Οι λιγότερες ήττες, η καλύτερη άμυνα. Οι στατιστικές δείχνουν ότι συνεχίζοντας με αυτό το ρυθμό οι Juve του Conte μπορούν να ξεπεράσουν κάθε προηγούμενο
"Μακροζωία στον εχθρό προκειμένου να παρακολουθεί τη νίκη μας"
H Juve του Antonio Conte συνεχίζει να καταπίνει χιλιόμετρα, να νικά, να βάζει γκολ (και να μην δέχεται), να είναι το πρώτο φαβορί. H στατιστική (που δεν λέει πάντα την αλήθεια αλλά λέει πολλές αλήθειες) αποκαλύπτει την καθοριστική συμβολή του Antonio Conte σε αυτή την πορεία.
Στην μακριά και ένδοξη ιστορία της Madama, οι προπονητές που οδήγησαν την ομάδα για πάνω από 100 ματς, είναι μόλις 11. Ο Conte είναι 8ος στη σειρά έχοντας πιάσει τον Ancelotti και έχοντας ήδη ξεπεράσει, με 114 παιχνίδια στον πάγκο, το Fabio Capello (σταμάτησε στα 105). Μια ματιά στη στατιστική δείχνει ότι είναι ο προπονητής με τις λιγότερες ήττες (μόλις 11 έναντι 13 του Capello που ακολουθεί), ένα ποσοτικό στοιχείο που αν η Juve εξακολουθήσει να πορεύεται με αυτό το ρυθμό και ο Conte μείνει για χρόνια στο τιμόνι της (μακάρι) μπορεί να τον οδηγήσει στη δημιουργία ενός εξαιρετικού ρεκόρ. Ο Lippi, ας πούμε, έχει 405 παιχνίδια (3,5 φορές τα ματς του Conte) και μετρά 74 ήττες.
Προπονητής
Π
Ν
Ι
Η
ΓΜ
ΓΔ
Τίτλοι
1
Trapattoni Giovanni
596
319
181
96
969
478
14
2
Lippi Marcello
405
227
104
74
712
383
13
3
Herrera Heriberto
215
100
73
42
265
156
2
4
Parola Carlo
210
122
38
50
416
233
4
5
Rosetta Virginio
172
80
50
42
304
203
1
6
Carcano Carlo
161
111
27
23
387
165
5
7
Vycpalek Cestmir
159
80
57
22
261
139
2
8
Conte Antonio
114
73
30
11
212
81
4
9
Ancelotti Carlo
114
63
33
18
185
101
1
10
Capello Fabio
105
68
24
13
181
81
2
11
Zoff Dino
104
53
34
17
168
102
2
Π: παιχνίδια, Ν: Νίκες, Ι: Ισοπαλίες, Η:: Ήττες, ΓΜ: Γκολ που Μπήκαν, ΓΔ: Γκολ που Δέχθηκε
Αντίστοιχα συμπεράσματα βγαίνουν αν κοιτάξουμε και τα υπόλοιπα στατιστικά, από τις νίκες μέχρι τα
γκολ. Η Juve του Conte έχει δεχθεί 81 γκολ, όσα εκείνη του Capello (σε λιγότερα παιχνίδια) και έχοντας σημειώσει περισσότερα από εκείνη (212), έχοντας επομένως ένα ποσοστό καλύτερο: Η Juve του Conte βάζει 1,84 γκολ ανά παιχνίδι έναντι 1,75 των Juve του Lippi, 1,72 των Juve του Capello και 1,62 των Juve του Trapattoni. Καλύτερος ο μέσος όρος της Juve του Carcano -της Juve των 5 συνεχόμενων scudetti- που με 387 γκολ σε 161 παιχνίδια έχει μέσο όρο 2,4 γκολ ανά παιχνίδι.
Ανάλογα συμπεράσματα βγαίνουν και από την άμυνα. Η Juve του Conte έχει δεχθεί 81 γκολ σε 114 παιχνίδια, πετυχαίνοντας ένα μέσο όρο 0,71 γκολ παθητικό ανά παιχνίδι. έναντι 0,77 των Juve του Capello, 0,80 των Juve του "αμυντικού" Trapattoni, 0,94 των Juve του Lippi και 1,02 γκολ παθητικό ανά παιχνίδι της Juve του Carcano.
