί έχουν κερδίσει 22 και το έχουν συνηθίσει) ενώ τώρα, τη χαρά τη μοιράστηκε με όλους! Και εγκωμίαζε όλους τους παίχτες: "είναι χαρά να τους προπονείς", έλεγε ενώ ο Peruzzi αφιέρωνε το Κύπελλο με τα μεγάλα αυτιά στον Andrea Fortunato, o Vialli έκλαιγε από χαρά, μνημόνευε όσους θα άξιζαν να είναι εκεί και ετοιμαζόταν να φύγει, ο Deschamps (ήδη πρωταθλητής Ευρώπης με την Marseille) τόνιζε πως όλοι θέλησαν να σβήσουν από τη μνήμη την πονεμένη βραδιά του Heysel... Κερασάκι στην τούρτα, οι δηλώσεις του Van Gaal που επί μέρες έλεγε ότι οι Ιταλοί παίζουν αμυντικά: προσπάθησε να κρυφτεί πίσω από τραυματισμούς και λάθη, μίλησε για "έξυπνο" στήσιμο της Juventus, τόνισε ότι την επόμενη χρονιά θα έδειχνε αν ήταν δυνατή, οπότε ένας δημοσιογράφος δεν άντεξε: "κύριε Van Gaal, γιατί δεν θέλετε να παραδεχθείτε ότι η Juve ήταν πιο δυνατή και ότι το ιταλικό ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο άμυνα;". "Έχετε δίκαιο", η απάντηση!
JUVENTUS: 1 Angelo Peruzzi, 2 Ciro Ferrara, 20 Pietro Vierchowod, 3 Moreno Torricelli, 22 Gianluca Pessotto, 8 Antonio Conte (43' 18 Vladimir Jugovic), 6 Paulo Sousa (57' 7 Angelo Di Livio), 14 Didier Deschamps, 10 Alessandro Del Piero, 9 Gianluca Vialli, 11 Fabrizio Ravanelli (77' 21 Michele Padovano). Προπονητής: Marcello Lippi AJAX: Van der Sar, Silooy, Blind, F.De Boer (69' Wooter), Davids, Litmanen, Kanu, Musampa (46' Kluivert). Προπονητής: Louis Van Gaal
Πώς έφτασε η Juventus στον τελικό
Ένδοξη η πορεία προς τον τελικό καθώς η Juventus του Lippi πέτυχε 6 νίκες, 1 ισοπαλία και 3 ήττες εναντίον ονομαστών αντιπάλων όπως η Real Madrid. Αναλυτικά, η Juventus:
Στον Όμιλο επικράτησε επί της Borussia Dortmund (3-1 στη Γερμανία με γκολ των Padovano, Del Piero, Conte και 1-2 στο Τορίνο με τον Del Piero να βάζει το γκολ της τιμής στο 90'), τη Steaua Bucarest (3-0 στο Τορίνο με γκολ των Di Livio, Del Piero, Ravanelli και 0-0 εκτός έδρας) και τη Glascow Rangers (4-1 στο Τορίνο, με γκολ των Conte, Del Piero, Ravanelli και ένα αυτογκόλ σε σουτ του Ravanelli ενώ με αυτογκόλ, του Ciro Ferrara, σκόραραν και οι Σκωτσέζοι, και με 4-0 στη Γλασκώβη με γκολ των Del Piero, Torricelli, Ravanelli, Marocchi).
Στα προημιτελικά απέκλεισε τη Real Madrid: ήττα με 1-0 στη Μαδρίτη, νίκη με 2-0 στο Τορίνο με γκολ των Del Piero, Padovano.
Στα ημιτελικά απέκλεισε τη Nantes, με νίκη 2-0 στο Τορίνο (με γκολ των Vialli, Jugovic) και ήττα με 3-2 στη Γαλλία (με γκολ των Vialli, το 0-1, και Paulo Sousa, το 1-2)
Πρώτος σκόρερ για τους bianconeri στη διοργάνωση ο Alex Del Piero (6 γκολ) με το Ravanelli να ακολουθεί με 4 -από 2 οι Vialli και Padovano.
Λίγες ώρες μετά την ανάληψη της ομάδας από μια δόξα της, τον Ciro Ferrara (αναλυτικά εδώ) ξημερώνει (άλλη) μια ιστορική επέτειος για τη Madama: μετά το 3-1 του πρώτου ματς μέσα στη Γερμανία (αναλυτικά, το ματς και η πορεία της ομάδας,εδώ), ο επαναληπτικός της 19ης Μαϊου 1993 στο Τορίνο ήταν η αναγκαία τυπική διαδικασία που θα οδηγούσε τη Juventus στην κατάκτηση του 3ου της Κύπελλο Uefa.
Τα γκολ του 3-0 από το Dino Baggio και τον Moeller
Το σκορ άνοιξε μόλις στο 5' από έναν από τους πρωταγωνιστές της ευρωπαϊκής σεζόν της Juventus του Trapattoni: τον Dino Baggio που μπήκε στην περιοχή μετά από ένα πανέξυπνο τακουνάκι του Vialli. Τα υπόλοιπα ήταν αποτέλεσμα ενός πολύ ωραίου σουτ. Όπως πολύ όμορφο ήταν και το σουτ του Roberto Baggio λίγο μετά, αφού άδειασε τη μισή άμυνα -δυστυχώς δεν σκόραρε... Το έκανε ξανά το Dino Baggio Λίγο πριν λήξει το ημίχρονο (2-0)... Στην επανάληψη, αφού ο Peruzzi έσβησε τις ελπίδες των Γερμανών να μειώσουν το σκορ, ήρθε άλλο ένα υπέροχο τακουνάκι μέσα στην περιοχή (από τον Roberto Baggio αυτή τη φορά) που έδωσε στον Moeller την ευκαιρία για το καθαρό 3-0. Το Κύπελλο γινόταν ξανά δικό μας!
