Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Romulo. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Romulo. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Γιορτή του γκολ: Juventus-Parma: 7-0

Διπλός Llorente, Lichtsteiner, διπλός Tevez (υπέροχο το 4-0), διπλός Morata και να η 24η συνεχόμενη νίκη εντός έδρας: Απόλυτο ρεκόρ
Η διαφορά επιπέδου ήταν μεγάλη, και το ξέραμε (το 2-0 επί των "παραγεγραμμένων" δεν αλλάζει την εκτίμηση, φυσικά), αλλά αυτό κάθε άλλο παρά μειώνει την αξία της επιβεβαίωσης του νέου συστήματος από τον Mister πόσο μάλλον που φάνηκε ότι οι "δεύτερες" γραμμές (οι διάφοροι Padoin, Romulo και Mattielo στην πρώτη του εμφάνιση), όχι μόνον μπορούν να σταθούν δίνοντας ανάσες στον βασικό κορμό της ομάδας αλλά είναι σε θέση να προσφέρουν και ενδιαφέρουσες εναλλακτικές. Ίσως να είναι νωρίς, αλλά ενδεχομένως ο φόβος μου ότι δεν θα πάμε μακριά στην Ευρώπη χωρίς καθαρόαιμα εξτρέμ να αποδειχθεί υπερβολικός.

Κάποιες υστερήσεις στην άμυνα, με έναν αντίπαλο σαν αυτήν την Parma δεν μπορούσαν να στοιχίσουν. Για το μέλλον, είναι θέμα χρόνου: να βρουν τους αυτοματισμούς οι υπόλοιποι παίχτες, να επιστρέψει και ο Barzagli, να ξαναβρουν τη φόρμα τους Pirlo, Vidal. Grazie ragazzi!!!
Πάντα +3

(Update 2) Η (αναμενόμενη) βραδινή νίκη της Roma, στην έδρα της, επί του Torino με 3-0 διατηρεί στους 3 βαθμούς τη διαφορά: Juventus 28 (καλύτερη επίθεση με 25, καλύτερη άμυνα με 4) vs Roma 25. Στην τρίτη θέση η Napoli που πέρασε με νίκη μέσα από το Artemio Franchi: 1-0 Fiorentina και 21 βαθμοί. Στους 20 η Sampdoria (2-2 με τη Milan), στους 19 η Lazio (προσεχής μας αντίπαλος, στη Ρώμη στις 22 Νοεμβρίου, 4 μέρες πριν το παιχνίδι με τη Malmoe στη Σουηδία) και η Genoa, 17 Milan, Udinese, 16 Inter...

Δωδέκατη εφτάρα όλων των εποχών, τέταρτο 7-0

Στα 3 γκολ ο Rey Leon
(Update) Η ιστορία ξεκινά στο πρωτάθλημα 1931-1932 με τρεις εφτάρες: 7-2 την Pro Patria (τρία γκολ ο Vecchina, δυο o Orsi και από ένα οι Munerati και Varglien I), 7-1 τη Roma (από την οποία είχαμε χάσει 2-0 στον πρώτο γύρο) με δυο γκολ του Vecchina, δυο του Orsi, δυο του Ferrari και ένα του Cesarini. Τρίτη εφτάρα της σεζόν, το 7-3 επί της Bari (την οποία είχαμε κερδίσει 1-0 και στο Bari) με σκόρερ του Orsi, Bertolini, Munerati, Ferrari, Monti και Vecchina (2). γκολ. Ήταν η σεζόν του 4ου scudetto, του 2ου της ιστορικής πενταετίας. Πρώτος σκόρερ είχε βγει ο Orsi (20) και τον ακολουθούσαν Giovanni Ferrari (18), Giovanni Vecchina (15) και Federico Munerati (14).

Αντίθετα, το πρωτάθλημα 1935-1936, όταν ήλθε το 7-2 κατά της Sampierdarenese, είδε τη Juve μόλις 5η. Τέσσερα γκολ ο Gabetto, δυο ο Varglien II και ένα ο Varglien I. Για την ιστορία, η Juve είχε νικήσει και εκτός έδρας, στον πρώτο γύρο, με 1-0.