Οι αριθμοί δείχνουν ότι η Juve με τον Conte έχει τους καλύτερους οιωνούς για να μπει στην ιστορία. Έχει το χαρακτήρα, έχει το DNA bianconero, χρειάζεται μια ενίσχυση ακόμα για να ξαναφτάσει και στην κορυφή της Ευρώπης. Και είναι πολλά αυτά που δείχνουν ότι η διοικητική (άρα και οικονομική) διαχείριση μπορούν να διασφαλίσουν αυτή την προοπτική.
Ενόψει του ματς στη Ρώμη με τη Lazio τη Δευτέρα, το ανανεωμένο Juventus.com θυμίζει ότι σαν σήμερα η Juventus κέρδιζε το 4ο από τα 5 συνεχόμενα scudetti της"χρυσής πεντατετίας" (οι bianconeri είναι η μοναδική ομάδα στην Ιταλία που κέρδισε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα στο γήπεδο) παίζοντας στη Ρώμη κατά της Lazio: η ομάδα του Carlo Carcano νικούσε 2-0 με γκολ του Orsi στο 50' και του Βorel II στο 80' -ήταν το 32ο γκολ του Felice Borel (όλα από ενέργειες, κανένα πέναλτυ) που του χάριζε τον τιτλο του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος. Ήταν η τελευταία αγωνιστική και η Juve άφηνε πίσω της την Ambrosiana Inter κατακτώντας το 6ο της scudetto, συνολικά. Οι άσοι της, πάλι, άφηναν πίσω τους τα γήπεδα της Serie A και βυθιζονταν στην πραγματικότητα του Παγκοσμίου Κυπέλλου που θα κατακτούσαν (με τον Orsi να σκοράρει στον τελικό) χαρίζοντας στην Ιταλία τον πρώτο της τίτλο... Αυτά είναι που πρέπει να διδαχθούν όσοι φοράνε σήμερα αυτή τη φανέλα και όσοι θα τη φορέσουν αύριο...
Σαν σήμερα, το 1930, η Juventus ξεκίναγε την πορεία που την οδήγησε στην κατάκτηση 5 συνεχόμενων πρωταθλημάτων στο γήπεδο Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 1930, στο Τορίνο η Juventus νικά 4-1 την Pro Patria με γκολ του Cesarini στο... 1' (σχεδόν αντίφαση, αυτός που έδωσε το όνομά του στα γκολ που μπαίνουν στις καθυστερήσεις) και άλλα τρία του Vecchina που πρωτόπαιζε με την ασπρόμαυρη φανέλα. Τι σημαντικό έχει αυτό το παιχνίδι; Είναι αυτό που, 80 χρόνια πριν, εγκαινιάζει επίσημα τη "χρυσή πενταετία", τα μοναδικά αυθεντικά 5 συνεχόμενα scudetti που έχουν κατακτηθεί στο campionato (της Inter το πρώτο, του 2006 είναι "χάρτινο" και επιπλέον δικό μας). Επί προεδρίας Edoardo Agnelli. Σε εκείνο το πρωτάθλημα, που η Juve κέρδιζε με αντίπαλο τη Roma, ο προπονητής Carlo Carcano κατέβασε στο γήπεδο μερικούς από τους θρύλους που έγραψαν την ιστορία της; Juventus: o Combi κάτω από τα δοκάρια, Rosetta και Caligaris στην άμυνα, ο Cesarini, ο μεγάλος Orsi και ο Ferrari. Για τον Giovanni Ferrari ήταν το απόλυτο ντεμπόυτο του με τη Juventus< την ομάδα με την οποία κετέκτησε 5 scudetti για να προσθέσει στην προσωπική του τροπαιοθήκη στη συνέχεια άλλα τρία με την... Inter και να γίνει έτσι μέλος ενός πολύ στενού club εκλεκτών που έχουν κερδίσει από 8 πρωταθλήματα -οι άλλοι δυο είναι bianconeri: ο μεγάλος Beppe Furino (και τα 8 in bianconero) και ο Ciro Ferrara (6 scudetti "κερδισμένα στο γήπεδο", όπως σημειώνει σήμερα το επίσημο site της Juventus, και δυο με τη Napoli).
