Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Vidal, Pogba έμειναν... Τι έγινε με τον Conte;

Η Juve άντεξε στην οικονομική πίεση, κράτησε την ομάδα και ενισχύθηκε με ποιοτικές αλλαγές. Ο Allegri σήκωσε το γάντι και ανέλαβε την πρόκληση να πάει τη Juve ένα βήμα πιο πέρα...
H θερινή μεταγραφική περίοδος έκλεισε εδώ και μερικές ώρες, ο Vidal ...δεν έχει πουλήσει το σπίτι του (όπως έγραφαν διάφοροι), ο Pogba ετοιμάζεται να ανανεώσει αλλά ο Antonio Conte έφυγε... Γιατί;

Tο ερώτημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων γίνεται πλέον ανηλεές, κυρίως για τον παλιό μας capitano των τόσων τίτλων και προπονητή των 3 συνεχόμενων scudetti με άφταστα ρεκόρ, τον Conte που μας άφησε στην αρχή της προετοιμασίας για να καταλήξει στον πάγκο της Εθνικής, υπάλληλος αυτής της Ομοσπονδίας που τον σπίλωσε, που τον ταπείνωσε, που κόντεψε να του κόψει την μπάλα...

Την απάντηση σε αυτό το "γιατί" ίσως να μην τη μάθουμε ποτέ. Conte, Marotta, Nedved, Agnelli δεν μας διαφώτισαν -μάλλον μας είπαν και μερικά ψέματα... Και όσο και αν είναι αλήθεια, που είναι, ότι η Juventus ήταν, είναι και θα είναι πάνω από οποιονδήποτε παίχτη, προπονητή, παράγοντα, ο τρόπος αποχώρησης του Conte μας άφησε με μια πικρή γεύση στο στόμα. Ενδεχομένως επειδή για μια στιγμή θελήσαμε να πιστέψουμε ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο υπάρχει ακόμα χώρος για εκείνον τον παλιό ρομαντισμό που θα οδηγούσε έναν "δικό μας" να μείνει "για πάντα" μαζί μας, να ανοίξει ένα κύκλο α λα Ferguson, να μας οδηγεί σε νίκες και, κυρίως, να υπερασπίζεται τη Juventus. Και όμως, πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, όταν ο Conte ρωτήθηκε στην παρθενική του συνέντευξη τύπου ως ομοσπονδιακός τεχνικός, πόσα scudetti έχει κατακτήσει η Juventus, εκείνος απάντησε: "Όσον αφορά τη συζήτηση για τα scudetti, για μένα τα σημαντικότερα scudetti, εκείνα που μου χάρισαν τη μεγαλύτερη χαρά και θυμάμαι πιο ευχάριστα, είναι εκείνα που κέρδισα εγώ, που είναι οκτώ, πέντε ως ποδοσφαιριστής και τρία ως προπονητής"... Κατανοητή η διπλωματία αλλά δεν ήταν ακριβώς ο τρόπος απάντησης που θα έδινε αν τον στριμώχνανε για την δική του περιπέτεια...

Το τεράστιο "εγώ" ενός, όπως αποδείχθηκε πολύ μεγάλου προπονητή, δεν μπόρεσε να χωρέσει στη Juventus (αυτό το "εγώ" που όσο έπαιζε για τη Juve ανέβαζε την ομάδα). O Conte ξεπέρασε κάθε προσδοκία της ίδιας της διοίκησης: Πέτυχε, στην Ιταλία, σε τρία χρόνια περισσότερα απ' όσα ο σύλλογος είχε θέσει ως στόχο για την πενταετία. Απέτυχε στην Ευρώπη (και όπως του πιστώνουμε την επιτυχία, οφείλουμε να του χρεώσουμε και αυτή την αποτυχία μιας και η Juve που είχε στα χέρια του έπρεπε και μπορούσε να περάσει τη φάση των Ομίλων ή στον τελικό του EL) και -φαίνεται ότι- ζήτησε να γίνει αφεντικό των μεταγραφών, να πουλήσουν και να αγοράσουν περισσότερους απ' όσους αντέχει ο σημερινός προϋπολογισμός του συλλόγου προκειμένου να φτάσει απευθείας, όπως έγινε στην Ιταλία, στην κορυφή της Ευρώπης.