Με μερικές βδομάδες καθυστέρηση λόγω του τραυματισμού του που τον άφησε εκτός αγώνων για το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου γύρου, ο Gianluigi Buffon θα πιάσει τις 300 εμφανίσεις με τη φανέλα της Juventus αυτήν την Κυριακή, στο ματς την Chievo περνώντας έτσι στην ιστορία του club ως ο 37ος που πέρασε το όριο! Οι αμέσως προηγούμενη ήταν, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Alessandro Birindelli (σταμάτησε στις 305) και ο Pavel Nedved, που έχει ως τώρα 319 εμφανίσεις in bianconero. Αρχηγός σε αυτήν ειδική λίστα, ο capitano Alessandro Del Piero με ...600 παρά 7! Φυσικά, στη λίστα υπάρχουν και μερικοί τερματοφύλακες με πρώτο πρώτο το θρυλικό Dino Zoff, επίσης Παγκόσμιο Πρωταθλητή (476 εμφανίσεις) και αμέσως μετά τους: Stefano Tacconi (377) και Giampiero Combi (επίσης Παγκόσμιος Πρωταθλητής, και αυτός ως capitano, 367 εμφανίσεις). Ακολουθούν άλλοι δυο τερματοφύλακες τους οποίους ο Buffon θα προσπεράσει ήδη αυτή τη σεζόν: ο Roberto Anzolin (305 εμφανίσεις) και ο Angelo Peruzzi (301). Ήδη ο Gigi εξέφρασε την ικανοποίησή του στο προσωπικό του site www.gianluigibuffon.com. "Αυτός ο σταθμός με κάνει περήφανο. 300 εμφανίσεις με την ίδια ομάδα δεν είναι ποτέ εύκολο πράγμα, κυρίως αν αυτή λέγεται Juventus. Αλλά είναι και ένα σημάδι συνέχειας που κατάφερα να πετύχω αυτά τα 8 χρόνια που είμαι στο Τορίνο". Να ευχηθούμε να πιάσει και να περάσει το μεγάλο Dino Zoff; Ναι, αν και δεν φαίνεται...
23 Φεβρουαρίου 1992, ο Michelangelo Rampulla έπαιζε στην Cremonese και αντιμετώπιζε την Atalanta. Είχε φτάσει το 92' και η ομάδα του έχανε 1-0. Τελευταία επίθεση, κόρνερ και όλοι μπροστά -και ο Rampulla. Η μπάλα έφτασε στη μέση της περιοχής, ο Michelangelo σηκώθηκε και σαν έμπειρος σέντερ φόρ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα: 1-1!
Το γκολ του Rampulla
Την επόμενη χρονιά, ο Rampulla θα πέρναγε στη Juventus, ως αναπληρωματικός του Angelo Peruzzi και θα παίξει αρκετά παιχνίδια μέχρι την άφιξη του Van der Saar πρώτα και του Buffon μετά... Υπάρχει όμως και ένα γκολ που έχει δεχτεί ο Buffon από τερματοφύλακα: τον Toldo της Inter! Μόνον που εκεί, όπως φαίνεται και στο βίντεο (προς το τέλος) προηγήθηκε φάουλ επί του τερματοφύλακα -αυτού που έπαιζε στο τέρμα: του Buffon! Το γκολ όμως μέτρησε και έδωσε το 1-1 στην Inter, στο 96' (ήταν 19 Οκτωβρίου 2002)... Άλλη μια φορά ευνοημένοι οι nerazzurri... Για την ιστορία, το γκολ προσμετρήθηκε επίσημα στο λογαριασμό του Vieri...