Για να βρει στην υπεραιωνόβια ιστορία της άλλο επίσημο διεθνές παιχνίδι που να έγινε τέλη Ιουλίου, η Juventus πρέπει να επιστρέψει στο μακρινό 1934. Ήταν 29 Ιουλίου και παιζόταν η ρεβάνς για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Κεντρικής Ευρώπης με αντίπαλο την Admira Wien που είχε νικήσει 3-1 στο πρώτο ματς στην αυστριακή πρωτεύουσα -το γκολ της τιμής από τον μεγάλο Orsi στο 88'. Η Juventus κατέβηκε στο γήπεδο, το Ferraris της Γένοβας, με 5 φρέσκους πρωταθλητές κόσμου: Combi, Monti, Bertolini, Ferrari και Orsi. Δυνατό το ξεκίνημα, επέτρεψε στη Juve να προηγηθεί stο ημίωρο με δυο γκολ του Borel II (14') και του Orsi (32') αλλά 2' πριν ο Ούγγρος Ivancsics σφυρίξει τη λήξη του πρώτου 45λεπτου ο αυστριακός Vogl μείωσε σε 2-1, σκορ που έμεινε ως το τέλος του πιαχνιδιού στερώντας την ομάδα του Carcano από την πρόκριση στον τελικό όπου θα συναντούσε έναν άλλο ιταλικό σύλλογο, τη Bologna η οποία κέρδισε τον τίτλο χάνοντας 3-2 στη Βιέννη αλλά νικώντας 5-1 στη ρεβάνς... Για σήμερα, ας επαναλάβουμε ό,τι είπε ο πρόεδρος Andrea Agnelli σε σχέση με το τελευταίο ευρωπαϊκό ματς που είχε παρακολουθήσει από την εξέδρα (το 0-2 από την Arsenal το 2006): "Τι ελπίζω να αλλάξει; Το αποτέλεσμα, φυσικά", να έρθει η πρόκριση δηλαδή...
Ένα από τα πρώτα που θα πρέπει να διορθωθούν σε αυτή τη Juventus (και την Εθνική Ιταλίας) είναι η άμυνα: μόλις 7 ομάδες στο πρωτάθλημα έχουν χειρότερη άμυνα από τη δική μας!... Και ιστορικά, όμως: 25 γκολ τις 19 πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος η Juventus είχε να δεχθεί από το 1992/93 (είχε βγει 4η) ενώ για να βρει κανείς χειρότερο ρεκόρ πρέπει να πάει σχεδόν μισό αιώνα πίσω, στο 1961/62 τότε που η Juventus τερμάριζε 12η πετυχαίνοντας ρεκόρ ηττών (19) παρ' ότι είχε ακόμα τον Charles, στην τελευταία του χρονιά, και τον Sivori που μάλιστα χαρισαν ακριβώς τότε στην ιστορία του συλλόγου τη μυθική πρώτη ήττα της Real στο Bernabeu...
Σεζόν
Επίθεση
Άμυνα
Διαφορά τερμάτων
1938-1939
16
26
-10
1939-1940
29
31
-2
1940-1941
35
25
10
1941-1942
31
27
4
1942-1943
45
32
13
1944
47
26
21
1952-1953
47
25
22
1954-1955
30
27
3
1957-1958
40
26
14
1958-1959
46
26
20
1960-1961
41
26
15
1961-1962
28
26
2
1992-1993
33
25
8
2009-2010
32
25
7
Πϊνακας με τις χρονιές που η ομάδα δέχθηκε περισσότερα από 25 γκολ μετά από 19 αγωνιστικές
Και ένα στατιστικό στοιχείο από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων που έφεραν διαχρονικά οι προπονητές της Juventus στα 21 τους πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος. Με τις 12 νίκες του ο Ciro Ferrara (έχει και 2 ματς από πέρυσι) βρίσκεται περίπου στη μέση του πίνακα αλλά οι 6 ήττες του τον στέλνουν στις χειρότερες θέσεις, μαζί με θρυλικούς παίχτες της Juventus που ατύχησαν ως προπονητές: τον Borel II, τον Munerati, τον Caligaris (που έχει 7 ήττες και 5 scudetti της "χρυσής πενταετίας" ως παίχτης)...