Μετά τον Πόλεμο, στο πρωτάθλημα 1946-1947, σειρά της Venezia: 7-3 από τη Juve του Cesarini με σκόρερ 4 φορές τον Astorri και από μια τους Magni, Muccinelli, Korostelev.Πρώτος σκόρερ είχε βγει ο Mario Astorri (17) έχοντας πίσω του τους Enrico Cardiani και Julius Korostelev που είχαν βάλει από 15 γκολ ο καθένας. Η Juve είχε τερματίσει 2η.

4 γκολ σε 232' συμμετοχή
Δυο εφτάρες στο πρωτάθλημα 1950-1951 (όπου η Juve του Carver τερμάτισε στην 3η θέση): Την 5η αγωνιστική 7-2 επί της Roma που στο 17' κέρδιζε 2-0 μέσα στο Comunale του Torino οπότε ανέλαβε να απαντήσει ο μεγάλος Boniperti και μετά πήραν σειρά ο Karl Aage Hansen (3), o Praest (2) και ο John Hansen. Στο δεύτερο γύρο ήρθε το 7-2 επί της Sampdoria με τρία γκολ του Karl Aage Hansen, δυο του John Hansen και από ένα των Muccinelli και Praest. Πρώτος σκόρερ εκείνη τη χρονιά ο Karl Aage Hansen (24) ακολουθούμενος από τους: Boniperti (22), John Angelo Valde Hansen (20), Carl Aage Anderse Praest (16).

To 1951-1952, χρονιά που η Juve κέρδισε το scudetto, σειρά της Atalanta: 7-1 με 2 γκολ του Municelli, 2 του Boniperti, 2 του John Hansen και ένα του Karl Aage Hansen. Πρώτος σκόρερ και του campionato βγήκε ο John Hansen με 30 γκολ αφήνοντας πίσω του Boniperti (19), Muccinelli (17), Karl Aage Hansen (12) και Pasquale Vivolo (12).

Από εκεί και πέρα, οι εφτάρες είναι καθαρές, χωρίς να δεχτούμε γκολ: Το σερί ξεκίνησε το 1959-1960, σεζόν του 11ου scudetto και του τέταρτου Κυπέλλου Ιταλίας, με το 7-0 επί της Alessandria, ομάδας στις τάξεις της οποίας αγωνιζόταν ένας νεότατος Gianni Rivera. Σε εκείνο το παιχνίδι, δυο γκολ έβαλε ο Sivori, δυο ο Charles, από ένα Cervato, Boniperti, Stivanello. Πρώτος σκόρερ ο Sivori με 31 γκολ, πίσω του με 26 ο Charles.

Τη σεζόν 1964-1965 (χρονιά του 5ου Κυπέλλου αλλά και του πρώτου χαμένου τελικού στο Κύπελλο Εκθέσεων, μετέπειτα Uefa, από τη Ferencvaros), για τη Juve του Herrera ήρθε το 7-0 επι της Genoa με δυο γκολ του Stacchini και από ένα των Dell'Omodarme, Leoncini, Menichelli (πρώτου σκόρερ της σεζόν με 11 γκολ), Del Sol, Da Costa .

H μεγάλη Juve του 1983-1984
Η τελευταία εφτάρα πριν το αποψινό 7-0 κατά της Parma, ήρθε 31 χρόνια πριν, τη σεζόν 1983-1984. Για τη Juve του Trapattoni ήταν η χρονιά του 21ου scudetto (με 2 βαθμούς διαφορά από τη Roma) και του Κυπέλλου Κυπελλούχων με το 2-1 επί της Porto. Όσο για τη και ήταν το 7-0 επί της Ascoli με δυο γκολ του Platini, δυο του Paolo Rossi, δυο του Domenico Penzo και ένα του Boniek. Σε εκείνο το πρωτάθλημα ο Platini ήταν ο πρώτος σκόρερ με 20 γκολ, ένα παραπάνω από τον μεγάλο Zico της Udinese. Δεύτερος σκόρερ της Juve (4ος στο πρωτάθλημα) ο Paolo Rossi με 13.