Μετά την ...εξάρα (6-1) με την οποία είχε επιβληθεί μέσα στο Παρίσι, ο επαναληπτικός αγώνας για το Ευρωπαϊκό Super Cup 1996/97 ήταν τυπική διαδικασία για τη Juventus. Έχοντας επιλέξει, προκειμένου να τιμηθεί η πολυπληθής tifoseria του Νότου, το Παλέρμο ως έδρα, η ομάδα του Lippi ένιωσε τη θέρμη των φιλάθλων που δεν γέμισαν απλώς το γήπεδο αλλά δημιούργησαν ρεκόρ εισπράξεων: 1 δισ. 395 εκατ. λιρέτες! H PSG εμφανίστηκε πιο συμπαγής (και μετρημένη) και στο 15' κόντεψε να κάνει τη ζημιά όταν ο Ferrara πήγε να δώσει τη μπάλα, από το αράουτ, στον Peruzzi, ο Montero δεν κατάλαβε, παρενέβη και παρά λίγο να βάλει αυτογκόλ... Στο 18' η Juve έγινε επικίνδυνη με ένα φάουλ του Zidane, αλλά ο Lama έπεσε στη γωνία του και μπλόκαρε τη μπάλα. Οι αμυντικοί της PSG έπαιζαν σκληρά τους Del Piero και Padovano, αλλά στο 29' ο Michele έπιασε ένα αριστερό που κατέληξε έξω... Η ώρα του γκολ πλησίαζε... Απλώς, στο 31', μετά από ένα τακουνάκι του Rai, ο Loko υποχρέωσε τον Peruzzi σε μια απόκρουση. Πέντε λεπτά αργότερα, στο 36', ο Moreno Torricelli έβγαλε τη βαθιά μπαλιά που ακύρωσε την προσπάθεια τεχνητού οφσάιντ. Ο Del Piero έκανε κοντρόλ, μισογύρισε και με το δεξί έστειλε τη μπάλα στη γωνία όπου ο Lama δν μπορούσε να φτάσει: 1-0. Έτσι θα τελείωνε το ημίχρονο αφού το αριστερό σουτ του Leonardo στο 39' σταμάτησε στο δοκάρι του Peruzzi... Στο δεύτερο ημίχρονο, οι Γάλλοι ξεκίνησαν πιο επιθετικά και περίπου στο 20λεπτο ο Leonardo πέρασε Montero και Pessotto, πέρασε στον Dely Valdes που ανατράπηκε από τον Peruzzi: ο Rai ανέλαβε την εκτέλεση του πέναλτυ και έγραψε το 1-1 που διέσωζε την τιμή της Paris... Για 6 λεπτά, όσα χρειάστηκαν στη Juventus για να αφυπνιστεί -με τον Del Piero που με το κεφάλι, μετά από απόκρουση του Lama, έγραψε το 2 - 1. Το τρίτο γκολ φέρει την υπογραφή του Christian Vieri, που είχε αντικαταστήσει τον Padovano στο 68': στο 3ο λεπτό των καθυστερήσεων, με κεφαλιά σε σέντρα του Di Livio από δεξιά, ο Vieri σηκώθηκε και έκλεισε το ματς με τον πιο πανηγυρικό τρόπο: 3 - 1.
JUVENTUS-PARIS SAINT GERMAIN 3-1 Τέρματα: 36', 70' Del Piero, 93' C.Vieri - 64' Rai πεν. Κίτρινες κάρτες: Domi (PSG) Διαιτητής: Muhmenthaler (Ελβετία)
JUVENTUS: Peruzzi, Torricelli (72' Porrini), Ferrara C., Montero, Pessotto, Di Livio, Tacchinardi (68' Lombardo), Zidane, Jugovic, Padovano (68' Vieri C.), Del Piero. Αναπληρωματικοί: Rampulla, Iuliano. Προπονητής: Marcello Lippi. PARIS SAINT GERMAIN: Lama, Algerino, Le Guen, Domi, Kenedy, Guerin (78' Leroy), Cauet, Rai, Leonardo (81' Allou), Dely Valdes, Loko (92' Calenda). Αναπληρωματικοί: . Προπονητής: Ricardo Gomez.
In bianconero βάφτηκε η αποψινή βραδιά των Όσκαρ του Ιταλικού Συνδέσμου Ποδοσφαιριστών (Associazione Italiana Calciatori, Aic) με τον Alex Del Piero μεγάλο πρωταγωνιστή που μαζί με Buffon και Chiellini σάρωσαν τον ανταγωνισμό της Inter που είδε να βραβεύεται μόνον ο πρώην (bianconero) Ibrahimovic -ως βασιλιάς της βραδιάς, είναι η αλήθεια...
Lippi: μέχρι να σταματήσει θα βάλει 300 γκολ, άνετα... Del Piero: "μόνο;"...
"Είμαι ικανοποιημένος και χαρούμενος που κερδίζω ένα τέτοιο βραβείο. Ας ελπίσουμε να φτάσουν άλλα, άλλο τόσο σημαντικά, με τη Juventus" δήλωσε ο capitano που αναδείχθηκε καλύτερος Ιταλός, καλύτερος σκόρερ και πιο αγαπητός παίχτης και είχε μια χαριτωμένη στιχομυθία με τον Marcello Lippi: "έχει βάλει ήδη σχεδόν 260 γκολ, μέχρι να σταματήσει θα έχει φτάσει τα 300 χωρίς πρόβλημα", είπε ο ομοσπονδιακός τεχνικός για να απαντήσει χαμογελώντας ο Alex: "μόνο;"...
Αισιοδοξία για το πρωτάθλημα από Alex, Secco Berlusconi: o Kaka' μένει: διάλεξε τη Milan!
O capitano εξέφρασε και την αισιοδοξία του για το πρωτάθλημα, όπως έκανε άλλωστε και ο αθλητικός διευθυντής της Juventus Alessio Secco: "ευχόμουν να φτάσουμε στο τέλος του πρώτου γύρου με μια διαφορά όχι μεγαλύτερη από 6 βαθμούς και όμως καταφέραμε να έχουμε τη μισή διαφορά και τώρα περιμένουμε την επάνοδο των άσων μας", είπε ενώ με αφορμή την υπόθεση Kaka' -(update, 20/1, 00:32) o oποίος, σύμφωνα με νυχτερινές δηλώσεις του Berlusconi, μένει επιλέγοντας τη Milan από ένα κάρο λεφτά- επανάλεβε ότι "τέτοιου ειδους προσφορά δεν υπήρξε για τον Buffon"... Την ευχή να νικήσουμε τη Fiorentina το Σάββατο για να πιεστεί και άλλο η Inter εξέφρασε από πλευράς του ο Chiellini.