Προπονητής
Ν
Ι
Η
Γκολ
Carcano
21
17
2
2
52
19
Aitken
21
16
4
1
70
13
Carver
21
16
3
2
53
19
Trapattoni
21
16
3
2
33
13
Parola
21
16
2
3
57
18
Brocic
21
16
1
4
46
28
Capello
21
15
5
1
38
12
Sarosi
21
15
4
2
55
18
Viola
21
15
3
3
58
12
Lippi
21
15
3
3
36
20
Deschamps
21
14
6
1
37
13
Rabitti
21
14
5
2
35
9
Cesarini
21
14
4
3
51
20
Amaral
21
14
4
3
39
16
Olivieri
21
12
7
2
36
17
Depetrini
21
12
6
3
49
28
Bigatto e Gola
21
12
6
3
32
14
Ancelotti
21
12
5
4
29
18
Ferrara
21
12
3
6
37
25
Ranieri
21
11
8
2
40
18
Borel II
21
11
4
6
49
36
Karoly
21
11
3
7
35
25
Chalmers
21
11
2
8
39
26
Marchesi
21
10
8
3
30
18
Maifredi
21
10
7
4
34
16
Rosetta
21
10
7
4
30
19
Herrera
21
10
7
4
26
15
Vycpalek
21
9
11
1
37
23
Monzeglio
21
9
7
5
28
23
Munerati
21
9
6
6
35
25
Caligaris
21
9
5
7
30
32
Zoff
21
8
8
5
29
25
Puppo
21
6
9
6
19
24
Τα αποτελέσματα των προπονητών της Juventus στα 21 πρώτα τους παιχνίδια: νίκες, ισοπλαίες, ήττες, γκολ που έβαλε η ομάδα και γκολ που δέχθηκε
Δυο φορές, το 1933 και το 1961, έχει αγωνιστεί η Juventus στο Παλέρμο Οκτώβρη μήνα: μια νίκη και μια ισοπαλία. Το 1933, στις 15 Οκτωβρίου, καταμεσίς στη "χρυσή πενταετία", ο Borel II έδωσε με 1-0 τη νίκη στη Juventus του Carcano νικώντας και τον αδελφό του Aldo Giuseppe που θα αγωνιζόταν με τη Juventus μετά από δυο χρόνια, από το 1935 ως το 1938.
1-0 το 1933, 0-0 το 1961
Το 1961/62 ήταν μια μοναδική σεζόν: η Juventus του Carlo Parola τερμάτισε... 12η και η Palermo, για μοναδική φορά, ήταν πάνω της: 8η... Ακόμα και εκείνη τη χρονιά, στις 8 Οκτωβρίου 1961, οι bianconeri έμειναν αήττητοι στο Παλέρμο: έφεραν 0-0 παίζοντας με τους Anzolin, Garzena, Bozzao, Bercellino, Sarti, Emoli, Mora, Rosa, Charles, Mazzia, Stacchini. Απέναντί τους οι bianconeri βρήκαν δυο πρώην συμπαίκτες τους, τον τερματοφύλακα Carlo Mattrel (που ήταν στη Juventus από το 1957 ως το 1965 με εξαίρεση εκείνη τη χρονια που βρέθηκε στη Σικελία δανεικός Juventus) και ο αμυντικός Tarcisio Burgnich που έπαιξε στη Vecchia Signora την προηγούμενη χρονιά, πήγε στην Palermo και τελικά κατέληξε στην Inter με την οποία έγινε Πρωταθλητής Ευρώπης και άγγιξε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1970...