Η διάσταση απόψεων είχε φανεί εδώ και μήνες. Εύλογα αφού η απόσταση της Juventus από τις άλλες μεγάλες της Ευρώπης είναι μεγαλύτερη από εκείνη της ομάδας μας από τις άλλες της Ιταλίας. Και αν δούμε τι ποσά παίχτηκαν αυτή τη μεταγραφική περίοδο, γίνεται φανερό ότι η Juventus -πέραν του ότι δεν είναι αυτό το στυλ της- αυτά τα εκατομμύρια δεν μπορούσε να τα διαθέσει. Η πρόκληση, επομένως, ήταν να αξιοποιήσει ό,τι είχε στα χέρια του και όσους παίχτες απέκτησε ο σύλλογος -και με τη δική του συναίνεση, όπως φάνηκε απ' όσα δήλωσαν οι παίχτες που ήρθαν- για να ανέβει ψηλά. Αυτό είναι το γάντι που δεν σήκωσε. Και το γεγονός ότι Vidal και Pogba έμειναν (για το Γάλλο αυτό είχε φανεί από την αρχή, το είχε πει καθαρά ο Raiola ενώ και ο Χιλιανός φάνηκε ότι μάλλον θα έμενε), μεγαλώνει το "γιατί;" ή τουλάχιστον το "γιατί με αυτόν τον τρόπο;"... Επέλεξε την Εθνική ως όχημα γiα το εξωτερικό ή για μια ηχηρή μεταγραφή που δεν θα μπορούσε να κάνει απευθείας από τη Juve; Θα δείξει... Επέλεξε μόνος ή, όταν φάνηκε πώς δεν ήθελε να μείνει, "σπρώχτηκε" προς την Εθνική ώστε να απελευθερωθεί ο Allegri που έκλεισε τη συμφωνία σε χρόνο ρεκόρ... Ίσως δεν μάθουμε ποτέ... Ίσως να έπρεπε να έχει υπολογιστεί καλύτερα, από την διοίκηση, ότι ήρθε η ώρα των τίτλων τέλους με τον Conte και αντί για ένα twitter που ανακοίνωσε πως η σχέση των δυο πλευρών θα συνεχιζόταν ως το τέλος της σεζόν, να είχε δοθεί το συναινετικό τέλος τον Μάιο. Ώστε να αποφευχθεί η ψυχοφθόρα διαδικασία και το σοκ που ακολούθησε...

Το ζήτημα, πλέον, είναι ότι τον Conte θα τον έχουμε (έστω πικραμένοι) στην καρδιά μας και θα τον υποστηρίζουμε ως Squadra Azzurra. Και τον Allegri θα τον υποστηρίζουμε ως τον προπονητή που σήκωσε το γάντι, που ανέλαβε να αξιοποιήσει από τον Evra μέχρι τον Coman (που θαρραλέα έριξε στη μάχη), τον Romulo και τον Pereyra ανεβάζοντας και άλλο την ομάδα με στόχο, εκτός από το 4ο scudetto, και την ευρωπαϊκή πορεία που τόσο λείπει στη Juventus (για τη δόξα και το χρήμα που θα φέρει και άλλους παίχτες για τη δόξα). Marotta-Paratici δούλεψαν καλά, με βάση τα οικονομικά δεδομένα. Κράτησαν μια μεσαία γραμμή που δεν κόστισε σχεδόν τίποτε (εκείνα τα 10 εκατ. του χιλιανού) και στοιχίζει τα πολλαπλάσια, μια μεσαία γραμμή που οδήγησε τη Juve στα ρεκόρ. Ο Allegri σήκωσε το γάντι και τώρα μένει να φανεί -στο γήπεδο, εκεί που γράφονται πάντα οι αληθινές ιστορίες για τη Juventus- πόσο καλή χημεία θα πετύχει με μια ομάδα που κέρδισε ό,τι ήταν να κερδηθεί στην Ιταλία (αλλά πεινάει ακόμα) και πόσο καλά θα μπορέσει να μεταβολίσει τις αλλαγές στον τρόπο ανάπτυξης που (ας μην τον αδικούμε) και ο Conte σχεδίαζε ώστε η ομάδα να ξαναγίνει απρόβλεπτη και, κυρίως αυτό, να βάζει γκολ στην Ευρώπη.

Το "γιατί" ίσως να μην απαντηθεί ποτέ. Αλλά θα έχει μικρή σημασία, ιστορική κυρίως, αν η Juve του Allegri κατορθώσει να κάνει τα παραπέρα βήματα που θέλουμε. Στην Ιταλία. Και στην Ευρώπη. Αυτήν την Ευρώπη που, κακά τα ψέματα, η Juve καλείται να κατακτήσει ξανά με βήματα αναγκαστικά πιο αργά (όχι όμως απελπιστικά αργά, όπως έδειξε  το γήπεδο πέρυσι, πρόπερσι αλλά και στα πρώτα παιχνίδια φέτος) από τις επώνυμες ευρωπαίες ανταγωνίστριές της.

Όπως και να έχει: Forza Juve, sempre e per sempre!!!