Τα βραβεία
Καλύτερος προπονητής: Cesare Prandelli που δέχτηκε τα συγχαρητήρια του Mourinho...
Καλύτερος παίχτης: Zlatan Ibrahimovic
Καλύτερος Ιταλός παίχτης: Alessandro Del Piero
Καλύτερος ξένος: Zlatan Ibrahimovic
Καλύτερος νέος: Marek Hamsik (σε αυτή την κατηγορία έχασε ο Giovinco)
Καλύτερος τερματοφύλακας: Gigi Buffon
Καλύτερος αμυντικός: Giorgio Chiellini
Καλύτερος σκόρερ: Alessandro Del Piero
Καλύτερος διαιτητής: Roberto Rosetti
Πιο όμορφο γκολ: Zlatan Ibrahimovic
Πιο αγαπητός παίχτης: Alessandro Del Piero
Φίλαθλος της χρονιάς: Stefano Borgonovo
Ο Buffon καλύτερος τερματοφύλακας στον κόσμο απ' το 1987
Την ίδια ώρα έφτανε άλλο ένα σημαντικό διεθνές βραβείο από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου IFFHS η οποία κατέληξε σε μια ειδική λίστα με τους 50 καλύτερους τερματοφύλακες από το 1987 και πρώτο πρώτο έχει τον Gianluigi Buffon! Δεδομένου ότι ο Gigi είναι ακόμα άρρωστος και δεν μπόρεσε να πάει στην εκδήλωση με τους άλλους, σχολίασε τη βράβευση μέσω του juventus.com: "για μένα δεν μπορεί παρά να είναι μια τεράστια ικανοποίηση κυρίως λόγω του γεγονότος ότι είμαι μόλις 30 ετών και σε πλήρη δράση. Αυτό που δίνει τη θέληση να προσηλωθώ ώστε να επιβεβαιώσω αυτή τη βαθμολογία και σε 5-6 χρόνια. Προφανώς ένα βραβείο σαν αυτό δεν το κερδίζεις μόνος. Γι' αυτό θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συμπαίκτες μου που με βοήθησαν να γίνω αυτό που είμαι". Η πρώτη δεκάδα
Gianluigi Buffon (78 βαθμοί)
Peter Schmeichel (69 βαθμοί)
Iker Casillas (63 βαθμοί)
Oliver Kahn (62 βαθμοί)
Jose' Luis Felix Chilavert (58 βαθμοί)
Walter Zenga (55 βαθμοί)
Edwin van der Sar (53 βαθμοί)
Petr Cech (44 βαθμοί)
Michel Preud'homme (43 βαθμοί)
Claudio Andre' Taffarel (40 βαθμοί)
Εκτός από τον van der Sar που υπήρξε bianconero, η Juventus έχει στην 50άδα και άλλον παλιό της τερματοφύλακα: τον Angelo Peruzzi στην 33η θέση με 11 βαθμούς Πηγή: Juventus.com, Tuttosport
Ήταν 17 Ιανουαρίου 1996, ημέρα Τετάρτη, στο Τορίνο έκανε παγωνιά (το θερμόμετρο έδειχνε μηδέν βαθμούς), όταν η Juventus του Lippi κέρδιζε μπροστά σε 6.000 φιλάθλους το μόνο τρόπαιο που της έλειπε επικρατώντας επί της Parma με ένα γκολ του Vialli στο 33' και αφού αναγκάστηκε να παίξει για 50' με δέκα παίχτες μετά την αποβολή, ούτε λίγο ούτε πολύ του τερματοφύλακά της Angelo Peruzzi στο 40'... Πρωταγωνιστές της νίκης, αφού από αυτούς προήλθε το γκολ ο Ravanelli και -ποιός άλλος- ο Del Piero! Η ενέργεια ξεκίνησε από τον Torricelli, η μπάλα στον Sousa, Del Piero απ' τα δεξιά, κεφαλιά του Ravanelli και απ' το ένα μέτρο ο Vialli έστελνε τη μπάλα στα δίχτυα του Bucci... Έξι λεπτά αργότερα, μια βαθιά μπαλιά του Brambilla έπιανε απροετοίμαστο τον Tacchinardi και ο Stoichkov ορμούσε προς τον Peruzzi που έβγαινε από την περιοχή και απέκρουε αντικρίζοντας την κόκκινη κάρτα. Βέβαια, ξαναβλέποντας καρέ καρέ τη φάση, φάνηκε ότι λίγο πριν η μπάλα είχε χτυπήσει στο χέρι του Βούλγαρου... Ο Lippi έβαζε τον Rampulla, που χρειάστηκε να επέμβει αμέσως απέναντι στον Stoichkov, και έβγαζε τον Del Piero. Αμέσως μετά, έπεφτε ομίχλη... Στην επανάληψη ο διαιτητής Ceccarini χάριζε τη δεύτερη κίτρινη στον Cannavaro (που τότε έπαιζε στην Parma και έτσι δεν αποκαθίστατο η αριθμητική ισορροπία), o Rampulla αρνιόταν το γκολ, πρώτα στον Couto και μετά στον Zola, από την άλλη πλευρά ο Bucci αρνιόταν το δεύτερο γκολ στον Vialli (οι θεατές στις εξέδρες περισσότερο τα μάντευαν όλα αυτά παρά τα έβλεπαν), ο Ciro Ferrara έστελνε τη μπάλα λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι, ο Bucci κάνει το θαύμα του απέναντι στο Ravanelli. Ακόμα και με δέκα, η Juventus ήταν εκεί, και κατακτούσε άξια την πρώτη της Supercoppa -άλλες τρεις θα έρχονταν τα επόμενα χρόνια [1].