Το 1928/29 ήταν η τελευταία χρονιά που το ιταλικό πρωτάθλημα διεξαγόταν σε Ομίλους -από την επομένη θα ξεκινούσε η Serie A. Μπορεί η Juventus, που είχε κατακτήσει ήδη δυο scudetti (1905 και 1925/26) να μην κατάφερε να φτάσει στο τρίτο [1] -εκείνη τη χρονιά πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Bologna [2]- πέτυχε όμως ένα ιστορικό ρεκόρ και το πέτυχε μια 7η Οκτωβρίου, σαν σήμερα: το ρεκόρ της ευρύτερης νίκης: 11-0 [2] επί της δόλιας Fiorentina που τερμάτισε τελευταία και υποβιβάστηκε στη νεοσύστατη Serie B. Αυτό το 11-0, που συνέβαλε ώστε η Juventus να είναι η ομάδα που συνολικά έχει βάλει τα περισσότερα γκολ στη Fiorentina, ήρθε στο πρώτο επίσημο ματς μεταξύ των δυο ομάδων και γράφτηκε από μερικές από πιο ονομαστές δόξες της Juventus: Munerati (11', 42' 88'), Testa (35', 38', 69'), Galluzzi (37', 78', 80') και Vojak I (53', 60'). Για την ιστορία: η Juventus θα κέρδιζε τη Fiorentina και στη ρεβάνς της Φλωρεντίας, με 4-0... Προπονητής των bianconeri, o Σκωτσέζος George Aitken που στα δυο χρόνια που έμεινε στο τιμόνι της ομάδας πέτυχε 37 νίκες, 16 ισοπαλίες και 14 ήττες. Θα τον διαδεχόταν ο Carlo Carcano με τον οποίο η Juve θα κέρδιζε πέντε πρωταθλήματα στη σειρά, ακατάρριπτο ιστορικό ρεκόρ.
[1] Το 3ο scudetto θα ερχόταν το 1930/31 ανοίγοντας ένα κύκλο 5 νικηφόρων πρωταθλημάτων στη σειρά, που αποτελεί ρεκόρ στην Ιταλία. [2] H Juventus τερμάτισε 2η στον Όμιλό της, 8 βαθμούς πίσω από τη Bologna (41 έναντι 49) και έπαιξε με την Ambrosiana (Inter) για την έξοδο στο Κύπελλο Mitropa: κέρδισε 1-0. [2] Η Juventus ισοφάρισε το ρεκόρ της ένα μήνα αργότερα, στις 4 Νοεμβρίου 1928 νικώντας 11-0 τη Fiumana η οποία υποβιβάστηκε, όπως και οι viola, στη Serie B.
Στην ιστορία της Juventus υπάρχει μια χρυσή πενταετία: 1930-1935. Πέντε χρονιές, πέντε scudetti στην τροπαιοθήκη αυτής που θα γινόταν η "Fidanzata d' Italia" ("αρραβωνιαστικιά της Ιταλίας"), όπως την έλεγε ο Avvocato... Ένα ιστορικό και ανεπανάληπτο ρεκόρ!
Φιλμάκι για την ίδρυση της Juventus και τα πρώτα 7 scudetti -τα 5 τελευταία απ' αυτά με τη συμβολή του Raimundo Orsi.