Πηγή ιστορικών στοιχείων: JuWorld.net
Pubblicato da a Δεν υπάρχουν σχόλια:
Etichette: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014

E la Juve va. 1-0 τη Milan με τον Tevez

Τρία στα τρία για τη Juve με τη νίκη στο San Siro χάρη στο γκολ του Carlitos Tevez στο 71'
Με ένα δοκάρι του Marchisio στο 37' (το τέταρτο της Juve σε τρία παιχνίδια) και τρεις καλές ευκαιρίες -με Llorente, Pereyra, Bonucci- ολοκληρώθηκε το πρώτο 45λεπτο στο San Siro όπου η Juve του αποδοκιμασθέντος από τους οπαδούς της γηπεδούχου Allegri επιβλήθηκε στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα απέναντι στην στημένη αμυντικά -σε βαθμό... catenaccio- ομάδα του Inzaghi. Αργός ο ρυθμός του παιχνιδιού.

Η Milan κατόρθωσε να πιέσει για περίπου 7' τους bianconeri, με μοναδικό αποτέλεσμα μια δηλητηριώδη κεφαλιά του Honda όπου ο capitan Buffon έδειξε την κλάση του αποκρούοντας με το ένα χέρι. Άλλη μια, μικρότερη, ευκαιρία για τους rossoneri στο 40' όπου πάλι έσωσε την κατάσταση, πιο εύκολα αυτή τη φορά, ο Buffon. Είχε προηγηθεί μια ασυγχώρητη ελαφρότητα του Chielliini που "πούλησε" την μπάλα στον Menez τον οποίο γενικά εκμηδένισε ο Ogbonna που μπήκε στη θέση του τραυματισθέντος Caceres (update 3 μυϊκό το πρόβλημα, όπως έγινε γνωστό μετά το παιχνίδι, οι πρώτες εκτιμήσεις που μεταδόθηκαν από το Mediaset αναφέρουν ότι θα είναι έτοιμος για το παιχνίδι της CL με την Atletico στη Μαδρίτη).

Καλή η παρουσία του Pereyra ("εξαιρετική αγορά" είπε στο τέλος του παιχνιδιού ο Allegri) ο οποίος έφτασε κοντά στο γκολ θυμίζοντας ενέργεια του Vidal, ενώ μοίρασε και πολύ καλές μπαλιές. Όπως καλή ήταν η παρουσία και του Lichtsteiner και, βέβαια, του Marchisio. Δεν φάνηκαν ιδιαίτερα, στο πρώτο μέρος, ο Tevez (αγωνίστηκε να ανοίξει διαδρόμους στους άλλους παίζοντας πολύ πίσω) και ο Pogba (εκτός από ένα από τα κλασικά του ακροβατικά και μια ντρίμπαλ ανάμεσα σε δυο). Καλό στήσιμο αλλά απέναντι σε μια τόσο κλειστή Milan χρειάζεται μεγαλύτερη ταχύτητα ή και καλύτερες σέντρες προς τον Llorente. Καλύτερα να μην σχολιάσουμε την διαιτησία του Rizzoli που δεν έβλεπε τα σκληρά φάουλ των γηπεδούχων.

Ίδια εικόνα με την έναρξη του δεύτερου μέρους με τη Milan να μένει κλεισμένη πίσω χωρίς καν να βγαίνει... Ήταν τόσο πυκνή η αμυντική διάταξη της Milan που όταν, στο 50' ο Pereyra βρήκε ξανά τον Llorente ο Ισπανός δεν μπόρεσε να βρει χώρο για το σουτ... Με τη συμπλήρωση του πρώτου 10λεπτου, και ενώ η Juve έπαιζε στο μισό γήπεδο τη Milan, ο Allegri σήκωσε για ζέσταμα Vidal, Coman και Morata. Μεγάλη ευκαιρία από τον Marchisio στο 60' μετά από ένα κόρνερ σε καλή ενέργεια του Pogba, που είχε ζωντανέψει. Έντεκα λεπτά μετά ο Γάλλος έδωσε την τέλεια άσιστ.στο Tevez (που είχε καταφέρει να του πέράσει τη μπάλα αν και γλίστρισε) και επιτέλους η τάξη αποκαταστάθηκε: Milan-Juventus 0-1.