[1] Η Juventus έχει κατακτήσει τη Supercoppa 4 φορές -οι άλλες τρεις ήταν κόντρα στη MIlan (στις 3 Αυγούστου 2003, 6-4 στα πέναλτυ), την Parma και πάλι (στις 25 Αυγούστου 2002 με 2-1) και τη Vicenza (στις 23 Αυγούστου 1997 με 3-0). Τέσσερις κατακτήσεις έχει και η Inter. Πρώτη στη σχετική λίστα η Milan, που έχει κατακτήσει τη Supercoppa 5 φορές. Από 2 φορές κατέκτησαν το τρόπαιο οι Lazio και Roma Και από μία οι Fiorentina (το 1996 με προπονητή τον Claudio Ranieri), Napoli, Parma, Sampdoria. H Juventus έχει χάσει 3 φορές τη Supercoppa: το 2005 από την Inter (0-1), το 1998 από την Lazio (1-2), και το 1990 από τη Napoli (1-5...). Στην κατηγορία της Primavera, στις 5 διοργανώσεις που έχουν γίνει ως τώρα, η Juventus έχει κερδίσει τις 2 (με 5-1 και 2-0 επί της Internazionale) ενώ άλλες δυο έχει κερδίσει η νεανική ομάδα της Lecce και μία εκείνη της Sampdoria.
Πηγή: JuWorld.Net, lega-calcio.eu/ita, La Stampa archivio
Μια μέρα σαν αυτή, 15 Ιανουαρίου 1997, η Juventus πετύχαινε μια από τις ευρύτερες νίκες της σε διεθνές επίπεδο βάζοντας κάτι παραπάνω από τις βάσεις για την κατάκτηση του 2ου Ευρωπαϊκό της Super Cup: νικούσε την Paris Saint Germain μέσα στο Παρίσι με 6-1! Ο θρίαμβος, και η κατάκτηση του τροπαίου, θα ολοκληρωνόταν ένα εικοσαήμερο αργότερα, στις 5 Φεβρουαρίου, όταν η Juventus θα κέρδιζε τη ρεβάνς [1] στο Παλέρμο με 3-1
Ούτε ένα, ούτε δυο αλλά έξι: 6-1!
Μπροστά σε περίπου 30.000 θεατές, εν πολλοίς Παριζιάνους αφού το ματς έγινε στο περίφημο "Parc des Princes", η Juventus παρακολούθησε τους φιλάθλους της γηπεδούχου να σφυρίζουν τους παίχτες νιώθοντας ταπεινωμένοι από το θέαμα στο γήπεδο... Από την πρώτη στιγμή φάνηκε η διαφορά επιπέδου των δυο ομάδων -και ας σημειωθεί ότι η Paris Saint Germain ήταν, εκείνη την εποχή, 2η στο Γαλλικό πρωτάθλημα... Ο προπονητής των Γάλλων, ο Βραζιλιάνος Ricardo κατέβασε την ομάδα με ένα εξαιρετικά παρακινδυνευμένο, όπως φάνηκε, 3-4-3 με αποτέλεσμα η Juventus να χορέψει την παρισινή άμυνα από το πρώτο λεπτό... Και αν δεν ήταν ο Lama κάτω απ' τα δοκάρια της PSG, το σκορ θα ήταν ακόμα βαρύτερ... Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Platini ειρωνεύτηκε τους συμπατριώτες του υποσχόμενος στο Lippi, "μια σκληρότατη ρεβάνς"... Το σκορ άνοιξε μόλις στο 4' ένας αμυντικός, ο Porrini που μετά από φάουλ πήρε τη μπάλα μέσα στην περιοχή και με τις πλάτες στο τέρμα εξαπέλυσε ένα γυριστό αριστερό σουτ στην άλλη γωνία... Απλά υπέροχο! Στο 22', από κόρνερ του Pessotto, μια εξαιρετική κεφαλιά του Padovano έφερε το 2-0. Πάλι από αμυντικό, τον Ciro Ferrara, το τρίτο γκολ που έκλεισε το παιχνίδι στο 35': σε άσιστ ακριβείας του Zidane από αριστερά O Ciro "χτύπησε" με κεφαλιά. Στο 40', ένα τραγικό λάθος της άμυνας, που έστειλε τη μπάλα προς το τέρμα της (ο Lama χρειάστηκε να επέμβει θεαματικά), ο Padovano έγραψε το 4-0 με το οποίο οι δυο ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια... Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Peruzzi είχε χρειαστεί να κάνει δυο τρεις σπουδαίες αποκρούσεις, ενδεικτικές της πολύ μεγάλης κλάσης του... Στο δεύτερο ημίχρονο, η Paris προσπάθησε να σώσει την τιμή της, ο Peruzzi έκανε μια εκπληκτική απόκρουση αλλά στη συνέχεια της φάσης και πάνω στη διεκδίκηση, ο Torricelli ακούμπησε, χωρίς πρόθεση, τη μπάλα με το χέρι -ο διαιτητής έκρινε ότι θα μπορούσε να χαρίσει το πέναλτυ και έτσι η PSG μείωσε σε 1-4 με τον Rai... Όμως στο 63' ο Fournier έκανε φάουλ, δημιούργησε και ένα επεισοδιάκι και με δεύτερη κίτρινη άφησε τους γηπεδούχους με 10... Το ματς είχε τελειώσει. Ο Lippi άρχισε τις αλλαγές και έτσι ο Lombardo, που είχε πάρει την άσιστ από τον Pessotto έκανε το 1-5. Το 6ο γκολ ήρθε από τον Amoruso, που είχε αντικαταστήσει τον Padovano, στο 88'... Η Juventus πέρναγε, για άλλη μια φορά, στην ιστορία...