Οι βάσεις αυτής της χρυσής πενταετίας έμπαιναν την προηγούμενη χρονιά, 1929/30, οπότε η Juve βγήκε 3η, και ξεκινούσαν την 6η Οκτωβρίου 1929 με ένα Juventus-Napoli 3-2 [1] που εκτός από πρεμιέρα του campionato ήταν η ημέρα που έκανε το ντεμπούτο του in bianconero ένας από τους στυλοβάτες εκείνης της πορείας, ο Raimundo Bibiani Orsi: "ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που συνάντησα ποτέ. 1,60 ύψος, 60 κιλά και δεν κατάφερνε να τον σταματήσει κανείς", θυμάται ένας άλλος μυθικός παίχτης εκείνης της ομάδας, ο Felice Placido Borel II, 6ος σκόρερ όλων των εποχών στη Juventus που μόλις πρόσφατα έχασε την 5η θέση από τον Trezeguet... O γεννημένος στις 2 Δεκεμβρίου 1901 Orsi ανήκε στη Juventus από το 1928 αλλά λόγω της νομοθεσίας της εποχής δεν μπόρεσε, ως ξένος, να αγωνιστεί παρά την επόμενη χρονιά. Οι Agnelli τον είδαν δει να παίζει με την Αργεντινή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 (και να χάνει στον τελικό από την Ουρουγουάη) και τον απέκτησαν από την Independiente, όπου έπαιζε από το 1920, προσφέροντας ποσά πολύ ψηλά για την εποχή τόσο στην ομάδα όσο και στον παίχτη που ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος όλων: 8.000 λιρέτες (ποσό ρεκόρ), ένα Fiat 509 και σπίτι! Με 87 γκολ σε 194 παιχνίδια, τα ξεπλήρωσε! Αέρινο εξτρέμ καθώς ήταν, ο Orsi δεν μπορούσε παρά να ακολουθήσει την πορεία και άλλων oriundi: ιταλοποιήθηκε και -παρέα με άλλους παίχτες της Juventus, τον τερματοφύλακα Giampiero Combi, τον Luigi Bertolini, τον Luis Monti, τον Giovanni Ferrara, τον Umberto Caligaris και τον Felice Placido Boel II- αποτέλεσε τη ραχοκοκαλία της Squadra Azzurra που κατέκτησε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιταλίας, το 1934. Μάλιστα, ο Orsi ήταν αυτός που ισοφάρισε τους Τσεχοσλοβάκους (τότε) στον τελικό της Ρώμης στον οποίο η Ιταλία νίκησε με 2-1, στην παράταση. Κατά μια ιδιοτροπία της ιστορίας, από όλους τους oriundi (τους απογόνους Ιταλών λατινοαμερικάνους) που αγωνίστηκαν στη Squadra Azzurra, ο Orsi ήταν αυτός με τις περισσότερες συμμετοχές (35 και 13 γκολ) μέχρι να του πάρει το ρεκόρ ένας άλλος bianconero και Παγκόσμιος Πρωταθλητής, το 2006, ο Mauro German Camoranesi με τον οποίο ο Orsi έχει και ένα κοινό πάθος: τη μουσική. Πιο ροκ ο Camo, πιο παραδοσιακός ο Orsi, έπαιζε tango με το βιολί του... Στις 6 χρονιές που έπαιξε στη Juventus -με προπονητή, την χρυσή πενταετία, τον τρίτο σε τίτλους προπονητή της Juventus, Carlo Carcano [2]- o Orsi ήταν βασικός και καθοριστικός: 194 συμμετοχές (177 στο πρωτάθλημα, 17 στο Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης), 87 γκολ (τα 76 στο πρωτάθλημα):
30 συμμετοχές και 15 γκολ (πρώτος σκόρερ της ομάδας) το 1929/30.
36 συμμετοχές και 21 γκολ (πάλι πρώτος σκόρερ) στη χρονιά του πρώτου από τα πέντε συνεχόμενα scudetti (1930/31) κόντρα στη Roma [3].
37 συμμετοχές και 22 γκολ (πάλι πρώτος) το 1931/32: δεύτερο scudetto κόντρα στη Bologna.
36 συμμετοχές τη χρονιά του 3ου scudetto (με 8 βαθμούς διαφορά από την Ambrosiana Inter), 1932/33 και 15 γκολ: είχε ανατείλει το άστρο του Borel II που σημείωσε τα διπλάσια, 30.
30 συμμετοχές τη χρονιά του 4ου scudetto [4], 1933/34 και 1ο γκολ (37 ο Borel II, συνυπολογίζοντας πάντα και τα ματς του Κυπέλλου Κεντρικής Ευρώπης).
21 συμμετοχές στη χρονιά του 5ου συνεχόμενου scudetto (7ο συνολικό), 1934/35 και μόλις 4 γκολ (19 ο Borel II).