Και αμέσως μετά, στο 75', ο πολύ καλός Roberto Pereyra έδωσε τη θέση του στον μοναδικό Arturo Vidal στον οποίο ο Allegri έδινε οδηγίες σαν δαιμονισμένος. Και η Milan; Όπως κάθε επαρχιακή ομάδα, αφού βρέθηκε να χάνει έβαλε επιθετικό: τον Fernando Torres... Η απάντηση, όμως, δόθηκε ξανά από τη Juve με τον Pogba να δημιουργεί ξανά κινδύνους στην περιοχή του Abbiati στο 78'. Ξανά Pogba στο 80' αλλά ο Vidal δεν κατόρθωσε να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα. Στο 82' ο Allegri έβαλε τον Romulo στη θέση του χτυπημένου Lichtsteiner ενώ ο Inzaghi θυμήθηκε τον Pazzini (στη θέση του Honda). Στο 86' ο συνηθοισμένος Arturo Vidal έκλεψε τη μπάλα, εφόρμησε, την έστειλε στον Pogba που φέρθηκε κάπως εγωιστικά και τελικά κατέληξε στο έδαφος μέσα στην περιοχή -τίποτε για τον Rizzoli όπως και στην επόμενη φάση κατά την οποία βρέθηκε ξαπλωμένος (για περίπου 1'...) στην περιοχή του Buffon o Menez. (update 2) Κάτι τέτοιες ενέργειες του Pogba θα είχε στο μυαλό του ο Allegri όταν δήλωνε μετά το παιχνίδι ότι "νευριάζει πολύ μαζί του καθώς έχει τεράστιες δυνατότητες και δεν τις εκφράζει πάντα. Είναι 21 ετών, πάει και έρχεται. Έχει ποιότητα και τεράστια δύναμη". Έτσι ακριβώς.

H Milan επιχείρησε την τελική έφοδο με τη Juve να βρίσκει πλέον πεδιάδες ολόκληρες για τις αντεπιθέσεις της που όμως δεν απέδωσαν κάτι πέραν του ροκανίσματος του χρόνου. Σφύριγμα της λήξης στο 93' με νικήτρια τη Juve: 1η με 9 βαθμούς σε 3 παιχνίδια (τα 2 εκτός έδρας) και μηδέν γκολ στην άμυνα ενώ οι tifosi μας τραγουδούσαν: "Pippo Inzaghi segna peri noi" ("Pippo Inzaghi σκόραρε/σκοράρει για μας")...

Συνεχίστηκε μέχρι τέλους το... ρεσιτάλ διαιτησίας του Rizzoli που μετά τον Marchisio (στο πρώτο μέρος), έδειξε την κίτρινη κάρτα και στον Ogbonna ενώ συνέχιζε να αγνοεί τα -χειρότερα- φάουλ των rossoneri.

Κάποιοι μίλαγαν για Milan έτοιμη για...scudetto!
Θυμάσθε το δείπνο Galliani-Tevez πριν τη μεταγραφή του
Carlitos? O JuventinoColPappillon το θυμίζει τόσο ωραία!

Και επειδή πολλά μεταδόθηκαν όλες αυτές τις μέρες για τις δυνατότητες της Milan να πρωταγωνιστήσει, ακόμα και να διεκδικήσει το scudetto, η εικόνα της ομάδας του Inzaghi -που κάποιοι δημοσιογράφοι παραλλήλισαν με τον... Conte!- σε αυτό το πρώτο κρίσιμό της τεστ, δεν δείχνει τίποτε τέτοιο. Θα κόψει βαθμούς, θα πάει καλύτερα από πέρυσι αλλά υπάρχουν σαφώς καλύτερες και ισχυρότερες ομάδες στο campionato. (update) Και ενω συνεχίστηκε η φιλολογία για τις δυνατότητες της Milan, βγήκε στη Rai ο Adriano Bacconi και είπε το αυτονόητο (μόνος αυτός): "Η Milan δεν μου άρεσε", "η Malmoe των σχεδόν ερασιτεχνών πίεσε περισσότερο τη Juve"...