PARIS SAINT GERMAIN-JUVENTUS 1-6 Τέρματα: 52' Rai (πεν.) - 4' Porrini, 22' Padovano, 35' Ferrara, 40' Padovano, 82' Lombardo, 88' Amoruso. Κάρτες: Fournier (2 κίτρινες, αποβολή στο 63'), Rai (PSG) - Deschamps (J)
[1] Στη ρεβάνς σκόραρε δυο φορές ο Del Piero (36', 70') και μία ο Vieri, στις καθυστερήσεις του ματς. Είχε ισοφαρίσει προσωρινά ο Rai, πάλι με πέναλτυ, στο 64'.
"Στο υποσυνείδητό μας, ανάμεσα στις τόσες κακές ειδήσεις που δεν μπορούμε να αποφύγουμε, υπάρχουν πράγματα που χρειάζονται για να μας κρατάνε καλοδιάθετους. Ε λοιπόν, οι νίκες της Juventus είναι ένα απ' αυτά. Και δεν μιλάω μόνο για μένα, εννοείται". Με αυτά τα λόγια περιέγραψε ο Avvocato Agnelli τι σηματοδοτούσε εκείνη η Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 1996, όταν το ταμπλό στο Τόκυο έγραψε: River Plate-Juventus 0-1 (82' Del Piero) και η Juve σήκωνε το 2ο Διηπειρωτικό της Κύπελλο!
Το φοβερό γκολ του Del Piero από το κόρνερ του Di Livio
Ο Avvocato, όπως και ο πρόεδρος, Umberto Agnelli, δεν μπόρεσε να βρεθεί στο Τόκυο. Παρακολούθησε το ματς στο σπίτι, από την τηλεόραση, παρέα με τον Giampiero Boniperti -"όπως τον παλιό καιρό"... Και υπέφερε βλέποντας μια ωραία Juventus που, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο έκλεισε τη River Plate, μια Juventus (με κορυφαίο τον Di Livio) που έχανε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη, ειδικά με τον Boksic, να καταφέρνει να κερδίσει -πανάξια- στα τελευταία λεπτά με ένα διαμάντι του, κατοπινού capitano -ο κανονικός, ο Antonio Conte παρακολουθούσε και αυτός από την τηλεόραση εξαιτίας του φοβερού τραυματισμού του στο ματς της Ιταλίας με τη Γεωργία.
Giovanni Agnelli: αν η River δεν είχε τον καταπληκτικό Bonano στο τέρμα, δεν ξέρω πώς θα είχε τελειώσει το ματς...
Και θα ένιωσε και αυτός την καρδιά του να φεύγει όταν ο Ortega, 5' πριν το γκολ, πετύχαινε την οριζόντια δοκό. Ή, όταν ο σπουδαίος Peruzzi έσωζε σε σουτ του Ayala, 3' πριν το σφύριγμα της λήξης, όταν ο Boksic έχανε άλλη μια μοναδική ευκαιρία στο επόμενο λεπτό, όταν ο Peruzzi και πάλι έσωζε στις καθυστερήσεις σε αριστερό σουτ του Salas. "Αλλά και ο τερματοφύλακάς τους, ο Bonano, ήταν κατά κυριολεξία καταπληκτικός, με κάποιον άλλο, δεν ξέρω πώς θα τελείωναν", θύμιζε ο Avvocato πανηγυρίζοντας για το Κύπελλο που γινόταν δικό μας για δεύτερη φορά, 11 χρόνια μετά από εκείνη τη βραδιά του 1985 που το είχε σηκώσει ψηλά ο μοναδικός Michel Platini...
River Plate: η Juve ήταν καλύτερη Lippi: σε δυο ώρες σας θέλω πρωταθλητές και το έκαναν!