6 σχόλια:

Παναγιώτης είπε...

Πρώτα από όλα να πω πως χαίρομαι πάρα πολύ που μιλάμε και πάλι (έστω μέσω σχολίων) μαζί Gobbo. Το είπα και θα το ξαναπώ πως έχει λείψει σε όλους μας η ψύχραιμη και έμπειρη προσέγγισή στους στα θέματα της αγαπημένης μας ομάδας. Ελπίζω τη φετινή σεζόν να σε διαβάζουμε (και να τα λέμε) πιο συχνά από αυτό το στέκι που μας ένωσε όλους σε πολύ (μα πάρα πολύ) δύσκολες στιγμές.

Τώρα, σχετικά με το άρθρο σου συμφωνώ 100% πως δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ τι πραγματικά συνέβη το καλοκαίρι που ολοκληρώθηκε. Ίσως όταν ο mister αποφασίσει να την ενεργό (προπονητική) δράση να απαντήσει και να μας διαφωτίσει.

Από εκεί και πέρα ούτε εμένα μου κάθισε καλά η έλευση Allegri στην ομάδα. Ειδικά οι δηλώσεις του πως ήταν από μικρός Juventus, προσπαθώντας να καλοπιάσει τους οπαδούς, ήταν από τη μία γραφικές, από την άλλη αναγκαίες για να προσπαθήσει να κρατήσει ένα καλό κλίμα απέναντι στους tifosi.

Αυτό που έχει σημασία να αναφέρουμε για πολλοστή φορά, κυρίως για τους νεαρούς σε ηλικία οπαδούς τόσο της Juventus, όσο και όλων των ομάδων είναι ένα: ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΌ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ.

Fino alla fine, forza JUVENTUS!

Un Gobbo ad Atene είπε...

Χαίρομαι που τα λέμε Παναγιώτη. Όσον αφορά τον Conte, προπονητικά μας μπερδεύει: ο κατάλογος παιχτών που κάλεσε στην Εθνική δείχνει σαν να ήθελε πολύ χαμηλότερου προφίλ παίχτες απ' αυτούς που ακούγονταν.

Όσο για τις δηλώσεις Allegri: πάντα με ενοχλούν αυτές οι δηλώσεις πίστης αλλά εδώ εξηγείται: Είχαν ξανακυκλοφορήσει τα παλιά tweets της κοπέλας του κατά της Juve...

Ανώνυμος είπε...

Gobbo γεια σου και πάλι μετά από καιρό, ελπίζω να είσαι συχνά κοντά μας και την φετινή σεζόν.
Ο Allegri νομίζω πως ανέφερε τον Platini σαν ίνδαλμα όχι ότι υποστήριζε την Γιούβε μικρός.
Παρασκηνιακά πάντως (κλασσικοί Έλληνες) εάν έβγαινε πρόεδρος της ομοσπονδίας ο Albertini (ή όποιον άλλο υποστήριζε προς το τέλος ο Agneli) και με προπονητή της Εθνικής τον Conte θα είχαμε μεγάλο "μερίδιο" στην διοίκηση του Calcio και δεν το αναφέρω ως αρνητικό ή ότι έχουμε διαιτητική εύνοια κλπ κλπ.
Καλή ποδοσφαιρική χρονιά να έχουμε με υγεία!!

Ρήγας

Un Gobbo ad Atene είπε...

O Allegri, Ρήγα, αναφέρθηκε στο πόστερ του Platini που είχε από μικρός στο δωμάτιο του αφήνοντας να εννοηθεί ότι υποστήριζε και την ομάδα.

Η Figc φαίνεται ότι πήγαινε για τον Conte με οποιονδήποτε πρόεδρο. Και έτσι μετά πήρε τον Oriali για team manager και ξέσπασε ο καυγάς για τον Chiellini...

Καλή ποδοσφαιρική χρονιά να έχουμε και καλές μας νίκες.

Dimitris είπε...

Πολύ ωραίο κείμενο Gobbo , ευχαριστούμε .
Συμφώνως αυτά που γράφεις , θεωρώ ομως μικροψυχία την παραίτηση του Κοντε για να αναλάβει την Εθνική και ιδίως το φόβο της αποτυχίας που εγώ διέκρινα στον Μιστερ.
Και κάτι ακομα για να εξηγούμαστε , οι μεγάλες ομάδες πρέπει να αλλάζουν για να συνεχίσουν να κερδίζουν , έλεγε ο Λιππι ...

Un Gobbo ad Atene είπε...

Και απ' ό,τι φαίνεται μέχρι τώρα, Dimitris, ο Lippi δικαιώνεται, αν μη τι άλλο από την πορεία της ομάδας.