Pubblicato da a Δεν υπάρχουν σχόλια:
Etichette: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

Διπλός Tevez, Lichsteiner, Asa, Morata έβαλαν τη Juve με το δεξί στο UCL

Juventus-Malmoe 2-0 με δυο γκολ του Tevez
O Tevez ξεμπλοκαρίστηκε την κατάλληλη στιγμή, την ώρα που η Juventus δεν κατάφερνε να παραβιάσει την αντίπαλη εστία αν και δημιουργούσε ευκαιρίες απέναντι στους σκληροτράχηλους Σουηδούς που μόνον θεατές δεν ήταν (αξιοπρεπέστατοι και ας μην δημιούργησαν επικίνδυνες καταστάσεις για τον Buffon): Μαγικό τακουνάκι του Asamoah και γκολ του Carlitos στο 59'. Εντυπωσιακό παιχνίδι από τον Lichsteiner. Ακόμα πιο εντυπωσιακή η ευρωπαϊκή πρεμιέρα in bianconero του Morata, που είχε μπει στο 84' στη θέση του Llorente: μεγάλη κούρσα που έφερε το σε βάρος του φάουλ έξω από την περιοχή το οποίο εκτέλεσε, στο 89', ο Tevez γράφοντας το 2-0.

Με όλο το σεβασμό, η Juve του Allegri πρέπει να αφήσει πίσω της, στην Ευρώπη, τη Juve του Conte αποκτώντας άλλο βηματισμό.

Στο άλλο παιχνίδι του Ομίλου, ο Olympiacos (που την επόμενη αγωνιστική παίζει στη Σουηδία) νίκησε 3-2 την Atletico Madrid η οποία μας υποδέχεται την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου σε ένα παιχνίδι που πλέον γίνεται ακόμα πιο κρίσιμο αφού οι μαδριλένοι θα καίγονται για τους βαθμούς καθώς μοιράζονται με την Malmoe την τελευταία θέση με 0 βαθμούς έναντι των 3 βαθμών Juve και Olympiacos. Όπως είπε μετά το ματς και ο Tevez, ο Όμιλος είναι δύσκολος.
Pubblicato da a 2 σχόλια:
Etichette: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2014

Vidal, Pogba έμειναν... Τι έγινε με τον Conte;

Η Juve άντεξε στην οικονομική πίεση, κράτησε την ομάδα και ενισχύθηκε με ποιοτικές αλλαγές. Ο Allegri σήκωσε το γάντι και ανέλαβε την πρόκληση να πάει τη Juve ένα βήμα πιο πέρα...
H θερινή μεταγραφική περίοδος έκλεισε εδώ και μερικές ώρες, ο Vidal ...δεν έχει πουλήσει το σπίτι του (όπως έγραφαν διάφοροι), ο Pogba ετοιμάζεται να ανανεώσει αλλά ο Antonio Conte έφυγε... Γιατί;

Tο ερώτημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων γίνεται πλέον ανηλεές, κυρίως για τον παλιό μας capitano των τόσων τίτλων και προπονητή των 3 συνεχόμενων scudetti με άφταστα ρεκόρ, τον Conte που μας άφησε στην αρχή της προετοιμασίας για να καταλήξει στον πάγκο της Εθνικής, υπάλληλος αυτής της Ομοσπονδίας που τον σπίλωσε, που τον ταπείνωσε, που κόντεψε να του κόψει την μπάλα...