Ο αρχιτέκτονας εκείνης της μεγάλης Juve Marcello Lippi, πάντως, δεν φοβήθηκε για την έκβαση του ματς: "συνολικά κάναμε ένα καλό παιχνίδι, ειδικά στο δεύτερο μέρος όταν καταφέραμε να παίξουμε με κάθετες μπαλιές, να δώσουμε βάθος στο παιχνίδι μας. Δεν φοβήθηκα μην την πατήσουμε γιατί έβλεπα ότι η ομάδα πήγαινε καλά, σχεδόν δεν έκανα αλλαγές γι' αυτό το λόγο", είπε επισημαίνοντας ότι "το γεγονός ότι οι αντίπαλοι δεν είχαν τίποτε να παραπονεθούν δείχνει ότι τους πείσαμε όλους". Και αποκάλυψε ότι πριν το παιχνίδι "είπα στα παιδιά: μετά από δυο ώρες θέλω να σας δω πρωταθλητές κόσμου. Και το έκαναν"... Ως αντίλαλος, ήρθε να τον επιβεβαιώσει ο ομόλογός του της ιστορικής River Plate: "τα δώσαμε όλα και γι' αυτό είμαι ικανοποιημένος. Αλλά η Juve έκανε περισσότερα από μας".
Συμβουλές του Agnelli στον Boksic... ,,,μνημες Platini και εγκώμιο στον Pinturicchio
Στον "Roi" Platini πήγε η σκέψη του Avvocato που έπλεξε το εγκώμιο του Del Piero επισημαίνοντας όμως τη μοναδικότητα του Platini και τη δουλειά που χρειαζόταν ακόμα ο "Pinturicchio" του για τον οποίο είχε εκδηλωθεί ήδη ενδιαφέρον από την Αγγλία αλλά ο Avvocato προφητικά έλεγε: "δεν νομίζω ότι θα τον παραχωρήσουμε σε κανέναν. Βρήκε το ρόλο του, δεύτερος επιθετικός. Γκολ, Άσιστ. Όλα εξαιρετικά"... Όπως εξαιρετική είδε την ομάδα στο σύνολό της: "ο Lippi, με τον οποίο επικοινώνησα αμέσως, κατάφερε να στήσει μια καταπληκτική ομάδα. Ο Zidane δεν είναι πια ξένο σώμα, Αντίθετα. Ο Platini είχε δίκαιο: όλοι βοηθάνε όλους"... Η επόμενη σκέψη του αφορούσε στον 26χρονο, τότε, Boksic και τις χαμένες ευκαιρίες... Άλλωστε, το μόνο παράπονο του Avvocato ήταν ότι αυτή η Juve σκόραρε πολύ λίγο σε σχέση με τις ευκαιρίες που δημιουργούσε... Όταν, μάλιστα, η ομάδα επέστρεψε, ο Lippi παρακολούθησε τον Avvocato να έχει πάρει κατά μέρος τον Κροάτη για να του δείξει, με μια χαρακτηριστική κίνηση του ποδιού, πώς να ...σουτάρει! "Πρέπει να μπαίνει με τη μπάλα στο τέρμα, όχι να σουτάρει", έλεγε ο Giovanni Agnelli. Ο Lippi, πάντως, μετά το ματς είχε υπερασπιστεί τον επιθετικό του: "είναι ένας σπουδαίος παίχτης που ενεργεί με μια αξιοσημείωτη ταχύτητα, απλώς ήταν άτυχος"... Τελικά, στο τέλος της σεζόν ο Boksic θα έφευγε [1] έχοντας σημειώσει μόλις 7 γκολ, 3 σε 22 ματς πρωταθλήματος, 4 σε 8 του Champions League...
O Umberto Agnelli είχε προβλέψει τον Alex πρωταγωνιστή
Ο Umberto Agnelli έστειλε αμέσως ένα συγχαρητήριο τηλεγράφημα στο Lippi για την "πανάξια νίκη" και βέβαια στάθηκε στην απόδοση του Del Piero τον οποίο είχε υπερασπιστεί σε μια ακόμα στιγμή αμφισβήτησής του (λόγω τραυματισμού είχε μείνει στον πάγκο στο ματς με τη Milan [2]): άλλωστε, αυτός είχε προαναγγείλει ότι ο 22χρονος Alex θα ήταν πρωταγωνιστής στο Τόκυο: "είμαι πραγματικά ευτυχής που ο Del Piero έδωσε τη λύση για την κατάκτηση αυτού του Διηπειρωτικού Κυπέλλου, που για μένα σήμαινε πολλά. Μακάρι θα αξίζαμε να κερδίσουμε με περισσότερα γκολ αλλά εύχομαι αυτά να έρθουν όταν θα τα έχουμε ανάγκη"...
Del Piero: ωρίμασα χάρη στους συμπαίκτες μου
Ο Del Piero, που βραβεύτηκε ως ο καλύτερος παίχτης του αγώνα (το "Toyota" που κέρδισε το πούλησε και κέρασε τους συμπαίκτες του), στις δηλώσεις του έδειξε από τότε στοιχεία που ακόμα και τώρα τον διακρίνουν: "ωρίμασα χάρη τόσο την οικογένειά μου όσο και στους συμπαίκτες μου, με βοήθησαν όλοι", είπε και τόνισε ότι πάντα φροντίζει να απορροφά τις άσχημες στιγμές, ακριβώς όπως συνέβη όταν εννιά μέρες πριν τον τελικό βρέθηκε στον πάγκο με τη Milan... Πώς σηκώθηκε; "Ακολουθώντας το δρόμο μου χωρίς να αφεθώ και αποφεύγοντας την οργή ή την κατάπτωση", εξηγούσε τότε (όπως θα έκανε και πολλές φορές έκτοτε). "Έτσι, μετά την απογοήτευση με τη Milan, ήρθε το γκολ στο Manchester, με πέναλτυ. Το γκολ πάντα βοηθάει, ειδικά αν είναι καθοριστικό για να κερδίσεις", έλεγε και αναγνώριζε ότι στο πρώτο ημίχρονο με τη River Plate, δεν είχε παίξει καλά. Μετά, όμως, "ανέβηκα, τόσο που μέχρι το γκολ θα μου έδινα ένα 6,5"... Μετά... "δεν σημάδεψα, σούταρα από τα τρία μέτρα. Το νιώθω πολύ έντονα αυτό το εγχείρημα. Στα 22 μου έφτασα εκεί που είχε φτάσει ο Platini και μάλιστα στα πέναλτυ", έλεγε εν θερμώ... Ως κορωνίδα, ερχόταν και ο Zidane και αναγνώριζε στον Del Piero το προβάδισμα για τη Χρυσή Μπάλλα -"εγώ θα το πάρω σε δυο τρία χρόνια"...