Είχε φτάσει η ώρα του τέλους και επισημοποιήθηκε σε ένα ματς Inter-Juventus 0-0, στις 31 Μαρτίου 1935 στο οποίο μάλιστα ο Orsi αποβλήθηκε -μια από τις 3 αποβολές του στην εξαετία in bianconero. Στα 34 του o Orsi έφευγε από τη Juventus και από την Ιταλία, αλλά δεν εγκατέλειπε την ενεργό δράση... Ίσα ίσα. Γύριζε στην Αργεντινή, στην παλιά του ομάδα, την Independiente, το 1936 πέρναγε στην αιώνια αντίπαλό της, τη Boca Juniors και από εκεί πήγαινε στην Platense και στην Almagro. Αλλά δεν είχε τελειώσει! Το 1939 πήγε στη Βραζιλία και κατέκτησε και εκεί το πρωτάθλημα, με τη Flamengo σημειώνοντας 2 γκολ σε 11 ματς! Και μετά, με έναν άλλο θρύλο, την Penarol της Ουρουγουάης! Στο μεταξύ, είχε ξαναπαίξει με τα χρώματα της Εθνικής Αργεντινής, το 1936, σε ένα και μοναδικό ματς κατά της μεγάλης αντιπάλου εκείνης της εποχής, της Ουρουγουάης... Πλήρης ημερών, εμπειριών και δόξας, πέθανε στις 6 Απριλίου 1986.
[1] Η Juve προηγήθηκε με αυτογκόλ του Zoccola σε σουτ του Cevenini III στο 10'. Με τον Mihalic η Napoli κατάφερνε πρώτα να ισοφαρίσει (42') και μετά να προηγηθεί (53') αλλά ο Cevenini III (στο 65') και ο Munerati (στο 86') έδιναν τη νίκη στη Juventus. [2] Με τα 5 πρωταθλήματα που κέρδισε, ο Carlo Carcano έρχεται δεύτερος σε scudetti μόνον πίσω από τον Trapattoni, που κέρδισε 6, και ισοβαθμεί με τον Lippi που επίσης κέρδισε 5 πρωταθλήματα και, μαζί με τους διεθνείς τίτλους και τα Super Cup που δεν υπήρχαν τη δεκαετία του '30, 13 τίτλους. Έναν λιγότερο από τους 14 τίτλους του Trap. [3]H Juve κέρδισε το πρωτάθλημα απέναντι στη Roma η οποία, όμως, κατάφερε να κερδίσει τους bianconeri με... 5-0 στις 15 Μαρτίου 1931. Από εκείνη τη στιγμή η Juve ξύπνησε και με 9 νίκες, 3 ισοπαλίες και άλλη μια ήττα (4-0 από τη Bologna, στις 24 Μαϊου), έκανε δικό της το scudetto. [4] Ήδη, με την κατάκτηση του 4ου συνεχόμενου πρωταθλήματος, η Juventus δημιουργούσε ένα ρεκόρ που θα έσπαγε η ίδια την επόμενη χρονιά κατακτώντας το 5ο πρωτάθλημα στη σειρά! Ως τότε την καλύτερη επίδοση, 3 συνεχόμενα πρωταθλήματα, κατείχε η Genoa (1898-1900 και 1902-1904) και η Pro Vercelli (1910-1913). Τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα κατάφερε να κατακτήσει, πολλά χρόνια μετά (1991-1994) η Milan και -στα χαρτιά- η Inter καθώς της δόθηκε ο τίτλος του 2005/06 τον οποίο είχε κατακτήσει στο γήπεδο η Juventus αλλά της αφαιρέθηκε λόγω υποβιβασμού εξαιτίας της υπόθεσης calciopoli η οποία αφορούσε την προηγούμενη χρονιά. Το ιστορικό ρεκόρ των 5 συνεχόμενων τίτλων έχει πλησιάσει μόνον η -μεγάλη- Torino που κέρδισε το πρωτάθλημα 1942/43, τα αμέσως επόμενα δεν παίχτηκαν λόγω πολέμου και στη συνέχεια κέρδισε 4 συνεχόμενα scudetti, 1945-1949.