Την απάντηση σε αυτό το "γιατί" ίσως να μην τη μάθουμε ποτέ. Conte, Marotta, Nedved, Agnelli δεν μας διαφώτισαν -μάλλον μας είπαν και μερικά ψέματα... Και όσο και αν είναι αλήθεια, που είναι, ότι η Juventus ήταν, είναι και θα είναι πάνω από οποιονδήποτε παίχτη, προπονητή, παράγοντα, ο τρόπος αποχώρησης του Conte μας άφησε με μια πικρή γεύση στο στόμα. Ενδεχομένως επειδή για μια στιγμή θελήσαμε να πιστέψουμε ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο υπάρχει ακόμα χώρος για εκείνον τον παλιό ρομαντισμό που θα οδηγούσε έναν "δικό μας" να μείνει "για πάντα" μαζί μας, να ανοίξει ένα κύκλο α λα Ferguson, να μας οδηγεί σε νίκες και, κυρίως, να υπερασπίζεται τη Juventus. Και όμως, πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, όταν ο Conte ρωτήθηκε στην παρθενική του συνέντευξη τύπου ως ομοσπονδιακός τεχνικός, πόσα scudetti έχει κατακτήσει η Juventus, εκείνος απάντησε: "Όσον αφορά τη συζήτηση για τα scudetti, για μένα τα σημαντικότερα scudetti, εκείνα που μου χάρισαν τη μεγαλύτερη χαρά και θυμάμαι πιο ευχάριστα, είναι εκείνα που κέρδισα εγώ, που είναι οκτώ, πέντε ως ποδοσφαιριστής και τρία ως προπονητής"... Κατανοητή η διπλωματία αλλά δεν ήταν ακριβώς ο τρόπος απάντησης που θα έδινε αν τον στριμώχνανε για την δική του περιπέτεια...

Το τεράστιο "εγώ" ενός, όπως αποδείχθηκε πολύ μεγάλου προπονητή, δεν μπόρεσε να χωρέσει στη Juventus (αυτό το "εγώ" που όσο έπαιζε για τη Juve ανέβαζε την ομάδα). O Conte ξεπέρασε κάθε προσδοκία της ίδιας της διοίκησης: Πέτυχε, στην Ιταλία, σε τρία χρόνια περισσότερα απ' όσα ο σύλλογος είχε θέσει ως στόχο για την πενταετία. Απέτυχε στην Ευρώπη (και όπως του πιστώνουμε την επιτυχία, οφείλουμε να του χρεώσουμε και αυτή την αποτυχία μιας και η Juve που είχε στα χέρια του έπρεπε και μπορούσε να περάσει τη φάση των Ομίλων ή στον τελικό του EL) και -φαίνεται ότι- ζήτησε να γίνει αφεντικό των μεταγραφών, να πουλήσουν και να αγοράσουν περισσότερους απ' όσους αντέχει ο σημερινός προϋπολογισμός του συλλόγου προκειμένου να φτάσει απευθείας, όπως έγινε στην Ιταλία, στην κορυφή της Ευρώπης.