Lippi: ευχαριστώ και όσους μας έφεραν ως εδώ... και τώρα δουλειά για τους επόμενους στόχους...
"Ευχαριστώ όσους ήταν στο γήπεδο και όσους κάθησαν στον πάγκο γιατί είναι ένα καταπληκτικό γκρουπ. Αλλά ευχαριστώ και εκείνους που, πιστεύω, ήταν μπροστά στην τηλεόραση. Και αυτοί μας επέτρεψαν να φτάσουμε ως εδώ: ευχαριστώ τον Vialli, τον Ravanelli, τον Paulo Sousa, τον Carrera, τον Vierchowod, τον Marocchi": ο Marcello Lippi, εκείνη ακριβώς την ώρα θυμήθηκε όσους οδήγησαν τη Juve στην κατάκτηση του Champions League, με τον Ajax, δίνοντάς της το εισιτήριο για το Τόκυο. Και έδειξε ότι αυτή η ομάδα έχει συνέχεια, ιστορία, και μέλλον... Και το μέλλον για το Lippi ήταν το ματς πρωταθλήματος με τη Bologna [3]: "να αρχειοθετούμε στα γρήγορα τις επιτυχίες και να επιστρέφουμε στη δουλειά σαν να επρόκειτο να ξεκινήσουμε από το μηδέν", αυτή είναι η δύναμη της Juve, εξήγησε αναγνωρίζοντας πάντως ότι "αν πριν τον τελικό μου είχαν προτείνει να ανταλλάξω μερικούς βαθμούς στο campionato προκειμένου να κερδίσω εδώ, θα είχα δεχτεί. Και θα είχα ήδη μετανιώσει", είπε δείχνοντας ποιο είναι το πνεύμα του νικητή, που θα οδηγούσε τη Juventus στην κατάκτηση του 24ου πρωταθλήματός της... Το μετέδωσε, άλλωστε, και ο Avvocato όταν, μετά το θρίαμβο του επισημάνθηκε ότι θα ήταν δύσκολο η ομάδα να καταφέρει να μείνει συγκεντρωμένη στο campionato: "είναι αλήθεια αλλά τα μεγάλα στοιχήματα και οι μεγάλες εντάσεις είναι το αλάτι της ζωής"...
RIVER PLATE: Bonano, H.Diaz, Ayala, Berizzo, Sorin, Montserrat, Astrada, S.Berti (75' Gancedo), Ortega, Francescoli, Cruz (83' Salas). Προπονητής: Ramon Diaz. JUVENTUS: Angelo Peruzzi, Moreno Torricelli, Ciro Ferrara, Paolo Montero, Sergio Porrini, Angelo Di Livio, Didier Deschamps, Zinedine Zidane (90' Alessio Tacchinardi), Vladimir Jugovic, Alen Boksic, Alessandro Del Piero. Προπονητής: Marcello Lippi.
Bonus: Και ένα ερασιτεχνικό φιλμάκι που τραβούσε ο Ciro Ferrara στο αεροπλάνο, πριν και μετά, και στο ξενοδοχείο, όπου διακρίνεται και το Κύπελλο: εδώ
[1] Ο Boksic επέστρεψε στη Lazio όπου σημείωσε 14 γκολ στα επόμενα τρία πρωταθλήματα ένα από τα οποία (1999/2000) το κατέκτησε -όπως κατέκτησε, με τη Lazio- και 2 Κύπελλα Ιταλίας και ένα Super Cup Ιταλίας. Μετά πέρασε στην αγγλική Middlesbrough όπου τελείωσε την καριέρα του το 2002. [2] Το ματς με τη Milan, στις 17 Νοεμβρίου, έληξε 0-0. Τρεις μέρες μετά (και 6 πριν τον τελικό) η Juve περνούσε νικηφόρα μέσα στο Μάντσεστερ επικρατώντας 1-0 επί της Manchester United με γκολ του Del Piero στο 38' (πέναλτυ). Η Juve θα έφτανε ως τον τελικό του Champions League και θα έχανε, απροσδόκητα, από τη Borussia Dortmund με 3-1... [3] Το ματς με τη Bologna, την 1η Δεκεμβρίου 1996, η Juve το κέρδισε με ένα γκολ του Zidane στο 51'. Όπως κέρδισε και το (24ο)scudetto...
Πηγές: La Stampa archivio, Corriere della Sera archivio