Η διάσταση απόψεων είχε φανεί εδώ και μήνες. Εύλογα αφού η απόσταση της Juventus από τις άλλες μεγάλες της Ευρώπης είναι μεγαλύτερη από εκείνη της ομάδας μας από τις άλλες της Ιταλίας. Και αν δούμε τι ποσά παίχτηκαν αυτή τη μεταγραφική περίοδο, γίνεται φανερό ότι η Juventus -πέραν του ότι δεν είναι αυτό το στυλ της- αυτά τα εκατομμύρια δεν μπορούσε να τα διαθέσει. Η πρόκληση, επομένως, ήταν να αξιοποιήσει ό,τι είχε στα χέρια του και όσους παίχτες απέκτησε ο σύλλογος -και με τη δική του συναίνεση, όπως φάνηκε απ' όσα δήλωσαν οι παίχτες που ήρθαν- για να ανέβει ψηλά. Αυτό είναι το γάντι που δεν σήκωσε. Και το γεγονός ότι Vidal και Pogba έμειναν (για το Γάλλο αυτό είχε φανεί από την αρχή, το είχε πει καθαρά ο Raiola ενώ και ο Χιλιανός φάνηκε ότι μάλλον θα έμενε), μεγαλώνει το "γιατί;" ή τουλάχιστον το "γιατί με αυτόν τον τρόπο;"... Επέλεξε την Εθνική ως όχημα γiα το εξωτερικό ή για μια ηχηρή μεταγραφή που δεν θα μπορούσε να κάνει απευθείας από τη Juve; Θα δείξει... Επέλεξε μόνος ή, όταν φάνηκε πώς δεν ήθελε να μείνει, "σπρώχτηκε" προς την Εθνική ώστε να απελευθερωθεί ο Allegri που έκλεισε τη συμφωνία σε χρόνο ρεκόρ... Ίσως δεν μάθουμε ποτέ... Ίσως να έπρεπε να έχει υπολογιστεί καλύτερα, από την διοίκηση, ότι ήρθε η ώρα των τίτλων τέλους με τον Conte και αντί για ένα twitter που ανακοίνωσε πως η σχέση των δυο πλευρών θα συνεχιζόταν ως το τέλος της σεζόν, να είχε δοθεί το συναινετικό τέλος τον Μάιο. Ώστε να αποφευχθεί η ψυχοφθόρα διαδικασία και το σοκ που ακολούθησε...

Το ζήτημα, πλέον, είναι ότι τον Conte θα τον έχουμε (έστω πικραμένοι) στην καρδιά μας και θα τον υποστηρίζουμε ως Squadra Azzurra. Και τον Allegri θα τον υποστηρίζουμε ως τον προπονητή που σήκωσε το γάντι, που ανέλαβε να αξιοποιήσει από τον Evra μέχρι τον Coman (που θαρραλέα έριξε στη μάχη), τον Romulo και τον Pereyra ανεβάζοντας και άλλο την ομάδα με στόχο, εκτός από το 4ο scudetto, και την ευρωπαϊκή πορεία που τόσο λείπει στη Juventus (για τη δόξα και το χρήμα που θα φέρει και άλλους παίχτες για τη δόξα). Marotta-Paratici δούλεψαν καλά, με βάση τα οικονομικά δεδομένα. Κράτησαν μια μεσαία γραμμή που δεν κόστισε σχεδόν τίποτε (εκείνα τα 10 εκατ. του χιλιανού) και στοιχίζει τα πολλαπλάσια, μια μεσαία γραμμή που οδήγησε τη Juve στα ρεκόρ. Ο Allegri σήκωσε το γάντι και τώρα μένει να φανεί -στο γήπεδο, εκεί που γράφονται πάντα οι αληθινές ιστορίες για τη Juventus- πόσο καλή χημεία θα πετύχει με μια ομάδα που κέρδισε ό,τι ήταν να κερδηθεί στην Ιταλία (αλλά πεινάει ακόμα) και πόσο καλά θα μπορέσει να μεταβολίσει τις αλλαγές στον τρόπο ανάπτυξης που (ας μην τον αδικούμε) και ο Conte σχεδίαζε ώστε η ομάδα να ξαναγίνει απρόβλεπτη και, κυρίως αυτό, να βάζει γκολ στην Ευρώπη.

Το "γιατί" ίσως να μην απαντηθεί ποτέ. Αλλά θα έχει μικρή σημασία, ιστορική κυρίως, αν η Juve του Allegri κατορθώσει να κάνει τα παραπέρα βήματα που θέλουμε. Στην Ιταλία. Και στην Ευρώπη. Αυτήν την Ευρώπη που, κακά τα ψέματα, η Juve καλείται να κατακτήσει ξανά με βήματα αναγκαστικά πιο αργά (όχι όμως απελπιστικά αργά, όπως έδειξε  το γήπεδο πέρυσι, πρόπερσι αλλά και στα πρώτα παιχνίδια φέτος) από τις επώνυμες ευρωπαίες ανταγωνίστριές της.

Όπως και να έχει: Forza Juve, sempre e per sempre!!!
Pubblicato da a 6 σχόλια:
Etichette: , , , , , , , , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)